Μια βαθιά προσωπική εξομολόγηση έκανε ο Στέλιος Μάινας στην κάμερα της εκπομπής «Super Κατερίνα», μιλώντας ανοιχτά για τις πληγές που αφήνει η απουσία μέσα σε μια οικογένεια, τη δύσκολη σχέση με τον πατέρα του που ήταν ναυτικός αλλά και τον τρόπο που η δική του γενιά μάθαινε να αντέχει χωρίς ψυχοθεραπεία.
Ο γνωστός ηθοποιός στάθηκε ιδιαίτερα στα τραύματα της παιδικής ηλικίας, εξηγώντας πως η απώλεια στιγμών από τη ζωή ενός παιδιού αφήνει ανεξίτηλο σημάδι και στις δύο πλευρές. «Όταν χάνεις τα παιδικά χρόνια του παιδιού σου, είναι μεγάλη δυστυχία για έναν πατέρα. Αλλά και για ένα παιδί», είπε χαρακτηριστικά, παραδεχόμενος πως πρόκειται για ένα τραύμα που «επουλώνεται δύσκολα».
Όπως τόνισε, κάποια πράγματα ανήκουν πλέον στο παρελθόν και δεν αλλάζουν: «Το παρόν είναι το διαχειρίσιμο. Δεν είναι ούτε το μέλλον διαχειρίσιμο, ούτε το παρελθόν». Στη συνέχεια, ο Στέλιος Μάινας αποκάλυψε πως η γραφή λειτουργεί για εκείνον σαν προσωπική διέξοδος και τρόπος εσωτερικής ισορροπίας. «Γράφω πρώτα απ’ όλα για εμένα, για την ψυχική μου ηρεμία», ανέφερε, ενώ αναγνώρισε πως η ψυχοθεραπεία έχει βοηθήσει σημαντικά τις νεότερες γενιές τα τελευταία χρόνια.
Παράλληλα όμως εξήγησε ότι οι άνθρωποι της δικής του εποχής είχαν βρει άλλους τρόπους να μοιράζονται τα βάρη τους. «Η δικιά μας η γενιά δεν είχε αυτή την πολυτέλεια», είπε, περιγράφοντας πως το καφενείο, το μπιλιάρδο και κυρίως οι φίλοι λειτουργούσαν σαν άτυπη ψυχοθεραπεία. «Θα πάρεις τον φίλο σου, θα πας να πιεις μια μπίρα, θα του πεις τα προβλήματά σου και θα ακούσεις και τα δικά του», ανέφερε, δίνοντας το στίγμα μιας εποχής όπου οι ανθρώπινες σχέσεις γίνονταν το μοναδικό καταφύγιο απέναντι στις δυσκολίες.