Νινέτα Λεμπέση: «Ο Άγγελος ήταν ένα κομμάτι της καρδιάς μου που έσπασε»

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Η μοναδική γυναίκα που παντρεύτηκε ο Άγγελος Αντωνόπουλος μιλά αποκλειστικά στην Espresso για τον θάνατο, την κηδεία, την τελευταία επιθυμία του μεγάλου ηθοποιού, τη ζωή που μοιράστηκαν και την αγάπη που δεν έσβησε ποτέ.

Από τον Γιάννη Αρμουτίδη

Βαριά συντετριμμένη η θεατρική επιχειρηματίας Νινέτα Λεμπέση, η μοναδική γυναίκα που παντρεύτηκε στη ζωή του ο σπουδαίος ηθοποιός Άγγελος Αντωνόπουλος, ο οποίος κηδεύτηκε στην αγαπημένη του Κάρυστο, μιλά αποκλειστικά στην Espresso και αποκαλύπτει άγνωστες πτυχές του τελευταίου ταξιδιού του σπουδαίου πρωταγωνιστή.

Η είδηση του θανάτου του την βρήκε σαν κεραυνός εν αιθρία. Αν και βαθιά μέσα της αισθανόταν πως πλησίαζε η ώρα του αποχαιρετισμού, τίποτα δεν μπορούσε να την προετοιμάσει για εκείνη τη στιγμή. Με δυσκολία συγκρατεί τα δάκρυά της.

«Την ίδια ώρα που ο Άγγελος ξεψύχησε χτύπησε το τηλέφωνό μου και έμαθα για το θάνατό του. Κλονίστηκα. Κατέρρευσα. Κάτι μέσα μου έκανε κρακ. Ο Άγγελος Αντωνόπουλος έφυγε ήρεμος, στο σπίτι του στο Χαλάνδρι. Η απόφασή του να κηδευτεί στην Κάρυστο, ήταν η τελευταία του επιθυμία. Και την άφησε στην γυναίκα που υπήρξε δίπλα του ως οικονόμος και τον φρόντισε μέχρι την τελευταία ημέρα της ήσυχης ζωής του. Αγαπούσε τη θάλασσα. Ήθελε να κηδευτεί μπροστά στη θάλασσα. Στην Κάρυστο, σ’ αυτό το υπέροχο σημείο της Ευβοίας που συχνά νοίκιαζε ένα σπίτι και παραθέριζε σ’ αυτήν. Αυτός ήταν και ο λόγος που δεν κηδεύτηκε μαζί με τη μητέρα του, την Μυκηνα την οποία λάτρευε και είναι θαμμένη στην αρχαία Ολυμπία. Στο κοιμητήριο της αρχαίας Ολυμπίας, εκεί που ο Άγγελος της έφτιαξε τον τάφο της, (μπαίνοντας στο νεκροταφείο αριστερά). Ο Άγγελος Αντωνόπουλος την λάτρευε…».

Η Νινέτα Λεμπέση δεν κρύβει πως από την πρώτη στιγμή αισθάνθηκε ότι έχασε ένα κομμάτι από τον ίδιο της τον εαυτό. «Από το πρώτο δευτερόλεπτο που έφυγε ο Άγγελος από τη ζωή, ενημερώθηκα για τον θάνατό του. Άδειασε η ψυχή μου. Αισθάνθηκα μέσα μου ένα τεράστιο κενό. Πάγωσα».

Τη συναντήσαμε στο σπίτι της στους Αγίους Θεοδώρους. Μετά το τελευταίο σοβαρό ατύχημά της, με τα βίας μπορεί να μετακινηθεί, καταβάλλοντας καθημερινά τεράστια προσπάθεια να σταθεί ξανά στα πόδια της. Υποβοηθούμενη κινείται μέσα στον χώρο του σπιτιού της. Τα χείλη της τρέμουν καθώς συνεχίζει.

«Τώρα αυτό που θέλω περισσότερο είναι να βρω τις δυνάμεις μου και να βρεθώ δίπλα στον αγαπημένο μου Άγγελο, στο μνημόσυνο των 40 του. Η κυρία Μαίρη -η οικονόμος του – θα με ειδοποιήσει. Ο Άγγελος κηδεύτηκε κανονικότατα στην εκκλησία, με θρησκευτική κηδεία, παρότι ήταν δημοκρατικός. Πίστευε πολύ στο Θεό. Θυμάμαι ότι παρότι δεν ήτανε καλά στην υγεία του, όταν πληροφορήθηκε το θάνατο του Κώστα Καζάκου, του κουμπάρου μας στο γάμο μας, σηκώθηκε και πήγε στην πολιτική κηδεία του Κώστα, και έβγαλε έναν επικήδειο για τον οποίο έκλαψε όλος ο κόσμος».

Η ίδια αποκαλύπτει ότι συγκλονίστηκε από τη μυστικότητα που περιέβαλε τον θάνατο και την ταφή του μεγάλου ηθοποιού.

«Δεν σας κρύβω ότι με συγκλόνισε το γεγονός ότι δεν πληροφορήθηκε κανένας για το θάνατο του Άγγελου. Διότι κρατήθηκε απόλυτα μυστικό. Τόσο ο θάνατος του, όσο και η τελετή της ταφής του. Και μάλιστα τόσο γρήγορα από την ημέρα του θανάτου του. Θέλοντας να μάθω περισσότερα, και επιμένοντας για το λόγο που κηδεύτηκε με τόση μυστικότητα, η κυρία Μαίρη ήταν σαφής. “Αυτή ήταν η επιθυμία του. Να μην το μάθει κανείς», μου εξομολογήθηκε.

Τόσο σεμνός ήταν αυτός ο σπουδαίος ηθοποιός. Πάντα σεμνός και αθόρυβος στη ζωή του. Αυτό που τον διέκρινε στα οχτώ χρόνια που ζήσαμε μαζί, με πολλή αγάπη και πάθος, ήταν η σεμνότητα, το ήθος, η σοβαρότητα, η ειλικρίνεια, η αγάπη προς την πατρίδα και τη δημοκρατία. Ήταν σπουδαίος άνθρωπος και μεγάλος καλλιτέχνης. Και για μένα είναι ο πρώτος άντρας της ζωής μου. Αφού με πήρε με την ποδιά μου. Αμέσως μετά το σχολείο, από τις Ουρσουλίνες. Ήμουνα ένα κοριτσάκι, άγουρο και αμάθητο σε οτιδήποτε. Ο πρώτος άντρας που με έπλασε στα χέρια του. Είχαμε διαφορά 15 χρόνια. Με σεβάστηκε και με αγάπησε πολύ. Και εγώ εκείνον».

Η φωνή της σπάει ξανά όταν οι αναμνήσεις την οδηγούν στο σπίτι των Αμπελοκήπων, εκεί όπου έζησαν τα πιο όμορφα χρόνια της κοινής τους ζωής.

«Στα χρόνια που ζήσαμε μαζί στο σπίτι μας στους Αμπελόκηπους, είχαμε μαζί μας τη μητέρα του, την Μυκηνα (την βάφτισε ο Ερρήκος Σλήμαν που ανακάλυψε τις Μυκήνες) και τη γιαγιά μου. Η μητέρα του και η γιαγιά μου ήταν πολύ κοντά στην ηλικία. Και όταν χωρίσαμε, το πρώτο που συζητήσαμε είναι που θα πάνε αυτές οι δύο γυναίκες. Και τελικά νοικιάσαμε ένα σπίτι και έμειναν μαζί. Η μητέρα του Άγγελου και πρώην πεθερά μου, με τη γιαγιά μου. Μέχρι το τέλος της ζωής τους, που τους χώρισε ο θάνατος».

Η αποκάλυψη αυτή φωτίζει μία άγνωστη πτυχή της σχέσης τους. Έναν χωρισμό χωρίς έχθρα, χωρίς μικρότητες και χωρίς πικρία. «Με τον Άγγελο, παρότι χωρίσαμε και στην συνέχεια παντρεύτηκα τον θεατρικό επιχειρηματία Γιώργο Λεμπέση, δεν πάψαμε ποτέ να αγαπάμε ο ένας τον άλλον.

Και όταν κάποια φορά βρέθηκα στην Αρχαία Ολυμπία, σε μία περιοδεία με τον Λάκη Λαζόπουλο, τηλεφώνησα στον Άγγελο για να του πω ότι θα πάω στον τάφο της μητέρας του για να ανάψω ένα κερί. Μου το ζήτησε ευγενικά και συγκινήθηκε. Με καθοδήγησε μέσα στο νεκροταφείο και αντίκρισα έναν απλό, απέριττο και κομψό τάφο. Τότε θυμάμαι ότι του είπα: “Βρε Άγγελε δεν έχει κάπου να ανάψω ένα κερί;” Και μου απάντησε: “Αμάν, κάτι θα βρεις πάντα Νινέτα μου να πεις.” Ήταν εκπληκτικός άνθρωπος».

Στη συνέχεια χαμηλώνει το βλέμμα της. «Τις τελευταίες ημέρες όμως βάρυνε. Όλο και περισσότερο βυθιζόταν και κοιμόταν ατελείωτα.
Μεταξύ μας, μετά την τελευταία συνέντευξη που σας παραχώρησα, βαθιά μέσα μου το ήξερα. Τελικά, ο Άγγελος έφυγε ήρεμα. Χωρίς να υποφέρει. Στον ύπνο του. Και έτσι ήρεμα και αθόρυβα κηδεύτηκε. Αμέσως μετά την κηδεία – η κυρία Μαίρη η οποία τον φρόντισε όλα αυτά τα χρόνια – επιστρέφοντας με το καράβι από την Κάρυστο, μου είπε τις λεπτομέρειες από την τελετή της κηδείας. Χάρηκα που έγινε κανονική κηδεία και όχι πολιτική. Θα κάνω τα πάντα για να είμαι κοντά του για το μνημόσυνο των 40 ημερών».

Και τότε έρχεται η πιο συγκλονιστική εξομολόγηση. «Ο Άγγελος υπήρξε πάντα στην καρδιά μου και θα υπάρχει χαραγμένος μέχρι το τέλος. Τον λατρεύω. Είναι σπουδαίος και για μένα θα είναι πάντα ζωντανός. Και θα σας πω ότι στο βιβλίο του “Οι επιβάτες του φεγγαριού”, μιλά για τη δική μας σχέση και τη δική μας διαδρομή. Αυτό για μένα λέει πολλά. Ίσως και για σας…»

Η Νινέτα Λεμπέση σκουπίζει ένα δάκρυ που κυλά αργά στο πρόσωπό της. Φοράει μαύρα. Το πένθος της είναι βαθύ και αληθινό. Και λίγο πριν ολοκληρωθεί η συγκλονιστική μας συνάντηση, ψιθυρίζει: «Έτσι αισθάνομαι μας λέει κι έτσι θα κάνω. Ο Άγγελος ήταν ένα κομμάτι της καρδιάς μου που έσπασε. Θα μείνει όμως για πάντα μες στην ψυχή μου. Καλή ανάπαυση στην ψυχούλα του».

Ο Άγγελος Αντωνόπουλος έφυγε όπως έζησε. Με αξιοπρέπεια, διακριτικότητα και ήθος. Και πίσω του άφησε ανθρώπους που τον αγάπησαν βαθιά. Ανάμεσά τους, τη μοναδική γυναίκα που παντρεύτηκε ποτέ. Μια γυναίκα που, δεκαετίες μετά τον χωρισμό τους, εξακολουθεί να μιλά γι’ αυτόν με την ίδια τρυφερότητα, τον ίδιο σεβασμό και την ίδια αγάπη.