Αναζήτηση

Πατήστε ESC για κλείσιμο

MEDIA

Νάσος Αθανασίου: Η εκπομπή «Τρεις στον αέρα» που άλλαξε την τηλεοπτική ενημέρωση

02/06/2026 - 14:09 | | 5 λεπτά ανάγνωση
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη της Espresso στην Google

Ο Νάσος Αθανασίου ανήκε στη γενιά των δημοσιογράφων που διαμορφώθηκαν μέσα στον έντυπο Τύπο, δοκιμάστηκαν στο ραδιόφωνο και πέρασαν στην τηλεόραση σε μια εποχή που η ενημέρωση άλλαζε ριζικά πρόσωπο. Η πορεία του δεν υπήρξε μονοδιάστατη. Αντιθέτως, κινήθηκε με άνεση ανάμεσα στην εφημερίδα, το περιοδικό, το μικρόφωνο και την κάμερα, αφήνοντας το δικό του αποτύπωμα σε μια περίοδο κατά την οποία η δημοσιογραφία στην Ελλάδα περνούσε από την παραδοσιακή αίθουσα σύνταξης στη ζωντανή τηλεοπτική αμεσότητα.

Απόφοιτος της Νομικής Σχολής Αθηνών, ο Νάσος Αθανασίου μπήκε νωρίς στον χώρο της ενημέρωσης. Εργάστηκε σε σημαντικούς τίτλους του ελληνικού Τύπου, μεταξύ των οποίων το «Έθνος», η «Καθημερινή», ο «Ελεύθερος Τύπος» και η «Ημερησία», ενώ συνεργάστηκε και με περιοδικά όπως το «Ένα» και οι «Εικόνες». Η διαδρομή του στον έντυπο Τύπο τον συνέδεσε με τη δημοσιογραφία της έρευνας, της πολιτικής ανάλυσης και της καθημερινής επαφής με την επικαιρότητα.

Σημαντικό κεφάλαιο της καριέρας του αποτέλεσε και το ραδιόφωνο. Συνεργάστηκε με την ΕΡΑ, τον ΣΚΑΪ, τον FLASH και τον Αθήνα 9,84, μέσα από μια μορφή δημοσιογραφίας που απαιτούσε ταχύτητα, καθαρό λόγο και άμεση αντίδραση στο γεγονός. Το ραδιόφωνο υπήρξε για πολλούς δημοσιογράφους της γενιάς του σχολείο πειθαρχίας και αμεσότητας. Για τον Αθανασίου ήταν ένας ακόμη χώρος όπου επιβεβαίωσε την επαγγελματική του αντοχή.

Η μεγάλη, όμως, τηλεοπτική αναφορά στο όνομά του συνδέθηκε με την εκπομπή «Τρεις στον αέρα» της ΕΡΤ. Η ενημερωτική εκπομπή έκανε πρεμιέρα στις 3 Νοεμβρίου 1986, προβαλλόταν καθημερινά από Δευτέρα έως Παρασκευή και σύμφωνα με τα στοιχεία του αρχείου τηλεοπτικών παραγωγών ολοκληρώθηκε στις 3 Ιουνίου 1988, έχοντας δύο κύκλους και 132 εκπομπές. Ήταν ζωντανή μετάδοση, στοιχείο που της έδινε ρυθμό, ένταση και αυθεντικότητα, σε μια εποχή όπου η ελληνική τηλεόραση δεν είχε ακόμη παραδοθεί στη λογική της υπερπαραγωγής και της σκηνοθετημένης εικόνας.

Στο πλευρό του Νάσου Αθανασίου βρέθηκαν η Σεμίνα Διγενή και ο Γιώργος Παπαδάκης, σε ένα σχήμα που έμελλε να μείνει στη μνήμη της ελληνικής τηλεόρασης. Οι τρεις τους έφεραν στην οθόνη έναν διαφορετικό αέρα ενημέρωσης: πιο ζωντανό, πιο συνομιλητικό, λιγότερο άκαμπτο από τα δελτία και τις τυπικές εκπομπές της εποχής. Το «Τρεις στον αέρα» δεν ήταν απλώς μια μεσημεριανή ενημερωτική εκπομπή. Ήταν ένα από τα πρώτα δείγματα τηλεοπτικής δημοσιογραφίας που επιχείρησε να συνδυάσει την είδηση, τη συνέντευξη, το σχόλιο και την αμεσότητα της ζωντανής επικοινωνίας με το κοινό.

Η παρουσία του Αθανασίου στην εκπομπή είχε ιδιαίτερη βαρύτητα, καθώς ερχόταν από τον χώρο του γραπτού λόγου και του ρεπορτάζ. Δεν ήταν τηλεοπτικό πρόσωπο κατασκευασμένο για την εικόνα, αλλά δημοσιογράφος που μετέφερε στην κάμερα την εμπειρία της εφημερίδας και της πολιτικής παρατήρησης. Αυτή η ιδιότητα τον έκανε να ξεχωρίζει. Στην οθόνη δεν επιδίωκε τον εντυπωσιασμό, αλλά τη δημοσιογραφική παρουσία. Σε μια τηλεόραση που τότε μάθαινε ακόμη να στέκεται ζωντανά απέναντι στα γεγονότα, ο Αθανασίου ήταν μέρος μιας ομάδας που άνοιξε δρόμο για τον μετέπειτα τρόπο παρουσίασης της ενημέρωσης.

Η εκπομπή απέκτησε με τον καιρό σχεδόν εμβληματικό χαρακτήρα, όχι μόνο λόγω των προσώπων που τη στελέχωσαν, αλλά και επειδή λειτούργησε ως πρόδρομος μιας πιο άμεσης τηλεοπτικής δημοσιογραφίας. Η σύμπραξη Αθανασίου, Διγενή και Παπαδάκη αποτύπωσε μια στιγμή μετάβασης: από την αυστηρή, κρατική τηλεοπτική φόρμα προς ένα πιο ζωντανό, πιο παρεμβατικό και πιο ανθρώπινο μοντέλο ενημέρωσης. Το 1987 ο Νάσος Αθανασίου αποχώρησε από την εκπομπή και τη θέση του πήρε ο Γιάννης Δημαράς, ωστόσο η δική του παρουσία είχε ήδη συνδεθεί με την αρχική ταυτότητα του προγράμματος.

Με την έλευση της ιδιωτικής τηλεόρασης, ο Νάσος Αθανασίου συνέχισε την πορεία του και στο Mega Channel, όπου συνεργάστηκε με το νέο τηλεοπτικό περιβάλλον που διαμορφωνόταν στην Ελλάδα. Η μετάβαση αυτή είχε τη σημασία της. Οι δημοσιογράφοι που είχαν δοκιμαστεί στην κρατική τηλεόραση κλήθηκαν πλέον να σταθούν σε ένα πολύ πιο ανταγωνιστικό τοπίο, με άλλες ταχύτητες, άλλη αισθητική και διαφορετικές απαιτήσεις. Ο Αθανασίου ανήκε σε εκείνους που δεν περιορίστηκαν στη νοσταλγία της παλιάς σχολής, αλλά κινήθηκαν και στη νέα τηλεοπτική πραγματικότητα.

Παράλληλα, η επαγγελματική του διαδρομή είχε και θεσμική διάσταση. Διετέλεσε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΣΗΕΑ, ενώ εκπροσώπησε την Ένωση Συντακτών και σε διεθνές επίπεδο, στη Διεθνή Ομοσπονδία Δημοσιογράφων. Η συμμετοχή του στα συνδικαλιστικά και θεσμικά όργανα του κλάδου έδειχνε έναν δημοσιογράφο που δεν αντιμετώπιζε το επάγγελμα μόνο ως προσωπική πορεία, αλλά και ως συλλογικό χώρο ευθύνης.

Ο Νάσος Αθανασίου έζησε τη δημοσιογραφία σε όλες τις μεγάλες μεταβάσεις της: από το χαρτί στην κάμερα, από το ραδιόφωνο στη ζωντανή τηλεόραση, από την κρατική ενημέρωση στην ιδιωτική τηλεοπτική έκρηξη. Αν κάτι ξεχωρίζει στην πορεία του, είναι ακριβώς αυτή η ικανότητα προσαρμογής χωρίς απώλεια της βασικής του ταυτότητας. Παρέμεινε δημοσιογράφος της ουσίας, ακόμη και όταν τα μέσα άλλαζαν, οι ρυθμοί γίνονταν πιο γρήγοροι και η εικόνα αποκτούσε ολοένα μεγαλύτερη δύναμη.

Η εκπομπή «Τρεις στον αέρα» παραμένει το πιο χαρακτηριστικό τηλεοπτικό του αποτύπωμα. Όχι επειδή ήταν απλώς μια επιτυχημένη εκπομπή της εποχής, αλλά επειδή συμπύκνωσε μια αλλαγή ολόκληρης της ελληνικής ενημέρωσης. Και ο Νάσος Αθανασίου βρέθηκε εκεί, στην πρώτη γραμμή αυτής της αλλαγής.