Με μια μακρά διαδρομή στο θέατρο και στην τηλεόραση η Νικολέτα Βλαβιανού έχει αφήσει το δικό της αποτύπωμα, υπηρετώντας τόσο την κωμωδία όσο και το δράμα.
Από τον Στέργιο Σαμαρτζή
Ξεκίνησε από το θέατρο και έγινε ευρύτερα γνωστή μέσα από τηλεοπτικούς κωμικούς ρόλους, χωρίς όμως να πάψει να διεκδικεί την ελευθερία να δοκιμάζεται διαφορετικά. «Η τηλεόραση σε φακελώνει και σε βάζει σε συρτάρι» λέει στην «Espresso», κοιτάζοντας πίσω σε μια πορεία γεμάτη επιτυχίες, δυσκολίες, θυσίες και αδιάκοπη δημιουργία.
Η αισιοδοξία και η θετική ενέργεια που εκπέμπετε είναι μια συνειδητή στάση ζωής ή είναι μόνο η εικόνα που επιλέγετε να δείχνετε προς τα έξω;
Η δημόσια εικόνα μου δεν απέχει πολύ από την αληθινή προσωπικότητά μου και γι’ αυτό πιστεύω πως με αγαπάει ο κόσμος: δείχνω πάντα αυτό που νιώθω. Η φιλοσοφία μου είναι ότι η ζωή είναι πολύ μικρή, έχει δυσκολίες, αλλά δεν πρέπει να μας ρίχνουν κάτω. Από μικρή ήμουν φύση αισιόδοξη, αλλά αυτό είναι και κουραστικό. Πάντα λέω, «όταν μια πόρτα είναι κλειστή, μην τη βαράτε, ανοίξτε κάποια άλλη». Με έχει σώσει αυτή η ρήση στη δουλειά μας που είναι πολύ δύσκολη και τρώμε συνεχώς σφαλιάρες.

Πιστεύετε ότι η αισιοδοξία που σας χαρακτηρίζει επηρέασε και την πορεία σας προς την κωμωδία ή οι κωμικοί ρόλοι ήταν απλώς μια επαγγελματική συγκυρία;
Οταν «βγήκα» εγώ, το εμπορικό θέατρο ζητούσε νόστιμα κορίτσια που κάνουν καλή κωμωδία. Εγώ, παρότι ξεκίνησα με δραματικό ρόλο στο θέατρο, η κωμωδία μού άνοιξε δρόμο στην τηλεόραση, αλλά με περιόρισε πολύ, επειδή έκανα πάντα κωμικούς ρόλους. Το κοινό δεν βάζει ταμπέλες σε ηθοποιούς, το σύστημα των παραγωγών όμως βάζει. Το κοινό τον καλό ηθοποιό τον ακολουθεί ό,τι και να κάνει. Εχω αίσθηση του μέτρου στους ρόλους, είτε κωμικούς είτε δραματικούς, και πιστεύω είμαι και στα δυο καλή.
Με τόση επιτυχία και αναγνωρισιμότητα όλα αυτά τα χρόνια, καβαλήσατε ποτέ το καλάμι;
Οχι, ποτέ. Ο κόσμος με αναγνώριζε από πολύ νωρίς στον δρόμο, γιατί οι πρώτες μου δουλειές στην τηλεόραση έκαναν πάνω από 50% τηλεθέαση. Δεν αισθάνομαι Ναπολέων ούτε κάτι πιο σημαντικό από τον διπλανό μου. Κάνω απλώς μια δουλειά όπως όλοι. Ποτέ δεν έχτισα έναν μύθο στο κεφάλι μου. Από μικρή που πήγαινα συνέχεια στο θέατρο ποτέ δεν είχα λαχτάρα να πάρω αυτόγραφα και να φωτογραφηθώ με τους ηθοποιούς. Το απομυθοποίησα από την αρχή. Αλλωστε, ήταν θείοι μου οι αδελφοί Φαληρέα, οπότε ζούσα τους ανθρώπους της μουσικής καθημερινά.
Πώς βλέπετε σήμερα το γεγονός ότι ανεβαίνουν στο θεατρικό σανίδι και εμφανίζονται στα τηλεοπτικά σίριαλ άνθρωποι χωρίς σπουδές στην υποκριτική;
Το κοινό δεν ακολουθεί αυτούς τους ανθρώπους κι αυτό φαίνεται από τις χαμηλές τηλεθεάσεις. Το επίπεδο δεν είναι υψηλό, ειδικά στην τηλεόραση, δυστυχώς. Υπάρχουν άνθρωποι που νομίζουν ότι το να διαβάζουν ένα κείμενο είναι το ίδιο με το να το ερμηνεύουν. Οποιος απλώς διαβάζει δεν είναι ηθοποιός.
Η παρουσία ανθρώπων χωρίς υποκριτική εκπαίδευση στο θέατρο και στην τηλεόραση δυσκολεύει τη δουλειά των επαγγελματιών ηθοποιών;
Εννοείται ότι μας δυσκολεύει. Μου έχει τύχει σε τηλεοπτικό γύρισμα να κάνουμε λήψη 20 φορές μια σκηνή μέχρι να πετύχει. Δεν γίνεται αυτό πουθενά, ειδικά στην κωμωδία η επανάληψη της σκηνής τόσες πολλές φορές χάνει…
Υπάρχουν σήμερα πραγματικά υψηλά κασέ στον χώρο ή πρόκειται πλέον για μια παλιά πραγματικότητα;
Οι ακριβοπληρωμένοι ηθοποιοί μετριούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού. Το επάγγελμά μας είναι μη ανταποδοτικό, αφού ο μισθός μας δεν ανεβαίνει. Μπορεί να πάρεις έναν καλό μισθό και μετά για πέντε χρόνια να είσαι άνεργος. Τον αγαπημένο Νίκο Καλογερόπουλο δεν τον ρώτησε κανείς πώς ζούσε τόσα χρόνια και αν είχε προτάσεις. Οι μεγάλοι ηθοποιοί μπαίνουν στο συρτάρι επειδή ζητούν παραπάνω χρήματα.

Εσείς είστε ικανοποιημένη από το κασέ σας;
Δεν είμαι καθόλου ικανοποιημένη. Ολοι έχουμε ρίξει το κασέ μας από την κρίση και μετά. Παίρνουμε τα λεφτά που παίρναμε όταν ξεκινούσαμε τη δεκαετία του ’90. Υπήρξαν και εποχές που πληρωθήκαμε καλά, αλλά αυτά πέρασαν.
Μετά από τόσα χρόνια στην υποκριτική, έχετε μετανιώσει ποτέ που αφοσιωθήκατε τόσο ολοκληρωτικά σε αυτό το επάγγελμα;
Ναι, εν μέρει μετάνιωσα διότι πιστεύω ότι θα ήμουν πολύ πιο πετυχημένη οικονομικά αν ακολουθούσα άλλο δρόμο.
Πάντα καταφέρνετε να συνδυάζετε θέατρο και τηλεόραση, ενώ παράλληλα είστε μητέρα και πλέον γιαγιά. Πώς καταφέρνετε να τα προλαβαίνετε όλα;
Εκανα αρκετά πίσω την προσωπική μου ζωή για να είμαι παρούσα στο θέατρο και στα σίριαλ. Χριστούγεννα, Πάσχα και γιορτές δεν μπορούσα να είμαι με την οικογένειά μου. Δεν μετανιώνω όμως, η εργασία μου μού έδωσε μεγαλύτερες χαρές από μπλεγμένες ερωτικές ιστορίες.
Νιώσατε ποτέ ενοχές απέναντι στην κόρη σας επειδή οι πολλές επαγγελματικές σας υποχρεώσεις δεν σας επέτρεπαν να είστε πάντα όσο παρούσα θα θέλατε;
Τη Μαρία την έπαιρνα συνέχεια μαζί μου, κάναμε Πρωτοχρονιά δυο ή τρεις φορές στις εορταστικές εκπομπές της Ρούλας Κορομηλά που ήμουν καλεσμένη. Πλέον παίρνω ακόμα και τον εγγόνο μου στα παρασκήνια.
Οταν έρχονται οι δύσκολες στιγμές, πού βρίσκετε τη δύναμη να σταθείτε ξανά στα πόδια σας και να συνεχίσετε;
Τις δύσκολες στιγμές τις αντιμετωπίζω με προσευχή. Η πιο δύσκολη στιγμή της ζωής μου ήταν όταν έχασα τη μητέρα μου και το διαχειρίστηκα με εργασιομανία για να μη σκέφτομαι. Για εμένα αυτό είναι το φάρμακο. Δεν ξέρω τι θα κάνω όταν χρειαστεί να σταματήσω.
Τι θέση έχει ο έρωτας στη ζωή σας σήμερα; Είναι κάτι που αναζητείτε ή νιώθετε ότι δεν χωρά εύκολα στην καθημερινότητά σας;
Στον έρωτα δεν μπαίνω εύκολα, γιατί δεν έχω χρόνο. Εχω κάνει σχέσεις κατά καιρούς, όμως δεν θα μπορούσα να είμαι με έναν άνθρωπο που δεν καταλαβαίνει και δεν μπορεί να αποδεχτεί τον τρόπο ζωής και τη δουλειά μου. Δεν έτυχε μέχρι σήμερα να γνωρίσω κάποιον που να μπορεί πραγματικά να το αντιληφθεί. Αλλωστε, ποτέ δεν έκανα σχέση με συνάδελφό μου και από μικρή ήμουν αντίθετη με τον γάμο. Τελικά, παντρεύτηκα για χάρη της μαμάς μου. Αυτό που ήθελα πάντα, περισσότερο απ’ όλα, ήταν να αποκτήσω ένα παιδί.
Ο έρωτας μπορεί να μην έχει πάντα χώρο στην προσωπική σας ζωή, όμως έχει κεντρική θέση στη νέα σας παράσταση που δημιουργήσατε και πρωταγωνιστείτε.
Το έργο «Σκέρτσα και Παρόλες» είναι μια θεατρική σύνθεση κειμένων που έχουν σχέση με τον έρωτα όμως με κωμικά επεισόδια ανά τους αιώνες. Έχει κομμάτι από την Λυσιστράτη, από τις Θεσμοφοριάζουσες, τους Μιμίαμβους του Ήρωνδα και μια Κεφαλονίτικη ιστορία του Σκιαδαρέση. Ήθελα να δημιουργήσω κάτι που να είναι κωμωδία αλλά να έχει ουσιαστικό κείμενο με νοήματα με οδηγό τον έρωτα. Κάναμε περιοδεία σε όλη την Ελλάδα και συνεχίζουμε, γιατί φαίνεται πως αυτή η ιδέα αγαπήθηκε πολύ από τον κόσμο.
Κατεβάστε τη δωρεάν εφαρμογή και διαβάστε πρώτοι τις ειδήσεις στο κινητό σας.









