Μια αγκαλιά γεμάτη συγκίνηση, μνήμες και ανείπωτα συναισθήματα περίμενε τη Βικτώρια Δέλλα λίγο πριν αφήσει πίσω της το Ευηνοχώρι και αναχωρήσει για την Κύπρο. Η νεαρή κοπέλα βρέθηκε στον τόπο της οικογένειάς της για το τρίμηνο μνημόσυνο της μητέρας της, Γωγώς Μαστροκώστα, και ανάμεσα στους ανθρώπους που στάθηκαν στο πλευρό της ήταν και η γιαγιά της.
Μια δύσκολη ημέρα για όλους. Για τη Βικτώρια, όμως, ακόμη περισσότερο.
Τρεις μήνες μετά την απώλεια της Γωγώς, η οικογένεια συγκεντρώθηκε για να τιμήσει τη μνήμη της. Ο χρόνος μπορεί να προχωρά, όμως υπάρχουν απουσίες που δεν συνηθίζονται. Απλώς μαθαίνεις να ζεις μαζί τους.
Η Βικτώρια στάθηκε ανάμεσα στους δικούς της ανθρώπους και τίμησε τη μητέρα της στον τόπο που συνδέεται με τις οικογενειακές τους ρίζες. Λίγο αργότερα, πριν αναχωρήσει για την Κύπρο, ήρθε μια στιγμή που δύσκολα μπορεί να αφήσει κάποιον ασυγκίνητο.
Η αγκαλιά πριν από το ταξίδι
Η γιαγιά της βρισκόταν εκεί για να την αποχαιρετήσει.
Οι δυο τους αγκαλιάστηκαν και η στιγμή ήταν ιδιαίτερα φορτισμένη. Μέσα σε αυτή την αγκαλιά υπήρχε κάτι περισσότερο από έναν απλό αποχαιρετισμό. Η γιαγιά θέλησε να δώσει στη Βικτώρια την ευχή που έδινε όλα αυτά τα χρόνια στη Γωγώ.
Μια γνώριμη ευχή. Μόνο που πλέον περνά από τη μητέρα στην κόρη.

Η Βικτώρια ετοιμάζεται να ανοίξει ένα καινούργιο κεφάλαιο στην Κύπρο και η γιαγιά της προσπάθησε να της δώσει δύναμη πριν από την αναχώρηση. Μαζί με την ευχή, της μετέφερε και εκείνη τη βαθιά οικογενειακή πεποίθηση πως η Γωγώ εξακολουθεί να βρίσκεται δίπλα της, να την προστατεύει και να την καθοδηγεί.
Κάποιες στιγμές δεν χρειάζονται πολλά λόγια.
Μια αγκαλιά αρκεί.
Για τη Βικτώρια, αυτή η αγκαλιά πρέπει να ήταν και ένας τρόπος να κρατήσει για λίγο ακόμη κοντά της κάτι από τη μητέρα της. Τη γυναίκα που έχασε, αλλά που εξακολουθεί να αισθάνεται παρούσα στις σημαντικές στιγμές της ζωής της.
«Το αστέρι μου»
Η Βικτώρια έχει μιλήσει και στο παρελθόν για τον ιδιαίτερο δεσμό που είχε με τη μητέρα της. Τα λόγια της με αφορμή την αποφοίτησή της είχαν συγκινήσει, καθώς περιέγραφε πως, παρότι η Γωγώ δεν μπορούσε πλέον να βρίσκεται δίπλα της, εκείνη την αισθανόταν παρούσα.
«Στην αποφοίτησή μου, οι δύο πιο σημαντικοί άνθρωποι της ζωής μου ήταν μαζί μου: το αστέρι μου και ο μπαμπάς μου», είχε γράψει, εξηγώντας πως η αγάπη, οι συμβουλές και όσα της είχε διδάξει η μητέρα της την ακολουθούν καθημερινά.
Είναι ίσως αυτό που μένει τελικά από έναν άνθρωπο όταν φεύγει. Όχι μόνο οι φωτογραφίες και οι αναμνήσεις, αλλά όσα έχει αφήσει μέσα σου.
Και η Γωγώ φαίνεται πως έχει αφήσει πολλά μέσα στη Βικτώρια.
Η απουσία της είναι δεδομένη. Η παρουσία της, όμως, εξακολουθεί να είναι έντονη.

Η Κύπρος και το νέο ξεκίνημα
Η αναχώρηση της Βικτώριας για την Κύπρο έρχεται σε μια ιδιαίτερα ευαίσθητη περίοδο της ζωής της. Αφήνει για λίγο πίσω την Ελλάδα και τους ανθρώπους της και κάνει ένα νέο βήμα, έχοντας όμως μαζί της όσα κουβαλά από την οικογένειά της.
Και ανάμεσα σε αυτά βρίσκεται, φυσικά, η μνήμη της μητέρας της.
Κατεβάστε τη δωρεάν εφαρμογή και διαβάστε πρώτοι τις ειδήσεις στο κινητό σας.









