Ο Αλέξης Σταμάτης έφυγε στα 67 του χρόνια αφήνοντας πίσω του τη σύζυγό του και ηθοποιό, Εύα Σιμάτου και τον γιο τους.
- Από τη Βάσω Λιόκαυτου
Η σχέση του Αλέξη Σταμάτη και της Εύας Σιμάτου δεν χτίστηκε πάνω στη λάμψη της δημοσιότητας, αλλά ακολούθησε μια περισσότερο διακριτική και ουσιαστική διαδρομή, με κοινό σημείο αναφοράς την τέχνη, το θέατρο, τη λογοτεχνία και, αργότερα, τη δημιουργία της δικής τους οικογένειας.

Οι δυο τους γνωρίστηκαν στα μέσα της δεκαετίας του 2010, σε μια περίοδο κατά την οποία κανείς από τους δύο δεν αναζητούσε, όπως είχαν αποκαλύψει αργότερα, μια νέα σοβαρή σχέση. Η πρώτη τους συνάντηση έγινε σε παρουσίαση βιβλίου, ενώ ακολούθησε ένα ραντεβού στο καφέ Petite Fleur, στην οδό Ομήρου, στο κέντρο της Αθήνας. Η έλξη υπήρξε σχεδόν άμεση, με τον συγγραφέα να έχει περιγράψει εκείνη τη γνωριμία ως μία συνάντηση που του δημιούργησε την παράξενη αίσθηση ότι γνώριζε την Εύα Σιμάτου από πολύ παλιά. Παρότι στην αρχή εμφανίζονταν επιφυλακτικοί απέναντι στην προοπτική μιας δεσμευτικής σχέσης, τα γεγονότα τούς διέψευσαν. Η καθημερινότητά τους άρχισε σταδιακά να γίνεται κοινή και η σχέση τους απέκτησε σύντομα βαθύτερες ρίζες.

Ο ίδιος είχε παραδεχθεί ότι πριν από τη γνωριμία τους είχε έντονη ανάγκη προσωπικής ελευθερίας. Η παρουσία της ηθοποιού, ωστόσο, άλλαξε τη στάση του απέναντι στη συντροφικότητα, κάνοντάς τον να αντιληφθεί ότι η συγκεκριμένη σχέση δεν θα ήταν μια περαστική ιστορία.
Καθοριστικός σταθμός στη σχέση τους υπήρξε το ταξίδι τους στο Παρίσι. Στις όχθες του Σηκουάνα, τον Ιούνιο του 2015, ο Αλέξης Σταμάτης έκανε πρόταση γάμου στη σύντροφό του, επιλέγοντας μία πόλη με ιδιαίτερη συναισθηματική σημασία για τους δυο τους.

Έναν χρόνο αργότερα, τον Ιούνιο του 2016, το ζευγάρι παντρεύτηκε, επισφραγίζοντας μια σχέση που είχε εξελιχθεί με ταχύτητα, αλλά χωρίς θόρυβο και περιττή δημόσια έκθεση. Το γαμήλιο πάρτι πραγματοποιήθηκε σε στέκι της πλατείας Καρύτση. Ο γάμος τους δεν άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο διαχειρίζονταν την προσωπική τους ζωή. Παρέμειναν διακριτικοί, αποφεύγοντας τις συχνές κοσμικές εμφανίσεις και επιλέγοντας να μιλούν δημόσια μόνο όταν υπήρχε ουσιαστικός λόγος.
Διαβάστε επίσης: Αλέξης Σταμάτης: Το συγκλονιστικό μήνυμά του πέντε μέρες πριν πεθάνει

Στις 27 Φεβρουαρίου 2019, ήρθε στη ζωή ο γιος τους, Ερμής. Η πατρότητα αποτέλεσε για τον Αλέξη Σταμάτη μία βαθιά μεταμορφωτική εμπειρία. Ο συγγραφέας είχε μιλήσει επανειλημμένα για τον τρόπο με τον οποίο ο γιος του άλλαξε την αντίληψή του για τον χρόνο, την ευθύνη και τη δημιουργία. Ο Ερμής αποτέλεσε, μάλιστα, την αφορμή για να επιστρέψει στη συγγραφή παιδικών βιβλίων. Η οικογενειακή ζωή δεν εμφανιζόταν ως εμπόδιο στην καλλιτεχνική δημιουργία, αλλά ως μία νέα πηγή έμπνευσης, που έδωσε διαφορετικό νόημα στην καθημερινότητα και στο έργο του.
Η Εύα Σιμάτου διατηρούσε παράλληλα μια ιδιαίτερα στενή σχέση με τη μητέρα του συζύγου της, τη σπουδαία ηθοποιό Μπέττυ Αρβανίτη. Η ίδια είχε ξεκαθαρίσει ότι η μεταξύ τους σύνδεση δεν έμοιαζε με την τυπική σχέση πεθεράς και νύφης. Αντίθετα, είχε αναπτυχθεί μια βαθιά φιλία και αμοιβαία εκτίμηση, με κοινό παρονομαστή την αγάπη για το θέατρο και την υποκριτική.
Ο έρωτας του ζευγαριού δεν περιορίστηκε στην ιδιωτική ζωή. Η λογοτεχνία και το θέατρο αποτέλεσαν ένα σταθερό πεδίο συνάντησης, μέσα από το οποίο οι δυο τους συνεργάστηκαν δημιουργικά.
Η Εύα Σιμάτου συμμετείχε στην παρουσίαση έργων του συζύγου της και ανέλαβε ρόλους που βασίστηκαν σε δικά του κείμενα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτέλεσε το «Λευκό Δωμάτιο», ένα έργο που συνδύασε τη λογοτεχνική γραφή του Αλέξη Σταμάτη με τη σκηνική παρουσία της ηθοποιού. Παρά τη στενή καλλιτεχνική τους συγγένεια, προσπαθούσαν να διατηρούν σαφή όρια ανάμεσα στη δουλειά και την οικογενειακή ζωή. Είχαν παραδεχθεί ότι η καθημερινότητά τους λειτουργούσε συχνά σαν ένας κοινός, σχεδόν αυτόματος ρυθμός, μέσα στον οποίο οι επαγγελματικές υποχρεώσεις συνυπήρχαν με την ανατροφή του παιδιού τους.

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του, ο Αλέξης Σταμάτης αντιμετώπιζε μία σπάνια ασθένεια του αίματος. Παρά τη σοβαρότητα της κατάστασής του, συνέχισε να γράφει, να δημιουργεί και να μιλά δημόσια με αξιοσημείωτη ειλικρίνεια για την περιπέτεια της υγείας του.

Μέσα από προσωπικά κείμενα και αναρτήσεις του αναφέρθηκε στη σημασία της αιμοδοσίας, στην αγωνία του ασθενούς, αλλά και στην αξία της ανθρώπινης παρουσίας στις δύσκολες στιγμές. Δεν αντιμετώπισε την ασθένεια ως θέμα δημοσίων σχέσεων, αλλά ως μια υπαρξιακή εμπειρία που εντάχθηκε οργανικά στη γραφή και στον τρόπο με τον οποίο έβλεπε πλέον τη ζωή.
Στο πλευρό του παρέμεινε η Εύα Σιμάτου, μαζί με τον μικρό Ερμή και τη μητέρα του, Μπέττυ Αρβανίτη. Η οικογένεια αποτέλεσε μέχρι το τέλος τον σταθερό πυρήνα μιας ζωής που είχε περάσει από πολλές διαφορετικές φάσεις, προσωπικές δοκιμασίες και μεγάλες δημιουργικές στιγμές.

Ο θάνατος του συγγραφέα στις 20 Ιουλίου 2026 έβαλε πρόωρα τέλος σε μια σχέση που είχε συνδεθεί με τη συντροφικότητα, την οικογένεια και την κοινή καλλιτεχνική αναζήτηση. Πίσω από τον πολυγραφότατο δημιουργό, τον θεατρικό συγγραφέα και τον άνθρωπο των γραμμάτων υπήρχε ένας σύζυγος και πατέρας που είχε αναγνωρίσει δημόσια ότι η γνωριμία του με την Εύα Σιμάτου άλλαξε οριστικά τη ζωή του.









