Η πρώτη φορά που εφαρμόστηκε στην Ελλάδα η θερινή ώρα και οι αντιδράσεις

Στις μέρες μας έχουμε συνηθίσει δύο φορές τον χρόνο να πηγαίνουμε μία ώρα, μπροστά ή  πίσω τα ρολόγια. Με τις νέα συνθήκες μάλιστα δεν χρειάζεται να το κάνουμε εμείς. Στο κινητό ή στο κομπιούτερ η ώρα αλλάζει αυτόματα. Το ίδιο συμβαίνει με τις άλλες λεγόμενες «έξυπνες» συσκευές.

• Από τον Άγγελο Μενδρινό

Πριν 86 χρόνια όμως τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Η αλήθεια είναι ότι εκείνη την εποχή ο κόσμος είχε χάσει τον… μπούσουλα.

Διαβάστε ακόμη

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

Euro 2004: Όταν ο Ρεχάγκελ έγινε… Έλληνας κι εμείς Γερμανοί!

«Μικρή βαλίτσα να πάρεις…». Η προτροπή κυριαρχούσε το καλοκαίρι του 2004 κι είχε διττή σημασία. Μικρή για το σύντομο διάστημα της παραμονής, τρεις αγώνες…

• Στις 28 Ιουλίου 1916 στις 4 τα ξημερώματα τα ρολόγια είχαν πάει 25’ μπροστά για να εναρμονιστεί η Ελλάδα με την παγκόσμια ώρα.
• Στις 15 Φεβρουαρίου 1923 έγινε κάτι πιο σοβαρό. Χάθηκαν 13 ολόκληρες μέρες με την καθιέρωση του γρηγοριανού ημερολογίου. Ξαφνικά η επόμενη μέρα δεν ήταν η 16η Φεβρουαρίου, αλλά η 1η Μαρτίου!

Λογικό είναι μια ώρα μπροστά, μία ώρα πίσω τα μεσάνυχτα της 5ης Ιουλίου 1932 να μην αποτελέσει κοσμοϊστορικό γεγονός.

Οι περισσότερες εφημερίδες της εποχής το αντιμετώπισαν χιουμοριστικά.

Η αλλαγή της ώρας είχε σχέση με τα τρομερά οικονομικά προβλήματα που αντιμετώπιζε η χώρα. Η κρίση του Αμερικανικού χρηματιστηρίου το κραχ του 1928 έφθασε με καθυστέρηση στην Ευρώπη κι ακόμα μεγαλύτερη στην Ελλάδα.

Η κυβέρνηση Βενιζέλου αποφάσισε ότι η εξοικονόμηση μιας ώρα θα βοηθούσε την οικονομία. Θα ξοδεύαμε λιγότερο ρεύμα αφού θα είχαμε περισσότερο φως από τον ήλιο.

Η θερινή ώρα κράτησε λίγο. Την πρώτη μέρα του Σεπτεμβρίου τα ρολόγια θα επέστρεφαν μια ώρα πίσω.

Σε μια εποχή με έντονα πολιτικά πάθη ακόμα και αυτή η αλλαγή της ώρας αποτέλεσε πεδίο κριτικής.

Διαβάζουμε στον (Νέο) Ριζοσπάστη της εποχής με την υπογραφή «Πρωτοπόρος»:

«Είναι να θαυμάζει κανείς, αλήθεια, πόσα πράγματα πετυχαίνονται με την απλούστατη αυτή πράξη. Και πρώτα οι άνεργοι και πεινασμένοι καλούνται να πανηγυρίσουν. Φαΐ, φαΐ… Όχι πως θα μοιραστούνε τίποτα καρβέλια στη μεταβατική αυτή ώρα, κάθε άλλο.. Ωστόσο θα φάνε κι αυτοί… Θα φάνε μιάν ώρα! Κι ένας άνεργος που θάχει 36 ώρες νηστικός, ως εκ θαύματος οι ώρες της νηστείας του περιορίζονται σε 35… Μικρό τόχεις αυτό το κέρδος; Όσοι πάλι ψυχορραγούν από την πείνα και πρόκειται να κατά κακαρώσουν απόψε τα μεσάνυχτα, κερδίζουν ακόμα. Μιας ώρας ζωή. Αντί να πεθάνουν στις 12, πεθαίνουν στη μία…».

Ο Τίμος Μωραϊτίνης στο χρονογράφημά του στο «Έθνος» διαπιστώνει:

«Το ωρολόγιον έπρεπε να προχωρήση κατά μίαν ώραν. Εις την Ελλάδα τα πράγματα δεν προχωρούν εύκολα. Αν επρόκειτο να πάμε μία ώρα πίσω δεν θα ήτο δύσκολον. Αλλά μια ώρα μπροστά!...»

Ο «Ελεύθερος Άνθρωπος» του Κώστα Αθάνατου ανέφερε μερικές περιπτώσεις που απασχόλησαν τους Αθηναίους.

Ένα από αυτά ο επιβάτης ενός ταξί  που πετάχτηκε σε ένα σπίτι στις δώδεκα παρά κι όταν επέστρεψε λίγα λεπτά αργότερα να το πληρώσει ο ταξιτζής του χρέωσε μια ώρα επιπλέον αναμονή. Κι αναρωτιέται: Ποιος από τους δύο έχει δίκιο».

Η εφημερίδα «Μακεδονικά Νέα» της Θεσσαλονίκης αφιερώνει το βασικό της σχόλιο στην νέα ώρα. Κι αποκαλύπτει ότι μετά τις κινητοποιήσεις των καταναλωτών σε Αθήνα και Πειραιά κατά της «Πάουερ» της αγγλικής εταιρείας που τροφοδοτούσε με ρεύμα τις δύο πόλεις για υπέρμετρες αυξήσεις στα τιμολόγιο αποφασίστηκε το νέο μέτρο. Κι αναρωτιέται:

«Ούτε είναι λογικόν και δίκαιον να υφίσταται όλον το κράτος τας επιζημίας συνεπείας ενός μέτρου το οποίον πρόκειται να ωφελήση, αν ωφελήση, τας Αθήνας και τον Πειραιά. Αρκετά δουλεύομεν δια το αδηφάγον Κέντρον. Δεν είνε ανάγκη και να καταστρεφόμεθα δι’ αυτό».

Προφανώς το πείραμα δεν πέτυχε και το θέμα της θερινής ώρα ξεχάστηκε μέχρι το 1952 όταν ίσχυσε από την 1η Ιουλίου έως τις 2 Νοεμβρίου. Τα αποτελέσματα ήταν και πάλι πενιχρά για να επιστρέψει στα χρόνια της ενεργειακής κρίσης στη δεκαετία του ΄70. Η δικτατορία αποφάσισε να ισχύσει από το 1975 κι η κυβέρνηση Καραμανλή το εφάρμοσε. Ήταν από τις ελάχιστες υποχρεώσεις που… παρέλαβε από την δικτατορία και υλοποίησε.

Άλλα γεγονότα τέτοια μέρα

325: Αρχίζει τις εργασίες της η Σύνοδος της Νίκαιας κατά την οποία 300 επίσκοποι εγκρίνουν το Σύμβολο της Πίστεως.

1796: Βρετανικές δυνάμεις καταλαμβάνουν το νησί Έλβα.

1811: Η Βενεζουέλα γίνεται η πρώτη χώρα της Νότιας Αμερικής που αποκτά την ανεξαρτησία της από την Ισπανία.

1830: Οι Γάλλοι μπαίνουν στο Αλγέρι. Λίγο αργότερα κυριεύουν και το Ομάν.

1865: Στη Βρετανία καθιερώνεται ως όριο ταχύτητας τα δύο μίλια την ώρα.

1889: Γεννιέται ο Γάλλος ποιητής, συγγραφέας και σκηνοθέτης Ζαν Κοκτό. Πέθανε το 1963.

1897: Γεννιέται ο στρατιωτικός Γεώργιος Γρίβας. Υπήρξε από τους πρωταγωνιστές του αγώνα της Ανεξαρτησίας κατά των Άγγλων ως ηγέτης της ΕΟΚΑ με το ψευδώνυμο Διγενής. Στη συνέχεια υπήρξε πολέμιος του Μακάριου.

1913: Ο Ελληνικός Στρατός απελευθερώνει το Νευροκόπι από τους Βουλγάρους.

1914: Γεννιέται η ζωγράφος και χαράκτρια Βάσω Κατράκη.

1930: Η εφημερίδα «Πράβδα» στην ΕΣΣΔ προτρέπει με άρθρα τους κομμουνιστές των ΗΠΑ να βγουν στο δρόμο για την επανάσταση.

1945: Οι Εργατικοί κερδίζουν τις εκλογές στη Μ. Βρετανία. Ο Ουίνστων Τσώρτσιλ που μετείχε στη διάσκεψη της νίκης στο Πότσδαμ παραχωρεί την θέση του στον Κλέμεντ Άτλι. Ο τελευταίος παρέμεινε μέχρι το 1951 στη πρωθυπουργία, οπότε και έδωσε πάλι την θέση του στον Τσώρτσιλ.

1950: Το κοινοβούλιο του Ισραήλ, η Κνέστ, με νόμο επιτρέπει σε όλους τους Εβραίους να επιστρέψουν στο Ισραήλ.

1964: Η ΕΔΑ θριαμβεύει στις Δημοτικές Εκλογές. Σε Αθήνα και Πειραιά επικρατούν οι αριστεροί υποψήφιοι Νίκος Κιτσίκης και Γιώργος Κυριακάκος, ενώ στην Θεσσαλονίκη εκλέγεται ο κοινός, με την Ένωση Κέντρου, υποψήφιος Κωνταντίνος Τσίρος.

1965: Η τελευταία παράσταση της Μαρίας Καλάς ήταν στο Κόβεντ Γκάρντεν στο Λονδίνο, ερμήνευσε την «Τόσκα».

1975: Το «Κάμπο Βέρντε», το γνωστό Πράσινο Ακρωτήριο, αποκτά την ανεξαρτησία του έπειτα από 500 χρόνια Πορτογαλικής κυριαρχίας. Πρώτος πρόεδρος αναλαμβάνει ο Αριστίντ Περέϊρα.

1977: Στο Πακιστάν ο στρατηγός Ζία Ουλ Χακ με πραξικόπημα ανατρέπει τον Ζουλφικάρ Αλί Μπούτο.

1982: Μετά τον ανασχηματισμό που πραγματοποίησε ο Ανδρέας Παπανδρέου στη νέα κυβέρνηση υπάρχουν 14 εξωκοινοβουλευτικά πρόσωπα, για πρώτη φορά, τόσα πολλά σε κυβέρνηση.

1983: Ένα κοριτσάκι του οποίου η μητέρα ήταν κλινικά νεκρή και είχε μηχανική υποστήριξη για 84 ημέρες, γεννήθηκε υγιέστατο.

1989: Πεθαίνει στο Λονδίνο όπου είχε γεννηθεί η Κύπρια ηθοποιός Μαρία Βασιλείου (39 χρόνων). Έγινε γνωστή από τη συμμετοχή της στην ταινία του Αλέξη Δαμιανού «Ευδοκία» το 1971.

2015: Με ποσοστό 61,3% ο ελληνικός λαός απορρίπτει το σχέδιο της συμφωνίας που προτείνουν οι τρεις ευρωπαϊκοί θεσμοί (Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Κεντρική Τράπεζα και ΔΝΤ).