Η Ιωάννα Πηλιχού μίλησε για τις δουλειές που έκανε πριν αφοσιωθεί πλήρως στην υποκριτική, αλλά και για μια δύσκολη προσωπική εμπειρία που, όπως είπε, βίωσε λίγο μετά την ενηλικίωσή της.
Η ηθοποιός, που έγινε ιδιαίτερα αγαπητή στο κοινό μέσα από τη συμμετοχή της στη σειρά «Ευτυχισμένοι μαζί», βρέθηκε καλεσμένη στη διαδικτυακή εκπομπή Rainbow Mermaids και αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, στην περίοδο που εργαζόταν στη νύχτα.

Οι δουλειές πριν την υποκριτική
Η Ιωάννα Πηλιχού αποκάλυψε πως, πριν ακολουθήσει σταθερά την πορεία της στην υποκριτική, χρειάστηκε να κάνει και άλλες δουλειές, κυρίως στον χώρο της εστίασης.
«Εννοείται ότι χρειάστηκε να κάνω κι άλλες δουλειές, νύχτα κατά βάση. Ξεκίνησα service, μετά για πολύ λίγο καιρό δούλεψα στο μπαρ που δε μου άρεσε γιατί έπρεπε να απαντάς στον καθένα που σου μιλάει, στη νύχτα είμαι πολύ ακοινώνητη, δε θέλω πολλές επαφές».
Όπως εξήγησε, στη συνέχεια επέλεξε ένα πόστο που δεν απαιτούσε συνεχή επικοινωνία με τον κόσμο, καθώς η ίδια δεν ένιωθε άνετα με την έντονη κοινωνική επαφή κατά τη διάρκεια της δουλειάς.
«Δούλεψα καιρό στη νύχτα, αλλά επέλεξα ένα πόστο που δε χρειαζόταν να μιλάς σε κανέναν. Δεν ενοχλούσα και δεν ήθελαν να με ενοχλούν».

Η αποκάλυψη για γιατρό
Στην ίδια συνέντευξη, η ηθοποιός αναφέρθηκε και σε μια τραυματική εμπειρία που, όπως υποστήριξε, είχε με γιατρό όταν ήταν πολύ νέα.
Η Ιωάννα Πηλιχού περιέγραψε πως κατάφερε να απομακρυνθεί από τον χώρο χάρη στα αντανακλαστικά της και στη φυσική κατάσταση που είχε αποκτήσει από την ενασχόλησή της με τον στίβο.
«Πήγε να με κακοποιήσει γιατρός, αλλά δεν ολοκληρώθηκε. Μόλις είχα ενηλικιωθεί. Ήταν απόπειρα κακοποιητικής συμπεριφοράς. Εκεί ο στίβος με βοήθησε, γιατί πήδηξα πάνω από δύο κρεβάτια και έτρεξα και βγήκα».
«Τώρα έχουμε πιο ευήκοα ώτα»
Η Ιωάννα Πηλιχού στάθηκε και στο γεγονός ότι παλαιότερα τα θύματα αντίστοιχων περιστατικών συχνά φοβούνταν να μιλήσουν, καθώς πίστευαν ότι δεν θα γίνουν πιστευτά, ειδικά όταν απέναντί τους υπήρχε πρόσωπο με κύρος ή δύναμη.
«Παλιά νομίζω ότι δεν τολμούσαν καν να μιλήσουν για τέτοια περιστατικά, θεωρούσες ότι ο άλλος δεν θα σε πιστέψει. Ειδικά αν ήταν κάποιος που ήταν στα φώτα και είχε “εξουσία” και δύναμη στον χώρο που κινείται, θεωρούσες ότι δεν θα σε πιστέψουν. Τώρα νομίζω ότι έχουμε πιο ευήκοα ώτα».
Με την εξομολόγησή της, η ηθοποιός μίλησε ανοιχτά για μια εμπειρία που τη σημάδεψε, αλλά και για τη σημασία που έχει σήμερα να ακούγονται με μεγαλύτερη προσοχή τέτοιες μαρτυρίες.









