Πως η Γερμανία γιόρτασε το «θαύμα της Βέρνης»

Λένε ότι το ποδοσφαιρικό θαύμα της Γερμανίας προηγήθηκε του οικονομικού. Δεν έχουν άδικο. Η οικονομική ανασυγκρότηση, τουλάχιστον της Δυτικής πλευράς, άργησε να αποδώσει. Την πρόλαβε η ποδοσφαιρική το 1954 με το «θαύμα της Βέρνης».

Ενώ όμως έχουν γραφτεί πολλά, πάρα πολλά, για τον αγώνα, αλλά αναφέρονται ελάχιστα έως καθόλου για την… επόμενη μέρα.

Διαβάστε ακόμη

MUNDIAL

Ο παππούς του Μπέλιγχαμ αιτία της συγκίνησης στον Ύμνο της Αγγλίας

Κάθε φορά που η Εθνική Αγγλίας παρατάσσεται για τον Εθνικό Ύμνο ένας ποδοσφαιριστής της βουρκώνει και κοιτά ψηλά στον ουρανό. Ο Τζουντ Μπέλιγχαμ είναι…

Για την Δυτική Γερμανία, ένα κράτος διαλυμένο από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο πληθυσμός του οποίου ζούσε αρχικά από την… ελεημοσύνη των τριών νικητριών δυνάμεων (ΗΠΑ, Αγγλία, Γαλλία), αφού την Ανατολική πλευρά την είχε αναλάβει η ΕΣΣΔ, η νίκη των ποδοσφαιριστών της επί της Ουγγαρίας δεν ήταν απλά ποδοσφαιρική. Ήταν μήνυμα ελπίδας για τις επόμενες καλύτερες μέρες.

Οι ντροπιασμένοι Γερμανοί πολίτες βρήκαν στο ποδόσφαιρο αυτό τους έδωσε πίσω την χαμένη περηφάνεια. Δεν εξηγείται αλλιώς, 400.000 άνθρωποι (κεντρική φωτογραφία) περίμεναν στον σταθμό του Μονάχου την Παγκόσμια Πρωταθλήτρια που επέστρεφε σιδηροδρομικώς από την Ελβετία.

Αυτό το Κύπελλο όμως αποτέλεσε κι ένα… πλυντήριο για να φύγουν από κάποιους οι αμαρτίες της συνεργασίας με το ναζιστικό καθεστώς.

Ένας από αυτούς και ο προπονητής της Σεπ Χερμπέργκερ μέλος του ναζιστικού κόμματος από το 1933 και προπονητής της ομάδας την περίοδο 1936-42. Στα υπέρ του ότι είχε προφυλάξει είκοσι περίπου ποδοσφαιριστές από το να πολεμήσουν στην πρώτη γραμμή. Στα κατά η σιωπή στους αποκλεισμούς των γερμανοεβραίων ποδοσφαιριστών.

Υπήρχαν όμως και οι άλλοι όπως ο πρόεδρος της Γερμανικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας ο Πέκο Μπάουενς. Αυτός επισήμως δεν ήταν μέλος του ναζιστικού κόμματος αν και η αίτησή του είχε γίνει, αρχικά, δεκτή. Το πρόβλημα ήταν ότι η σύζυγός του Ελίζα Γκίντεον είχε εβραϊκή καταγωγή. Αυτοκτόνησε τον Σεπτέμβριο του ’40 κι ο  γιός του τον κατηγορούσε ότι πιο πολύ την ενθάρρυνε παρά την απέτρεψε από την ενέργεια αυτή. Κι ακόμα, η κατασκευαστική εταιρεία που είχε η οικογένειά του ήταν μεταξύ των 2.500 εταιρειών που οι Σύμμαχοι είχαν κατατάξει στις συνεργαζόμενες με τους ναζί εταιρείες χρησιμοποιώντας αιχμαλώτους ως εργάτες, φυσικά χωρίς πληρωμή.

Ο Μπάουενς προσπάθησε να αποτινάξει το ναζιστικό του παρελθόν, αλλά μερικά πράγματα φανερώνονται στις μεγάλες χαρές και τις μεγάλες λύπες.

Κι επειδή οι επόμενες μέρες ήταν αυτές της μεγάλης χαράς αποκαλύφθηκε.

Στο Μόναχο γινόταν μια εκδήλωση για τους Παγκόσμιους Πρωταθλητές, το ραδιόφωνο είχε συνδεθεί για να καλύψει την εκδήλωση.

Εκεί ο Μπάουενς αναφέρθηκε στην μυστηριώδη εξαφάνιση της γερμανικής σημαίας την οποία όπως είπε είχαν καρφωμένη στην καρδιά οι παίκτες της Εθνικής. Πολλοί κοιτάχτηκαν. Αναρωτήθηκαν ποια σημαία εννοούσε; Μήπως αυτή με την σβάστικα, την απαγορευμένη;

Συνέχισε λέγοντας ότι «η νίκη ήταν η απόδειξη για αυτά που μπορεί να πετύχει ένας υγιής Γερμανός πιστός στη χώρα του». Ο λόγος άρχισε να θυμίζει τη ρητορική του Γκέμπελς στις ομιλίες του Χίτλερ. Και το τελειωτικό χτύπημα το έδωσε μιλώντας για «την αρχή του Φύρερ με την θετική έννοια της λέξης». Φύρερ στα γερμανικά είναι ο ηγέτης, αλλά εννιά χρόνια μετά το τέλος του πολέμου άντε να πείσεις ότι αυτή η λέξη έχει και θετική χροιά, μιλάς για ποδοσφαιρικούς ηγέτες. Έντρομοι στον ραδιοφωνικό σταθμό διέκοψαν την μετάδοση, ενώ ο ίδιος ο πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας έσπευσε να καταδικάσει την ομιλία.

Δε υπάρχει αμφιβολία ότι ένα μέρος των Γερμανών περίμενε να ακούσει αυτά τα λόγια.

Ακόμα και η «εθνική φωνή», ο Χέρμπερτ Ζίμερμαν που περιέγραφε ραδιοφωνικά τον αγώνα κατηγορήθηκε για τις εθνικιστικές κορώνες του. Παρ΄ όλα αυτά η ιαχή του Aus Aus Aus (τέλος) με το σφύριγμα της λήξεις έγινε τσιτάτο που χρησιμοποιείται ακόμα στη χώρα όταν ολοκληρώνεται με επιτυχία μια αποστολή.

Περισσότεροι προσπαθούσαν να ξεχάσουν. Όπως οι ίδιοι ποδοσφαιριστές. Οι μεγαλύτεροι σε ηλικία όπως ο Φριτς Βάλτερ και ο κατά τέσσερα χρόνια μικρότερος αδελφός του Ότμαρ όχι μόνο είχαν πολεμήσει, αλλά είχαν συλληφθεί αιχμάλωτοι από τους Αμερικανούς που τους παρέδωσαν στους Σοβιετικούς. Άλλοι είχαν χάσει δικούς τους ανθρώπους από τους συμμαχικούς βομβαρδισμούς, ενώ υπήρχαν κι αυτοί που είχαν πληρώσει ακριβά το τίμημα του παρελθόντος όπως ο Λίμπριχ, ο άνθρωπος που τραυμάτισε τον Πούσκας είχε ζήσει την εκτέλεση του πατέρα του από τους Ναζί επειδή ήταν κομμουνιστής.

Και κάποιοι άλλοι βλέποντας συμπαίκτες τους να αρρωσταίνουν από ίκτερο μίλησαν. Παράδειγμα ο Χορστ Έκελ που είπε ότι ο γιατρός της ομάδας Λόγκεν τους έδινε βιταμίνες σε ενέσιμη μορφή.

Για τους περισσότερους πολίτες αυτής της χώρας, ασχέτως των πρωταγωνιστών, την συγκεκριμένη εποχή το «θαύμα της Βέρνης» ήταν μια απόδειξη ότι και… θαύματα γίνονται και μπορούν να έρθουν σε όλους τους τομείς.

 Άλλα γεγονότα στο Μουντιάλ στις 5 Ιουλίου

1982 (Ισπανία): Η Ισπανία μένει στο 0-0 με την Αγγλία στον β’ όμιλο της δεύτερης φάσης της διοργάνωσης με αποτέλεσμα την πρόκριση στα ημιτελικά της Δ. Γερμανίας από αυτόν τον όμιλο. Στον γ’ σε ένα ματς που έλαμψε το άστρο του Πάολο Ρόσι  (τρία γκολ) η  Ιταλία νικά την Βραζιλία (3-2).

1994 (ΗΠΑ): Η Ιταλία νικά στην παράταση 2-1 τη Νιγηρία με γκολ του Ρομπέρτο Μπάτζιο στο 102’. Ο άλλος ημιτελικός κρίθηκε στα πέναλτι. Νικήτρια η Βουλγαρία (3-1 το Μεξικό) Το ματς στη κανονική διάρκεια και στην παράταση είχε λήξει 1-1.

2014 (Βραζιλία): Η Ολλανδία προκρίνεται στα ημιτελικά με το 4-3 επί της Κόστα Ρίκα στα πέναλτι. Πρόκριση και για την Αργεντινή (1-0 το Βέλγιο).