Αναζήτηση

Πατήστε ESC για κλείσιμο

SHOWBIZ

Ζέτα Δούκα: «Μια εικόνα καθημερινής κακοποίησης εκτυλίχθηκε μπροστά μου»

05/06/2026 - 15:06 | | 2 λεπτά ανάγνωση
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη της Espresso στην Google

Η Ζέτα Δούκα μοιράστηκε μέσα από τα social media ένα περιστατικό που είδε στον δρόμο και, όπως έγραψε, την αναστάτωσε βαθιά.

Η ηθοποιός περιέγραψε πως, ενώ ήταν σταματημένη σε φανάρι, παρατήρησε σε διπλανό αυτοκίνητο μια ηλικιωμένη γυναίκα να κάθεται σιωπηλή δίπλα σε έναν νεαρό άνδρα, ο οποίος κάπνιζε και κοιτούσε το κινητό του.

Η εικόνα της γυναίκας την ανησύχησε και έτσι αποφάσισε να κατεβάσει το παράθυρο και να τη ρωτήσει αν είναι καλά ή αν χρειάζεται κάτι.

Σύμφωνα με όσα ανέφερε στην ανάρτησή της, η ηλικιωμένη απάντησε ευγενικά πως είναι καλά. Ωστόσο, η αντίδραση του άνδρα που βρισκόταν δίπλα της έκανε τη Ζέτα Δούκα να προβληματιστεί ακόμη περισσότερο.

Η ανάρτηση της Ζέτας Δούκα στα social media
Η ηθοποιός μοιράστηκε με τους followers της την εικόνα που την έκανε να αισθανθεί ανήμπορη.

Η ανάρτηση της Ζέτας Δούκα

«Σήμερα το μεσημέρι, σε ένα φανάρι που ήμουν σταματημένη, σταμάτησε δίπλα μου αριστερά ένα αυτοκίνητο.

Ήταν παλιό, καταπονημένο, είχε κατεβασμένα παράθυρα και οδηγούσε ένας νέος άντρας που κάπνιζε και σκρόλαρε στο κινητό του. Δίπλα του μια γυναίκα μεγάλης ηλικίας, κοιτούσε έξω, ακίνητη, ανέκφραστη, με ένα βλέμμα γεμάτο στωικότητα σα να περίμενε να φτάσουν κάπου, να τελειώσει όλο αυτό που ζούσε. Με ανησύχησε! Κατέβασα το παράθυρο και τη ρώτησα: «είστε καλά; Χρειάζεστε κάτι;»

Η Ζέτα Δούκα περιγράφει περιστατικό που είδε στον δρόμο
Η Ζέτα Δούκα περιέγραψε ένα περιστατικό στον δρόμο που την προβλημάτισε έντονα.

Πετάχτηκε, σα να ξύπνησε ξαφνικά, με κοίταξε γλυκά και μόλις ξεκίνησε να ψελλίζει «είμαι εντάξει, ευχαριστώ», ο νέος δίπλα της, πιθανώς γιος της, γύρισε προς μέρος μου γεμάτος απορία και -δεν κάνω καθόλου λάθος- μίσος. Του φώναξα να σβήσει το τσιγάρο, να μην καπνίζει με τη γυναίκα δίπλα του, να τη σεβαστεί και ήταν σα να μην καταλάβαινε τι λέω!

Τόσο παρανοϊκό του ακουγόταν! Άνοιξε το φανάρι, ξεκίνησε γκαζώνοντας λέγοντάς μου κάτι άσχημο που μετά βίας άκουγα και καθώς έμεινα λίγο πίσω επίτηδες, διαπίστωσα ότι δεν είχε πινακίδες. Έγινα κομμάτια, ένιωσα ανήμπορη να βοηθήσω. Μια εικόνα καθημερινής κακοποίησης, εύκολα αμφισβητήσιμης και εξαιρετικά δύσκολης να αποδειχθεί, εκτυλίχτηκε βουβά και υποχθόνια μπροστά στα μάτια μου…», έγραψε η Ζέτα Δούκα.