Η εκτέλεση του ανθρώπου που έκανε και τους αρνητές της θανατικής ποινής να προβληματιστούν

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Στο Επταπύργιο της Θεσσαλονίκης απέναντι από το εκτελεστικό απόσπασμα είχε σταθεί ένας 50χρονος μικροκαμωμένος άνθρωπος. Τα λίγα μαλλιά του, τα γυαλιά του τον έκαναν συμπαθητικό. Θα μπορούσε να είναι ένας τέλειος γραφειοκράτης, να βάζει σφραγίδες σε υπηρεσιακά έγγραφα κι έτσι να κυλά η ζωή του.

Από τον Άγγελο Μενδρινό

Κι όμως η λέξη άνθρωπος είναι προσβολή για το είδος. Δεν ήταν απλά ένας εγκληματίας πολέμου, αλλά τέρας που διψούσε για αίμα, ήθελε να σκορπά γύρω του τη δυστυχία. Όσο περισσότερο υπέφεραν τα θύματά του, τόσο καλύτερα αισθανόταν.

Το όνομά του Φριτς Σούμπερτ. Τον ήξεραν καλά στην Κρήτη, τον είχαν γνωρίσει στα τελευταία χρόνια της Κατοχής και στη Μακεδονία. Απ’ όπου περνούσε αυτός και οι όμοιοί του έφερναν την καταστροφή.

Είχε γεννηθεί στο Ντόρτμουντ το 1897, είχε πολεμήσει στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και είχε υπηρετήσει στην Σμύρνη, όπως έλεγε αργότερα, εκεί είχε μάθει και ελληνικά που του φάνηκαν χρήσιμα. Έλεγε στα υποψήφια θύματά του ότι ήταν Έλληνας, λεγόταν Κώστας Κωνσταντινίδης για να μπορεί να αποσπάσει πληροφορίες.

Ήταν χαμηλόβαθμος στην ιεραρχία, αλλά η σκληρότητά του τον έκανε να πάρει… προαγωγή με έναν παράξενο τρόπο. Ανέλαβε μια παραστρατιωτική οργάνωση, αρχικά από την Κρήτη. Πήρε μαζί του κάποια καθάρματα που βρήκε στις φυλακές, αλλά και κάποιους το ίδιο αιμοδιψείς συμπατριώτες του. Δημιούργησαν το απόσπασμα Σούμπερτ. Στην Κρήτη τους έλεγαν Σουμπρίτες, Γερμανούς και δοσίλογους Έλληνες. Ακόμα και σήμερα μην τολμήσει να αποκαλέσει κάποιον κρητικό με αυτόν τον χαρακτηρισμό. Θα έχει πρόβλημα. Έκανε αυτά που δεν θα τολμούσαν να κάνουν ακόμα και οι φνατικότεροι των ναζί, έστω αυτοί που είχαν κρατήσει μέσα του ίχνη ανθρωπιάς.

Στην Κρήτη πυρπόλησε χωριά, έκαψε γυναίκες και γέρους ζωντανούς, δεν άφησε πέτρα πάνω σε πέτρα. Μετά πήγε στη Μακεδονία για να συνεχίσει το έργο του μαζί μ’ ένα γερμανοντυμένο Έλληνα δοσίλογο, τον Γιώργο Πούλιο που είχε δημιουργήσει το δικό του απόσπασμα. Από τα τόσα εκατομμύρια Έλληνες μόνο ο Πούλος και οι άντρες του καταδέχτηκαν να φορέσουν γερμανικές στολές.

Στην απολογία του επέμεινε ότι εκτελούσε εντολές ανωτέρων του

Ο Σούμπερτ έφυγε με τους Γερμανούς από την Ελλάδα. Έμεινε στη Βιέννη κι όταν μπήκαν οι Αμερικανοί εμφανίστηκε σε αυτούς, δήλωσε ότι είναι Έλληνας, χρησιμοποίησε το όνομα Κώστας Κωνσταντινίδης και ζήτησε να επιστρέψει. Έτσι κι έγινε. Στις 5 Σεπτεμβρίου 1945 έφθασε στο αεροδρόμιο της Ελευσίνας. Μόνο που ως Κωνσταντινίδης ήταν ήδη… διάσημος για τα εγκλήματά του. Ένας αστυνομικός τον υποπτεύτηκε και δεν άργησε να αποκαλυφθεί η ταυτότητά του.

Γιατί γύρισε; Είχε αφήσει εδώ την ερωμένη του, άλλοι λένε ότι είχε κρύψει τα κλεμμένα γιατί οι επιδρομές στα χωριά στόχο είχαν και το πλιάτσικο. Κανείς δεν έμαθε.

Στο δικαστήριο ακούστηκαν μερικά μόνο από τα εγκλήματα που είχε κάνει, στο Χορτιάτη, στα Γιαννιτσά. Καταδικάστηκε 27 φορές σε θάνατο και πολλά ακόμα χρόνια για εκατοντάδες θανάτους.

Ο δημοσιογράφος της εφημερίδας Μακεδονία τον είδε πριν την εκτέλεση. Ο Σούμπερ έδειχνε αμετανόητος:

-Η Γερμανία θα ξαναγίνει μεγάλη, θα μπορέσει να ξεπληρώσει όσα υποφέρει σήμερα, του είπε.

Προτιμά να μιλήσει για την Κρήτη, ίσως επειδή ο δημοσιογράφος δεν γνωρίζει το εύρος της εγκληματικής του δράση, κάτι που φυσικά δεν συμβαίνει με την Μακεδονία.

–Εκτελούσα εντολές του στρατηγού Μίλερ που εκτελέστηκε πριν λίγο καιρό στην Αθήνα. Είναι υπερβολές αυτά που λένε για την Κρήτη, δεν σκότωσα κανέναν άνθρωπο, δεν έκαψα κανένα σπίτι.

Λίγο αργότερα αρνείται να μεταλάβει

-Δεν έκανα τίποτε κακό στη ζωή μου λέει, αλλά υποχωρεί μπροστά στην επιμονή του καθολικού ιερέα.

Στις 6.40 το πρωί ο Σούμπερτ βρίσκεται μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα. Ένας στρατιωτικός ο Ε. Μαλάμας έχασε τον Κώστα, τον 24χρονο γιο του στη σφαγή στο Ασβεστοχώρι στις 16 Ιουλίου 1944. Ζητά αυτός να δώσει τη χαριστική βολή.

Στις 6.45 αφού διαβάζεται η απόφαση για την εκτέλεση ο υπεύθυνος του αποσπάσματος διατάσσει το πυρ.

Ο Φριτς Σούμπερτ δεν υπάρχει πια. Όμως ο θάνατός του δεν είναι λύτρωση για τους εκατοντάδες ανθρώπους που έχασαν τους δικούς τους ανθρώπου και σίγουρα δεν μπορεί να φέρει πίσω όλους αυτούς που υπέφεραν στα χέρια του

Άλλα γεγονότα τέτοια μέρα

1721: Ο Μέγας Πέτρος γίνεται Αυτοκράτορας πασών των Ρωσιών, εγκαταλείποντας τον τίτλο του τσάρου.

1828: Στη διαδρομή Λομποτινά – Ναυπάκτου, ομάδα Ελλήνων επιτίθεται κατά 1.200 Οθωμανών. Κατά τη διάρκεια της μάχης σκοτώθηκαν οι 800, ενώ άλλοι 150 πιάστηκαν αιχμάλωτοι.

1912: Σώμα προσκόπων απελευθερώνει την Νιγρίτα.

1916: Η Αμερικανίδα σουφραζέτα Ινέζ Μίλχολαντ καταρρέει κατά τη διάρκεια ομιλίας στο Λος Άντζελες, λίγες εβδομάδες αργότερα πεθαίνει. Τα τελευταία της λόγια προς τον πρόεδρο τον ΗΠΑ Γούντροου Γουίλσον είναι: Κύριε Πρόεδρε πόσο καιρό πρέπει να περιμένουν οι γυναίκες για την ελευθερία;

1923: Εκδηλώνεται κίνημα για την ανατροπή της Επαναστατικής Κυβέρνησης που είχε προκύψει μετά την Μικρασιατική Καταστροφή και τρεις μέρες πριν τις εκλογές. Το κίνημα αποτυγχάνει και μένει στην ιστορία ως Κίνημα Λεοναρδόπουλου – Γαργαλίδη από τους εμφανιζόμενους ως αρχηγούς του. Στην ουσία ήταν προσπάθεια φιλοβασιλικών κύκλων για να ματαιωθούν οι εκλογές. Η αποτυχία του έφερε και την αποπομπή του Γεωργίου Β’ από την Ελλάδα.

1942: Ξεκινά η επίθεση των Άγγλων στο Ελ Αλαμέιν όπου έχει οχυρωθεί το Αφρικα Κοπ του στρατηγού Ρόμελ. Η μάχη θα τελειώσει στις 3 Νοεμβρίου με νίκη των συμμάχων.

1945: Ο Χουάν Περόν παντρεύεται την Εύα Ντουάρτε, μια άσημη παρουσιάστρια ραδιοφωνικών εκπομπών που έμεινε στην ιστορία των Εβίτα και διαδραμάτισε κύριο ρόλο στις πολιτικές εξελίξεις της χώρας.

1962: Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Τζον Κένεντι ανακοινώνει ότι σοβιετική βάση χτίζεται στην Κούβα. Δύο μέρες αργότερα ξεκινά αποκλεισμός του νησιού.

1962: Ο υπάλληλος του βρετανικού ναυαρχείου Γουίλιαμ Βάσαλ καταδικάζεται σε φυλάκιση 18 χρόνων με τη κατηγορία της κατασκοπείας υπέρ της ΕΣΣΔ.

1982: Η κυβέρνηση της Κούβας απελευθερώνει, έπειτα από 12χρονη κράτηση στις φυλακές, τον συγγραφέα Αρμάντο Βαλαντάρες.

1991: Νέος Οικουμενικός Πατριάρχης, ο 270ος, εκλέγεται ο μητροπολίτης Χαλκηδόνος Βαρθολομαίος.

1995: Ο Πρόεδρος Κλίντον παγώνει τα περιουσιακά στοιχεία 30 εταιρειών και 50 υπηκόων της Κολομβίας που ήταν είναι ύποπτοι για εμπόριο κοκαΐνης.

1996: Το αμερικανικό Πεντάγωνο ειδοποιεί 20.000 Αμερικανούς στρατιώτες ότι ενδέχεται να έχουν προσβληθεί από χημικά αέρια το 1991 ση διάρκεια του πολέμου του Κόλπου.

1998: Για πρώτη φορά ένας πρώην κομμουνιστής γίνεται πρωθυπουργός στην Ιταλία. Ο Μάσιμο Ντ’ Αλμέμα επικεφαλής κυβέρνησης συνασπισμού αναλαμβάνει τη διακυβέρνηση της χώρας.

1999: Στο Γκστάαντ της Ελβετίας συλλαμβάνεται ο Μορίς Παπόν (89 χρ.), καταδικασμένος σε δέκα χρόνια φυλάκιση για «συνενοχή σε εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας». Ήταν νομάρχης του Μπορντό στη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.