Κάθε χρόνο, στις 22 Οκτωβρίου, οι άνθρωποι του ποδοσφαίρου και ιδιαίτερα οι τερματοφύλακες τιμούν τον Λεβ Γιασίν. Είναι η ημερομηνία της γέννησής του, το 1929 στη Μόσχα. Ειδικά οι τερματοφύλακες δεν τον τιμούν μόνο για τις επεμβάσεις του, άλλωστε ελάχιστες έχουν διασωθεί σε φιλμ κι αυτά κακοφωτισμένα, χωρίς την καθαρή εικόνα και τα super slow motion σε τεχνολογία HD.
Τον τιμούν γιατί αυτός έφερε την επανάσταση σε αυτή τη θέση. Έγινε ο πρώτος τερματοφύλακας που πήρε την χρυσή μπάλα (1963) και κυρίως αυτός που τους έκανε ηγέτες στην άμυνα.
Μέχρι τότε ο τερματοφύλακας δεν έπρεπε να δεχτεί γκολ. Από τον Γιασίν και μετά ο ρόλος άλλαξε. Ήταν ο ηγέτης της άμυνας, αυτός που έδινε εντολές για τις τοποθετήσεις των αμυντικών, ένα διευθυντής μιας μικρής ορχήστρας που έπρεπε να είναι συντονισμένη.
Η καριέρα του συνέπεσε σε μια εποχή που οι επιθετικοί φόρτωναν με γκολ τις αντίπαλες εστίες. Τα ματς είχαν πολλά γκολ. Κι όμως από τους 438 αγώνες που συμμετείχε στους 207 δεν δέχτηκε γκολ.
Παράτολμος στις επεμβάσεις του δεν είχε ποτέ κάποιο σοβαρό χτύπημα από αντίπαλο. Ίσως η μοίρα κράτησε όλα τα χτυπήματα να του τα δώσει αυτή.
Ήταν παιδί του πολέμου. Στα έξι του έμεινε ορφανός από μητέρα (φυματίωση), ο πατέρας του τεχνικός σε εργοστάσιο αεροπλάνων, αναγκάστηκε να φύγει το εργοστάσιο μεταφέρθηκε καθώς οι Γερμανοί πλησίαζαν απειλητικά την πρωτεύουσα.
Δούλεψε κι αυτός στα 13 του στο εργοστάσιο, εκεί έμαθε το τσιγάρο που δεν το αποχωρίστηκε ποτέ, ούτε πριν τους αγώνες.
Μέσα στη φρίκη του πολέμου προέκυψε και κάτι καλό. Η χώρα έδωσε βάρος στην ψυχαγωγία των παιδιών που άκουγαν για τους νεκρούς στο μέτωπο. Τους έβαζε να κάνουν αθλητισμό. Ο Λεβ διάλεξε το χόκεϊ στον πάγο και το ποδόσφαιρο.
Στα 19 του χρόνια έφυγε από το σπίτι του, είχε γεννηθεί ο ετεροθαλής αδελφός του, αισθανόταν να είναι περιττός. Ένας φίλος του πρότεινε να μην έχει προβλήματα με το κράτος και κριθεί παραβατικός να πάει νωρίτερα στον στρατό. Εκεί τον ξεχώρισαν για τις ποδοσφαιρικές του ικανότητες.
Στην Ντινάμο Μόσχας που πήγε έπαιξε τον πρώτο κιόλας μήνα σε επίσημο ματς. Έπειτα έμεινε στον πάγκο για τρία χρόνια σε εποχές που δεν υπήρχαν αλλαγές στο ποδόσφαιρο. Έκανε υπομονή και δικαιώθηκε. Ολυμπιονίκης το 1956, Πρωταθλητής Ευρώπης το 1960 άρχισε να απασχολεί και τους ξένους.
Αν ήταν σήμερα σίγουρα θα έπαιζε σε κάποια μεγάλη ομάδα της Δύσης, τότε δεν υπήρχε περίπτωση να συμβεί. Δεν θα έμενε μια ζωή στη χώρα, αλλά και στην ομάδα του.
Στην εσωστρεφή ΕΣΣΔ των χρόνων της δεκαετίας του ΄60 ο Γιασίν έμοιαζε με φαινόμενο.
Αυτός ο άνθρωπος παίζει μουσική ενώ οι συνάδελφοί του μαθαίνουν τις νότες, έγραψε ένας Γερμανός δημοσιογράφος το 1966 βλέποντας να οδηγεί την εθνική της χώρας του στην τέταρτη θέση του Μουντιάλ.
Λεβ στα ρωσικά σημαίνει λιοντάρι. Μόνο που το λογοπαίγνιο αυτό γρήγορα δεν αρκούσε.
Φορούσε πάντα μαύρα κι αυτό έδωσε την έμπνευση σε κάποιον να γράψει:
Μοιάζει με αράχνη, απλώνει τον ιστό της σε μια εστία 18 μέτρων και περιμένει τα… θύματά της. ‘Έτσι βγήκε το αράχνη.
Η ΕΣΣΔ φάνηκε φειδωλή στα χρήματα, αλλά του έδωσε απλόχερα τίτλους και μετάλλια.
Όταν σταμάτησε το ποδόσφαιρο έγινε διοικητικό στέλεχος στην Ντινάμο.
Τότε η μοίρα που του είχε φερθεί τόσο καλά άρχισε τα χτυπήματα. Το 1984 υπέστη καρδιακή προσβολή και εγκεφαλικό. Αργότερα παρουσίασε γάγγραινα στο αριστερό πόδι. Του το έκοψαν.
Ακόμη έτσι πήγαινε για ψάρεμα, έκανε το τσιγάρο του και περίμενε να γεμίσει το καλάθι του.
Το 1989 ένα έλκος εξελίχτηκε σε καρκίνο. Έσβησε νέος, στα 61 του χρόνια στις 20 Μαρτίου 1990. Σε όλο τον κόσμο τον έκλαψαν, ειδικά οι τερματοφύλακες που καταλάβαιναν καλύτερα από τον καθένα το πόσο ψηλά είχε ανεβάσει τον πήχη για αυτούς.
Γεννήσεις
1811: Φραντς Λιστ, Ούγγρος συνθέτης με καριέρα στη Γερμανία. Μαζί με τον Σοπέν θεωρούνται οι σημαντικότεροι ρομαντικοί συνθέτες. Πέθανε στις 31 Ιουλίου 1886.
1844: Σάρα Μπερνάρ (Ενριέττα Ροζίν Μπέρναρντ), Γαλλίδα ηθοποιός. Έμεινε γνωστή ως «θεϊκή Σάρα». Πέθανε στις 26 Μαρτίου 1923.
1887: Τζον Ριντ, Αμερικανός δημοσιογράφος και ποιητής. Κάλυψε την Οκτωβριανή Επανάσταση κι έγραψε το Δέκα μέρες που συγκλόνισαν τον κόσμο. Από τους πρωτεργάτες του Κομμουνιστικού Κόμματος των ΗΠΑ, το 1919 μετά την κατηγορία για συνωμοσία κατά του κράτους, διέφυγε στην ΕΣΣΔ, αλλά λίγο αργότερα πέθανε από τύφο στη Μόσχα στις 17 Οκτωβρίου 1920.
1913: Ρόμπερτ Κάπα, Ούγγρος φωτορεπόρτερ. Κάλυψε πέντε διαφορετικούς πολέμους, από τον Ισπανικό εμφύλιο μέχρι τον πρώτο πόλεμο της Ινδοκίνας. Συγκλονιστικές είναι οι φωτογραφίες του από τα Δεκεμβριανά το 1944 που ήταν παρών αποτυπώνοντας σε φιλμ στιγμές μαχών και ανάπαυλας στις δύο παρατάξεις. Το 1946 έγινε Αμερικανός υπήκοος. Πέθανε στις 25 Μαΐου 1954.
1927: Βασίλης Φίλιας, κοινωνιολόγος, καθηγητής Πανεπιστημίου. Υπηρέτησε σε διάφορες δημόσιες θέσεις όπως πρόεδρος της Ολυμπιακής Αεροπορίας. Πέθανε στις 13 Φεβρουαρίου 2018.
1937: Μάνος Λοΐζος, συνθέτης, τραγουδιστής. Από τους σημαντικότερους της εποχής του με πολλές επιτυχίες στο ενεργητικό του, αλλά και σημαντικά άλμπουμ με διαχρονικό χαρακτήρα. Πέθανε νέος, 44 χρόνων, από καρκίνο στις 17 Σεπτεμβρίου 1982 σε νοσοκομείο της Μόσχας.
1938: Τίμος (Τιμολέων) Περλέγκας, ηθοποιός, συνδικαλιστής. Υπήρξε ποδοσφαιριστής στην Πάτρα, αλλά γρήγορα τον κέρδισε η ηθοποιία. Συμμετείχε σε καλλιτεχνικές παραστάσεις που έμειναν στην ιστορία. Εργάστηκε σε θέατρο, κινηματογράφο και τηλεόραση. Πέθανε στις 19 Απριλίου 1993.
1943: Κατρίν Ντενέβ, Γαλλίδα ηθοποιός, τραγουδίστρια, μοντέλο, παραγωγός. Από τα πιο λαμπερά πρόσωπα του κινηματογράφου. Το 1985 επιλέχτηκε να αντικαταστήσει την Μιρέιγ Ματιέ ως επίσημο πρόσω της Μαριάν, του εθνικού συμβόλου της Γαλλίας.
1949: Αρσέν Βενγκέρ, Γάλλος προπονητής. Τον ονόμασαν «καθηγητή» για τις απόψεις του, αλλά και ύφος ως προπονητής.
1961: Τζόυς (Χαρίκλεια) Ευείδη, ηθοποιός με έντονη θεατρική, κινηματογραφική και τηλεοπτική παρουσία.
1964: Ντράζεν Πέτροβιτς: Κροάτης μπασκετμπολίστες. Από τις μεγάλες μορφές του αθλήματος με καριέρα σε Τσιμπόνα, Ρεάλ Μαδρίτης, αλλά και στο ΝΒΑ (Πόρτλαντ, Νιού Τζέρσεϊ). Δεν πρόλαβε να την ολοκληρώσει. Σκοτώθηκε σε τροχαίο στα 28 χρόνια του, στις 7 Ιουνίου 1993.
1969: Γιώργος Δώνης, ποδοσφαιριστής, προπονητής. Το… τρένο των γηπέδων μετά από μια μεγάλη καριέρα ως παίκτης (Παναθηναϊκός, Μπλάκμπερν, Σέφιλντ Γιουν., Χάντερσφιλντ) έγινε πετυχημένος προπονητής. Εργάστηκε μεταξύ άλλων σε ΑΕΚ, Παναθηναϊκό, ενώ ήταν προπονητής της εθνικής Σαουδικής Αραβίας στο τελευταίο Μουντιάλ.
Θάνατοι
1938: Χρυσόστομος Α’ (Χρυσόστομος Παπαδόπουλος) (70 χρ.), ιεράρχης, θεολόγος, συγγραφέας, καθηγητής Πανεπιστημίου. Εκλέχτηκε Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος (1923-38).
1973: Πάμπλο Καζάλς (97 χρ.), Ισπανός δεξιοτέχνης του βιολοντσέλου
1987: Λίνο Βεντούρα (68 χρ.), Ιταλός ηθοποιός που ειδικεύτηκε σε ρόλους σκληρού.
1990: Λουί Αλτουσέρ, (72 χρ.), Γάλλος φιλόσοφος, ανανεωτής του μαρξισμού. Το 1980 δολοφόνησε τη γυναίκα του και πέρασε τα τελευταία δέκα χρόνια της ζωής του σε ψυχιατρείο.
Κατεβάστε τη δωρεάν εφαρμογή και διαβάστε πρώτοι τις ειδήσεις στο κινητό σας.
Ένας χρόνος χωρίς τον Διονύση Σαββόπουλο…
Ένα χρόνο πριν, τέτοια μέρα, ο Διονύσης Σαββόπουλος ξεκίνησε ένα άλλο ταξίδι, διαφορετικό από εκείνο...
20 Οκτωβρίου 2011: Το φριχτό τέλος του Μουαμάρ Καντάφι
Κυβέρνησε για 42 χρόνια τη Λιβύη, είχε δικό του στρατό, το γυναικείο τμήμα των σωματοφυλάκων...
Η τραγωδία με τα 30 νεκρά, κυρίως, παιδιά σε κινηματογράφο της Αθήνας και τα… στραβά μάτια της Πολιτείας
Ο κινηματογράφος ήρθε ορμητικά στην Ελλάδα. Ήταν φτηνότερος από το θέατρο και ως νέο είδος...
Ο Ολυμπιονίκης με τις δύο πατρίδες που δεν τον ήθελε καμία
Ήταν μεσημέρι της 18ης Οκτωβρίου 1959 στο Σεν Ντενί στο Παρίσι. Άγνωστοι εκτελούν έναν 61χρονο...
Το τίμημα της ομορφιάς που πλήρωσε η Μέμα Σταθοπούλου
Ήταν 17 Οκτωβρίου του 1999 όταν η Μέμα Σταθοπούλου άφησε την τελευταία της πνοή, στα...
Η μέρα που η Θεία Λένα είπε… καληνύχτα παιδάκια
Η θεία Λένα για δεκαετίες έλεγε από το ραδιόφωνο Καλημέρα παιδάκια μέσα από την ραδιοφωνική...
Ο Έλληνας σταρ του κρίκετ που ξέρουν όλοι στην Νότια Αφρική, αλλά κανείς στην Ελλάδα!
Στη Νότια Αφρική το κρίκετ είναι ένα από τα αγαπημένα αθλήματα των κατοίκων της. Το...
Η κλοπή που άνοιξε τον δρόμο για την μεγάλη καριέρα του Ρότζερ Μουρ
Στην ιστορία του θεάματος υπάρχουν πολλές περιπτώσεις αστέρων που ξεκίνησαν από… χαμηλά μέχρι να αρπάξουν...