Πίσω από την τραγωδία στην Τανάγρα και την απώλεια δύο ανθρώπων της Πολεμικής Αεροπορίας βρίσκονται οικογένειες που καλούνται να διαχειριστούν το αδιανόητο. Ανάμεσά τους και ένα παιδί μόλις πέντε ετών, ο μικρός Άλκης, που έχασε τον πατέρα του, επισμηναγό Ιωάννη Μπλέσια.
Ο 40χρονος ήταν ένας από τους δύο χειριστές του F-4 Phantom που συνετρίβη το μεσημέρι του Σαββάτου κατά τη διάρκεια του Athens Flying Week στην Τανάγρα. Από τη συντριβή έχασε τη ζωή του και ο 37χρονος σμηναγός Δημήτρης Πέτρου.
Στον Πύργο Ηλείας, τόπο καταγωγής του Ιωάννη Μπλέσια, το πένθος είναι βαρύ. Μία ανάρτηση, όμως, έρχεται να φωτίσει την ανθρώπινη πλευρά πίσω από τη στολή του πιλότου και να περιγράψει ποιος ήταν ο 40χρονος μακριά από τα αεροσκάφη: ένας πατέρας που περνούσε χρόνο με τον γιο του και συνόδευε τα παιδιά στις βόλτες τους με τα ποδήλατα.
Την ανάρτηση έκανε η Διονυσία Κατελούζου, νοσηλεύτρια στο Γενικό Νοσοκομείο Πύργου και αντιπρόεδρος του Συλλόγου Γονέων του 4ου Δημοτικού Σχολείου Πύργου. Ο δικός της γιος είναι φίλος με τον 5χρονο Άλκη.

Η ίδια περιέγραψε την αντίδραση του παιδιού της όταν άκουσε για το αεροπορικό δυστύχημα και αντιλήφθηκε ότι στο Phantom ενδεχομένως βρισκόταν ο πατέρας του καλύτερού του φίλου.
«Μαμά, δεν νομίζω να είναι ο μπαμπάς του Άλκη… Ήταν πολύ καλός πιλότος, και ήξερε πολλά “κόλπα”, μας το είπε προχθές στη θάλασσα…», είπε αρχικά.
Και ύστερα ήρθε μία δεύτερη, αφοπλιστική παιδική σκέψη: «Όχι… αυτό δεν γίνεται. Ήταν ο καλύτερος φίλος του Άλκη. Με ποιον θα βγαίνει τώρα για ποδήλατο;».
«Για εμάς ήσουν ο εξαιρετικός μπαμπάς του Άλκη»
Στο αποχαιρετιστήριο μήνυμά της, η Διονυσία Κατελούζου δεν στάθηκε μόνο στην ιδιότητα του Ιωάννη Μπλέσια ως πιλότου. Θυμήθηκε τον άνθρωπο και, κυρίως, τον πατέρα που είχε γνωρίσει μέσα από τη φιλία των παιδιών τους.
«Για εμάς, Γιάννη, δεν ήσουν μόνο ένας εξαιρετικός πιλότος. Ήσουν ο εξαιρετικός μπαμπάς του Άλκη. Ο στοργικός πατέρας, ο άνθρωπος με την ευγένεια ψυχής, το ήθος και εκείνο το ήρεμο χαμόγελο», έγραψε.
Ανάμεσα στις αναμνήσεις που μοιράστηκε ήταν και ένα κυριακάτικο απόγευμα, όταν τα παιδιά κατέβαιναν με τα ποδήλατά τους την κατηφόρα του Επαρχείου και εκείνη παρακολουθούσε φοβισμένη.
Ο Ιωάννης Μπλέσιας είχε αντιληφθεί την αγωνία της και προσπάθησε να την καθησυχάσει: «Μη φοβάσαι… Άσ’ τα. Μόνο κράνος και “μυαλό” στο κεφαλάκι τους και την Παναγιά βοηθό».
Λόγια μιας συνηθισμένης τότε στιγμής, που μετά τον θάνατό του αποκτούν για εκείνη εντελώς διαφορετικό βάρος.
Η ίδια απευθύνθηκε ακόμη στους γονείς του 40χρονου, καθώς και στη σύζυγό του και μητέρα του Άλκη, Ρούλα, ευχόμενη δύναμη στην οικογένεια για όσα καλείται να αντιμετωπίσει.
Το πιο σπαρακτικό αντίο, ωστόσο, το φύλαξε για το παιδί που έχασε τον πατέρα του.
«Και Άλκη… όταν ξαναβγείς με το ποδήλατο, μη ξεχνάς να κοιτάς τον ουρανό. Θα είναι για πάντα “δικός σου” και να είσαι σίγουρος ότι ο μπαμπάς σου ξέρει τον δρόμο και θα σε οδηγεί…», έγραψε ολοκληρώνοντας τον αποχαιρετισμό της.
Κατεβάστε τη δωρεάν εφαρμογή και διαβάστε πρώτοι τις ειδήσεις στο κινητό σας.









