1978: Οι δύο Έλληνες δημοσιογράφοι που δεν… μάσησαν τα λόγια τους στην Αργεντινή του Βιντέλα

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Δεν πρέπει να έχει γίνει ποτέ άλλοτε στην ιστορία των Μουντιάλ τελικός όπου ο περισσότερος κόσμος να υποστηρίζει μια ομάδα. Η Ολλανδία είχε οπαδούς σε όλο τον κόσμο, ειδικά μετά τον χαμένο τελικό του 1974, αλλά το 1978 ήταν διαφορετικά. Δεν ήταν ο θαυμασμός για το νέο που είχαν φέρει, αλλά η βαθιά αντιπάθεια για την Αργεντινή.

Όχι για τη χώρα ή τους ποδοσφαιριστές της που διαχρονικά είναι αξιαγάπητοι, αλλά για το καθεστώς. Την χούντα των στρατηγών με επικεφαλής τον Βιντέλα που είχε φέρει τόσες συμφορές στη χώρα.

Στις 25 Ιουνίου 1978 στον τελικό η Αργεντινή, πέρα από την ίδια τη χώρα είχε πολλούς απέναντί της.

Σε μια εποχή που το τηλέφωνο ήταν το μοναδικό μέσο επικοινωνίας των απεσταλμένων, δεν υπήρχαν φαξ, ίντερνετ κι όλα όσα κάνουν τη ζωή των δημοσιογράφων, αλλά και των υπολοίπων εύκολη, οι πληροφορίες για τι πραγματικά συνέβαινε στη χώρα, ακόμα και στους αγώνες ήταν λιγοστές.

Χώρια που πολλοί δημοσιογράφοι ακόμα και από δημοκρατικές χώρες είχαν πάει εκεί με τη νοοτροπία «άλλο το ποδόσφαιρο, άλλο η πολιτική».

Ελάχιστες οι εξαιρέσεις. Κι ανάμεσά τους δύο ελληνικές. Δύο δημοσιογράφοι που περιέγραψαν για την ΕΡΤ τους αγώνες, ο Γιάννης Διακογιάννης και ο Νίκος Κατσαρός έσωσαν την τιμή όχι μόνο της δημοσιογραφίας. Κι όχι μόνο της ελληνικής.

Ο πρώτος στις εντυπώσεις του από τον τελικό στο περιοδικό «Επίκαιρα» πρόταξε την απόφαση των Ολλανδών ποδοσφαιριστών να μην πάρουν τα μετάλλια τους από τα χέρια του δικτάτορα Βιντέλα.

Ο δεύτερος, ο Νίκος Κατσαρός, εργαζόταν παράλληλα με την ΕΡΤ στην «Απογευματινή» κι αποφάσισε να γράψει με την επιστροφή του, σε τέσσερις συνέχειες αυτά που είδε, αλλά δεν μπορούσε να γράψει από εκεί.

Ήταν δύσκολη η αποστολή του γιατί έπρεπε από τη μια να τεκμηριώσει αυτά που έγραφε κι από την άλλη να μην αναφέρει τις πηγές του που ήταν φυσικά Αργεντινοί συνάδελφοί του.

Ειδικά στο ρεπορτάζ για το τι συμβαίνει στον Τύπο της Αργεντινής οι πληροφορίες του ήταν ακριβέστατες και ήταν φανερό ότι δεν μπορούσε να τις ξέρει ο ίδιος, αλλά να τις έμαθε από κάποιους ανθρώπους που δεν έπρεπε να αποκαλύψει.

Στη σειρά αυτή περιγράφει με εντυπωσιακή ακρίβεια αυτά που μάθαμε πολύ αργότερα όταν έπεσε το καθεστώς.

Ακόμη και η περιγραφή του διαιτητή του τελικού, του Ιταλού Σέρτζιο Γκονέλα είναι ακριβέστατος:

«Μπήκε στον αγωνιστικό χώρο αποφασισμένος να πάει με το ρεύμα. Βρέθηκε όμως σε έναν χείμαρρο. Παρασύρθηκε και βγήκε μουσκεμένος μέχρι το κόκκαλο».

Εδώ αξίζει να σημειώσουμε ότι πρώτη επιλογή για τον τελικό ήταν ο Άμπραχαμ Κλάιν ισραηλινός γεννημένος στην Τιμοσοάρα της Ρουμανίας με πατέρα ποδοσφαιριστή της Ουγγρικής Ουίπεστ. Οι Αργεντινοί δεν τον ήθελαν κι ανακάλυψαν ότι για έναν χρόνο είχε ζήσει μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο στην Ολλανδία όταν μεταφέρθηκαν εκεί εβραιόπουλα που είχαν γλιτώσει από τις διώξεις των Ρουμάνων και Γερμανών πριν τον στείλουν στο Ισραήλ όπου μετανάστευαν εκείνη την εποχή πολλοί Εβραίοι.

Όσο για τον τελικό, ο στρατηγός Βιντέλα έκανε την εμφάνισή του με κάθε επισημότητα. Η ομάδα του Μενότι βρέθηκε στην καλύτερη μέρα της. Όμως και πάλι χρειάστηκε να πάρει τα… κουκούτσια. Ο Λινεμάγιερ, ο Αυστριακός διαιτητής που ήταν τώρα επόπτης, έκοψε τρεις ολλανδικές επιθέσεις ως οφ σάιντ στο α’ μέρος. Στο 38΄ο Μάριο Κέμπες ανοίγει το σκορ. Το 1-0 παρέμεινε μέχρι το 82΄, όταν ο Ρενέ φαν ντε Κέρκορ επιχείρησε σέντρα και με κεφαλιά ο Πόρτφλιτ ισοφαρίζει σε 1-1. Παγωμάρα. Στο 89΄γίνεται η φάση του αγώνα. Ο Νέεσκενς δίνει στον Ρέζενμπρινκ. Σουτάρει από πλάγια θέση. Η μπάλα χτυπά στο δεξί δοκάρι της εστίας του Φιλιόλ. Στεναγμός ανακούφισης. Είναι απορίας άξιο πως τα επόμενα χρόνια στις λογής – λογής εκδηλώσεις, αυτό το δοκάρι δεν γνώρισε τη δόξα που του άξιζε!

Το ματς πήγε στην παράταση και το Κύπελλο κρίθηκε στο 104’ όταν, πάλι ο Κέμπες, πρόλαβε έξοδο του Γιόνγκμοπλουντ. Οι Ολλανδοί ήταν κουρασμένοι για να αντιδράσουν. Ο Ντανιέλ Μπερτόνι με ένα τρίτο γκολ στο 115’ σκόρπισε και τις τελευταίες ολλανδικές ελπίδες.

Άλλα γεγονότα στο Παγκόσμιο Κύπελλο στις 25 Ιουνίου

1950 (Βραζιλία): Για την πρώτη αγωνιστική στον β’ όμιλο: Ισπανία – ΗΠΑ 3-1, Αγγλία – Χιλή 2-0, ενώ στον γ’ Σουηδία-Ιταλία: 3-2

1978 (Αργεντινή): Στον τελικό στο Μπουένος Άιρες η Αργεντινή κατακτά για πρώτη φορά το Παγκόσμιο Κύπελλο. Νικά στην παράταση την Ολλανδία με 3-1. Δύο γκολ (38’ και 104’)από τον Μάριο Κέμπες που του δίνουν τον τίτλο του πρώτου σκόρερ.

1982 (Ισπανία): Στην 3η και τελευταία αγωνιστική της φάσης από τον β’ όμιλο μετά τον αγώνα – σκάνδαλο της Δυτικής Γερμανίας με την Αυστρία (1-0) προκρίνονται και οι δύο. Ήταν ένα αποτέλεσμα που βόλευε και τους δύο. Άφησαν εκτός Αλγερία και Χιλή. Στο δ΄ όμιλο η Αγγλία νίκησε με 1-0 το Κουβέιτ, πέρασε πρώτη με την Γαλλία να την ακολουθεί. Αποκλείστηκαν Τσεχοσλοβακία και Κουβέιτ. Στον ε’ όμιλο η Βόρεια Ιρλανδία νικά με 1-0 την Ισπανία και την προσπερνά στην κορυφή του ομίλου. Αποκλείστηκαν Γιουγκοσλαβία και Ονδούρες.

1986 (Μεξικό): Η Δυτική Γερμανία (2-0 την Γαλλία) και η Αργεντινή (2-0 την Βουλγαρία) είναι οι νικήτριες των ημιτελικών και παίρνουν το εισιτήριο για τον τελικό της διοργάνωσης.

1990 (Ιταλία): Στη φάση των «16» η Ιταλία προκρίνεται μετά το 2-0 επί της Ουρουγουάης, ενώ η Ιρλανδία παίρνει το εισιτήριο στην εκτέλεση των πέναλτι (5-4 την Ρουμανία σε ματς που το 90λεπτο έληξε 0-0 και η παράταση 1-1).

1994 (ΗΠΑ): Στην 2η αγωνιστική στον δ’ όμιλο η Βουλγαρία συντρίβει 4-0 την Ελλάδα ενώ η Αργεντινή νικά με 2-1 την Βουλγαρία. Στον δ’ όμιλο: Σαουδική Αραβία – Μαρόκο 2-1 και Βέλγιο – Ολλανδία 1-0.

1998 (Γαλλία): Στην 3η αγωνιστική από τον ε’ όμιλο προκρίνονται Ολλανδία και Μεξικό που έρχονται ισόπαλες 2-2. Βέλγιο και Ν. Κορέα αποκλείονται μετά το μεταξύ τους 1-1. Στον στ’ όμιλο Γερμανία και Γιουγκοσλαβία προκρίνονται στην επόμενη φάση, Ιράν και ΗΠΑ αποκλείονται μετά τα ματς της Γερμανίας με τον Ιράν (2-0) και της Γιουγκοσλαβίας με τις ΗΠΑ (1-0).

2002 (Άπω Ανατολή): Στον πρώτο αγώνα της ημιτελικής φάσης η Γερμανία νικά με 1-0 την Νότια Κορέα.

2006 (Γερμανία): Σε αγώνες για την φάση των «16»: Αγγλία – Ισημερινός 1-0 και Πορτογαλία – Ολλανδία 1-0 στο πιο επεισοδιακό ματς της διοργάνωσης με τον Ρώσο διαιτητή Ιβάνοφ να δείχνει τέσσερις κόκκινες και συνολικά 16 κίτρινες κάρτες!

2010(Ν. Αφρική): Η Βραζιλία τερματίζει πρώτη στον η’ όμιλο παρά τη «λευκή ισοπαλία» με τη Πορτογαλία, που επίσης προκρίθηκε. Στον αγώνα που έγινε στο Ντέρμπαν σημειώθηκαν επεισόδια μεταξύ της αστυνομίας των υπαλλήλων του γηπέδου που ζητούσαν να πληρωθούν τα οφειλόμενα. Στο άλλο ματς του ομίλου Ακτή Ελεφαντοστού – Βόρεια Κορέα 3-0. Στον θ’ όμιλο, Ισπανία Χιλή 2-1 και Ελβετία – Ονδούρα 0-0.

2014 (Βραζιλία): Από τον ε’ όμιλο μετά τους αγώνες Ελβετία – Ονδούρα 3-0 και Ισημερινός – Γαλλία 0-0 προκρίνονται Γαλλία και Ελβετία, αποκλείονται Ονδούρα και Ισημερινός. Στον στ΄ όμιλο μετά τις αναμετρήσεις Αργεντινή – Νιγηρία 3-2 και Βοσνία – Ιράν 3-1 προκρίνονται Αργεντινή και Νιγηρία, αφήνοντας εκτός Βοσνία κι Ιράν.

2018 (Ρωσία): Από τον α’ όμιλο μετά τους αγώνες της 3ης αγωνιστικής προκρίνονται Ουρουγουάη και Ρωσία, ενώ αποκλείονται Σαουδική Αραβία και Αίγυπτος μετά τους αγώνες Ουρουγουάη – Ρωσία 3-0, Σ. Αραβία – Αίγυπτος 2-0. Στον β΄ όμιλο μετά τα ματς Ιράν – Πορτογαλία 1-1, Ισπανία – Μαρόκο 2-2 προκρίνονται Ισπανία και Μαρόκο, ενώ αποκλείονται Ιράν και Μαρόκο.