Για τη σχέση του με την αναγνωρισιμότητα, αλλά και για τις στιγμές κατά τις οποίες η περιέργεια του κόσμου ξεπέρασε τα όρια, μίλησε ο Περικλής Λιανός.
Ο γνωστός ηθοποιός, σε συνέντευξή του στο περιοδικό «Λοιπόν» και στον Ανδρέα Θεοδώρου, αναφέρθηκε στην αγάπη που έχει δεχθεί όλα αυτά τα χρόνια, αλλά και σε συμπεριφορές που ο ίδιος χαρακτηρίζει αδιάκριτες.

«Με παρακολουθούσαν στο σούπερ μάρκετ»
Θυμούμενος την περίοδο της μεγάλης επιτυχίας του «Καφέ της Χαράς», ο Περικλής Λιανός αποκάλυψε ότι υπήρχαν άνθρωποι που τον ακολουθούσαν ακόμη και την ώρα που έκανε τα ψώνια του, προκειμένου να δουν τι αγόραζε.
«Με συγκινεί η αγάπη του κόσμου και έχω λάβει πολλή. Υπάρχουν όμως και εκείνοι που δεν έχουν μέτρο και γίνονται αγενείς. Θυμάμαι τα χρόνια του “Καφέ της Χαράς”. Με παρακολουθούσαν στο σούπερ μάρκετ για να δουν τι ψωνίζω, ενώ με είχαν ρωτήσει ακόμη και πόσα παίρνω. Υπήρχε μια αδιακρισία, αλλά και ένας σεβασμός. Δέχτηκα, βέβαια, πολλά κύματα αγάπης. Δεν έχω παράπονο».
Ο ηθοποιός εξήγησε ότι, παρά την αγάπη που εισέπραττε, υπήρχαν φορές που ένιωθε ότι ορισμένοι θεωρούσαν πως ένα αναγνωρίσιμο πρόσωπο είναι διαρκώς διαθέσιμο στο κοινό.

«Αυτό δεν είναι θαυμασμός, αλλά κανιβαλισμός»
Μάλιστα, αναφέρθηκε σε δύο ιδιαίτερα δύσκολες προσωπικές στιγμές. Η πρώτη ήταν το 2004, όταν βρισκόταν στην κηδεία του κολλητού του και κάποιοι τον ρωτούσαν για το «Καφέ της Χαράς». Η δεύτερη αφορούσε τις τελευταίες στιγμές του πατέρα του στο νοσοκομείο.
«Κάποιοι, όμως, νομίζουν ότι 24 ώρες το 24ωρο είμαστε για κατανάλωση. Όταν το 2004 κήδευα τον κολλητό μου, στο νεκροταφείο με ρωτούσαν για το “Καφέ της Χαράς”. Επίσης, όταν ο πατέρας μου ήταν ετοιμοθάνατος, έρχονταν οι νοσοκόμες να με δείξουν στο νοσοκομείο. Αυτό δεν είναι θαυμασμός, αλλά κανιβαλισμός. Βλέπεις και στις παραστάσεις να ανοίγουν το κινητό τους και να σερφάρουν. Αυτό με διαλύει, μπορεί να σκοτώσω κανέναν (γέλια)».
Ο Περικλής Λιανός σημείωσε ότι τέτοιες συμπεριφορές δεν αποτελούν φαινόμενο μόνο της σημερινής εποχής, φέρνοντας ως παράδειγμα όσα συνέβαιναν και στο παρελθόν με μεγάλες Ελληνίδες ηθοποιούς.
«Όχι, αυτό γινόταν πάντα. Σκέψου το φέρετρο της Έλλης Λαμπέτη. Δεν μπόρεσε την ημέρα της κηδείας να μπει στην εκκλησία από την περιέργεια του κόσμου να δει τους σταρ από κοντά. Ορμούσαν στην Καρέζη, στη Βουγιουκλάκη».
Κατεβάστε τη δωρεάν εφαρμογή και διαβάστε πρώτοι τις ειδήσεις στο κινητό σας.









