Γιώργος Βρεττάκος: Μεγάλωσε και ζει στη γειτονιά του Μαζωνάκη, παίζει ντραμς, αλλά πάνω απ’ όλα έχει φιλότιμο!

Νικαιώτης και γείτονας του Γιώργου Μαζωνάκη, δηλώνει πως εμπνέεται από τους ανθρώπους της γενιάς του που δεν το έβαλαν κάτω στα χρόνια της κρίσης και πως για εκείνον η πολιτική έχει νόημα μόνο όταν μπορεί να καλυτερέψει ζωές!

Της Βίβιαν Μπενέκου

«Με γοητεύει η δυνατότητα να αλλάξεις κάτι προς το καλύτερο» λέει σήμερα στην «Espresso» ο βουλευτής της Ν.Δ. στη Β’ Πειραιά Γιώργος Βρεττάκος, επιβεβαιώνοντας ότι για εκείνον η πολιτική έχει αξία, μόνον όταν μπορεί να καλυτερέψει ζωές!

Και το λέει αυτό σε μια περίοδο κατά την οποία η απόσταση ανάμεσα στις υποσχέσεις και την πραγματικότητα παραμένει το μεγάλο στοίχημα για κάθε εκλεγμένο εκπρόσωπο.

Από την πολιτική παρακαταθήκη της οικογένειάς του και τη δική του επαγγελματική διαδρομή έως τις προσωπικές ανασφάλειες και τις φιλοδοξίες του, ο Γιώργος Βρεττάκος σκιαγραφεί με τις απαντήσεις του τον άνθρωπο που κρύβεται πίσω από τη βουλευτική ιδιότητα.

Παράλληλα με την πολιτική του ιδιότητα, θυμάται τα πρώτα του όνειρα, αναγνωρίζει την επιρροή του πατέρα του στη διαδρομή του και μιλά ανοιχτά για την αγωνία του μήπως δεν ανταποκριθεί στην εμπιστοσύνη όσων τον επέλεξαν. Ακόμα, παραδέχεται πως η μεγαλύτερη επιτυχία δεν είναι μόνο οι πολιτικοί στόχοι, αλλά και να μη χάσει τον εαυτό του στη διάρκεια αυτής της πορείας.

Ο Γιώργος Βρεττάκος με τη Βίβιαν Μπενέκου στην είσοδο των γραφείων μας

Είναι ένας άνθρωπος μόλις 39 χρόνων, που βρίσκει χαρά σε ένα οικογενειακό τραπέζι, σε λίγες ώρες με φίλους, στη μουσική, στα ντραμς και στις απλές στιγμές, που του επιτρέπουν να απομακρύνεται από την ένταση της καθημερινότητας.

Στη συζήτησή μας κατά την διάρκεια της επίσκεψής του στα γραφεία της Espresso ο βουλευτής της Ν.Δ. δεν αποφεύγει να αναγνωρίσει λάθη και εκκρεμότητες, ενώ επιμένει στη σημασία της προσωπικής επαφής με τους πολίτες και επιστρέφει συχνά σε μια βασική πεποίθησή του, ότι οι πράξεις του πρέπει να συμφωνούν με όσα πιστεύει.

Ίσως τελικά εκεί να βρίσκεται το πιο ανθρώπινο στοιχείο αυτής της συνέντευξης: στην προσπάθεια ενός πολιτικού να προχωρά, χωρίς να ξεχνά από πού ξεκίνησε, τους ανθρώπους που τον διαμόρφωσαν και τη ζωή που υπάρχει πέρα από την πολιτική.

Υπάρχουν άνθρωποι που, όσο κι αν αλλάζει η ζωή τους, επιλέγουν να κρατούν σταθερό το σημείο από όπου ξεκίνησαν. Για τον Γιώργο Βρεττάκο η Νίκαια δεν είναι απλώς ο τόπος καταγωγής του. Είναι η γειτονιά όπου γεννήθηκε, το σπίτι στο οποίο εξακολουθεί να ζει, οι άνθρωποι που γνώριζε προτού γίνει βουλευτής, οι μνήμες και οι σχέσεις του, τις οποίες, όπως λέει, θέλει να διατηρήσει αναλλοίωτες.

Πώς προετοιμάζεστε για τις εκλογές; Σας αγχώνουν ή όχι οι εκλογικές αναμετρήσεις;

Με μεθοδικότητα, πολλή δουλειά και καθημερινή επαφή με τους πολίτες, την οποία δεν έχασα ποτέ – φυσικά, δεν περιμένω τις εκλογές για να την επιδιώξω. Ασχολούμαι με την πολιτική από μικρός, οπότε οι εκλογικές αναμετρήσεις περισσότερο με κινητοποιούν παρά με αγχώνουν. Έχω, βέβαια, την αγωνία να φανώ αντάξιος της εμπιστοσύνης του κόσμου.

Γεννηθήκατε και ζείτε σε μια περιοχή όπου ζει και λαϊκός κόσμος, κυρίως της εργατιάς. Πώς απαντάτε, λοιπόν, σε αυτούς τους πολίτες, που βλέπουν το εισόδημά τους να εξαντλείται πριν από το τέλος του μήνα;

Είμαι γέννημα θρέμμα της Νίκαιας και εξακολουθώ να ζω εδώ. Οι άνθρωποι που δυσκολεύονται είναι γείτονες, φίλοι, άνθρωποι με τους οποίους μιλάω καθημερινά. Τα προβλήματά τους δεν λύνονται, όμως, με ωραία λόγια. Η αλήθεια είναι ότι οι μεγάλες, διεθνείς κρίσεις των τελευταίων ετών έχουν δημιουργήσει μια ακρίβεια, που έχει «ροκανίσει» μεγάλο μέρος των αυξήσεων που έχουν δοθεί. Δεν υπάρχουν «μαγικές» ή εύκολες λύσεις που αυξάνουν θεαματικά το εισόδημα από τη μια ημέρα στην άλλη. Υπάρχει όμως η υποχρέωσή μας να δημιουργούμε τις προϋποθέσεις για περισσότερες και καλύτερα αμειβόμενες θέσεις εργασίας, να δίνουμε ευκαιρίες εκπαίδευσης και να μειώνουμε τα βάρη. Η μείωση της ανεργίας είναι σημαντική, ιδιαίτερα για περιοχές όπως η δική μας, που έχουν δοκιμαστεί πολύ. Χρειάζεται όμως και ο εργαζόμενος να βλέπει ότι ο μισθός του φτάνει για να ζει αξιοπρεπώς. Εκεί πρέπει να επιμείνουμε ακόμα περισσότερο.

Ποια έργα έχουν προχωρήσει στη Β΄ Πειραιά χάρη στις δικές σας κοινοβουλευτικές παρεμβάσεις;

Τα μεγάλα έργα είναι αποτέλεσμα συλλογικής προσπάθειας. Χρειάζονται κυβερνητικές αποφάσεις και δουλειά από τα αρμόδια υπουργεία και τους φορείς. Ο δικός μου ρόλος είναι να διεκδικώ, να παρακολουθώ την πορεία τους και να πιέζω για συγκεκριμένες απαντήσεις και χρονοδιαγράμματα.

Αυτό κάνω, με κοινοβουλευτικές ερωτήσεις, αναφορές και συναντήσεις με υπουργούς για ζητήματα όπως είναι η απομάκρυνση των φυλακών του Κορυδαλλού, που προχωράει, ο νέος, τριπλός κόμβος του Σχιστού, που συμβασιοποιήθηκε, και η αναβάθμιση των υποδομών υγείας με νέες, ανακαινισμένες δομές, που εγκαινιάζουμε αυτό το διάστημα.

Για μένα η παρέμβαση δεν τελειώνει στην κατάθεση μιας ερώτησης ή σε μια συνάντηση. Χρειάζεται συνέχεια, μέχρι να υπάρξει αποτέλεσμα.

Πώς απαντάτε στην κριτική για τη λειτουργία των θεσμών και τη λογοδοσία της κυβέρνησης;

Με ειλικρίνεια και διάθεση να ακούσω. Δεν τα έχουμε κάνει όλα σωστά. Οφείλουμε να αναγνωρίζουμε τα λάθη μας, να τα διορθώνουμε και να δίνουμε απαντήσεις στους πολίτες. Η λογοδοσία είναι υποχρέωσή μας. Άλλο όμως η αυστηρή κριτική και άλλο η απαξίωση των θεσμών ή η εργαλειοποίηση ποινικών υποθέσεων για κομματικό όφελος. Η Δικαιοσύνη πρέπει να κάνει ανεμπόδιστα τη δουλειά της και εμείς να αναλαμβάνουμε τις πολιτικές μας ευθύνες.

Ως βουλευτής της Ν.Δ., πώς διαχειρίζεστε την κριτική προς την κυβέρνηση, όταν αυτή προέρχεται από ανθρώπους που σας εμπιστεύτηκαν με την ψήφο τους; Πιστεύετε ότι ένας βουλευτής πρέπει κάποιες φορές να διαφωνεί δημόσια με το κόμμα του;

Με σεβασμό και «ανοιχτά αυτιά». Η εμπιστοσύνη των πολιτών είναι μεγάλη τιμή και σε αυτούς λογοδοτώ. Δεν τα κάνουμε όλα σωστά. Κι εγώ έχω κάνει λάθη και παραλείψεις. Η κριτική με βοηθά να γίνομαι καλύτερος και η καθημερινή επαφή με τον κόσμο με κρατά προσγειωμένο. Όσο για τη δημόσια διαφωνία, ναι, ένας βουλευτής πρέπει να λέει τη γνώμη του, ακόμα κι όταν διαφωνεί με το κόμμα του. Να εξηγεί όμως πού διαφωνεί, γιατί και τι προτείνει.

«Θέλω να γυρίσω στα παλιά. / Θέλω την παλιά μου γειτονιά. / Θέλω να γυρίσω να σε βρω, ένα βράδυ είναι αρκετό». Τι σας λένε αυτοί οι στίχοι;

Με γυρίζουν στα μαθητικά και φοιτητικά μου χρόνια. Βέβαια, εγώ δεν έφυγα από την παλιά μου γειτονιά. Μένω ακόμη στο ίδιο σπίτι όπου γεννήθηκα. Οπότε, για μένα αυτοί οι στίχοι είναι και κομμάτι της καθημερινότητάς μου. Μου θυμίζουν από πού ξεκίνησα, τους ανθρώπους που ήταν δίπλα μου, προτού πετύχω οτιδήποτε, και τα πρώτα μου όνειρα. Στις γειτονιές μας ο γείτονας παραμένει γείτονας, υπάρχει ακόμα αυτή η ανθρώπινη σχέση. Αυτόν τον ρομαντισμό θέλω να κρατήσω, και στη ζωή και στην πολιτική.

Ο Γιώργος Μαζωνάκης, που τραγουδάει αυτούς τους στίχους, μεγάλωσε στην ίδια γειτονιά με μένα, και ο χαμός του έχει ιδιαίτερο βάρος για εμάς. Ήταν ένα παιδί από τη Νίκαια που πίστεψε στο όνειρό του και πέτυχε, χωρίς να χάσει την αυθεντικότητά του. Με τα τραγούδια του μεγαλώσαμε, διασκεδάσαμε και ζήσαμε προσωπικές μας στιγμές. Για αυτό και θέλω να δοθούν από τη Δικαιοσύνη απαντήσεις για τις συνθήκες του θανάτου του, με σεβασμό στη μνήμη του και στους δικούς του ανθρώπους. Το σίγουρο είναι ότι θα ζει στις καρδιές μας για πολλά χρόνια ακόμη.

Σας επηρέασε ο πατέρας σας στην απόφασή σας να ασχοληθείτε με την πολιτική;

Φυσικά με επηρέασε. Μεγάλωσα σε ένα δημοκρατικό σπίτι, με πολιτικές συζητήσεις και συνεχώς μια εκλογική διαδικασία σε εξέλιξη. Ο πατέρας μου είχε έντονη πολιτική δράση και μου έμαθε τον σεβασμό στον πολίτη, τη σκληρή δουλειά και την επιμονή. Είναι άνθρωπος με πάθος, που δεν τα παρατάει ποτέ, ακόμα κι όταν όλες οι προβλέψεις είναι εναντίον του. Νομίζω ότι αυτήν την επιμονή την πήρα από εκείνον. Το βράδυ της εκλογής μου του αφιέρωσα τη νίκη, γιατί ένιωσα ότι δικαιώνονταν και οι δικοί του αγώνες, που κράτησαν πάνω από 35 χρόνια.

Πότε ήταν η τελευταία φορά που καταφέρατε να αφήσετε εντελώς στην άκρη την πολιτική και να απολαύσετε μια ημέρα χωρίς υποχρεώσεις;

Στις ολιγοήμερες διακοπές, όταν ήρθαν τα ανίψια μου από το εξωτερικό. Παίξαμε, κάναμε βόλτες, φάγαμε μαζί και για λίγο άφησα τις υποχρεώσεις στην άκρη. Αυτές οι στιγμές είναι πραγματικό «οξυγόνο» για μένα. Όσο απαιτητική κι αν είναι η καθημερινότητα, χρειάζομαι χρόνο με τους δικούς μου ανθρώπους: ένα κυριακάτικο τραπέζι με την οικογένεια, μια βόλτα με φίλους, λίγες ώρες με τον άνθρωπό μου χωρίς να χτυπάει το τηλέφωνο. Εκεί χαλαρώνω και γεμίζω μπαταρίες».

Έχω μάθει ότι παίζετε ντραμς και είστε και ποδοσφαιρόφιλος. Αληθεύει;

Σωστό το ρεπορτάζ σας, αλλά με μία διόρθωση: είμαι περισσότερο μπασκετικός! Παίζω ντραμς και τελευταία μάλιστα περισσότερο, γιατί πήρα ηλεκτρονικά και μπορώ να παίζω στο σπίτι, χωρίς να ξεσηκώνω όλη τη γειτονιά. Είναι ένας τρόπος να ηρεμώ και να εκτονώνομαι. Αγαπώ τη μουσική, παρακολουθώ προφανώς και ποδόσφαιρο, αλλά το μπάσκετ τελικά κερδίζει στα σημεία. Η μεγάλη μου αθλητική αγάπη, πάντως, είναι ο Ολυμπιακός.

Αν σας ζητούσα να περιγράψετε τον εαυτό σας με τρεις λέξεις;

Αποφασιστικός, επίμονος, ρεαλιστής.

Ποια είναι η μεγαλύτερη προσωπική σας ανασφάλεια; Και τι σημαίνει για εσάς η επιτυχία;

Να μη φανώ αντάξιος της εμπιστοσύνης των ανθρώπων που με επέλεξαν. Να μην καταφέρω όσα έχω βάλει στόχο για την περιοχή μου, που αξίζει περισσότερα. Επιτυχία για μένα είναι οι μικρές και οι μεγάλες νίκες σε αυτήν την προσπάθεια. Είναι όμως και να γίνομαι καλύτερος, να έχω δίπλα μου τους ανθρώπους μου και να μη χάσω τον εαυτό μου. Να μπορώ να κοιτάζω πίσω και να ξέρω ότι οι πράξεις μου συμφωνούν με όσα πιστεύω.

Τι σας απογοητεύει και τι σας γοητεύει στην πολιτική;

Με απογοητεύει η ισοπέδωση και η αντίληψη ότι όλοι οι πολιτικοί είναι ίδιοι. Να μας κρίνουν αυστηρά, ναι. Να μας βρίζουν συλλήβδην, χωρίς να γνωρίζουν τη δουλειά και τη διαδρομή μας, όχι. Με απογοητεύει και ο βρόμικος πόλεμος, εντός και εκτός των τειχών. Έχω δεχτεί κακόβουλα και συκοφαντικά δημοσιεύματα, αλλά δεν πτοούμαι. Συνεχίζω τη δουλειά μου κι έχω εμπιστοσύνη στην κρίση των πολιτών. Ξέρουν και να αξιολογούν και να δίνουν τις απαντήσεις τους, όταν έρθει η ώρα. Με γοητεύει η δυνατότητα να αλλάξεις κάτι προς το καλύτερο και η χαρά ενός ανθρώπου, όταν μια προσπάθεια φέρνει αποτέλεσμα. Με εμπνέουν και οι άνθρωποι της γενιάς μου, που δοκιμάστηκαν μέσα στην κρίση, αλλά δεν εγκατέλειψαν τα όνειρά τους.

Τι δεν ξέρουμε για τον άνθρωπο Γιώργο;

Ίσως ότι, πέρα από το επάγγελμά μου ως μηχανολόγος μηχανικός, έχω κάνει σεζόν ως σερβιτόρος στην Κίμωλο και έχω δουλέψει ως βοηθός μηχανικού σε συνεργείο αυτοκινήτων. Έχω κάνει διαφορετικές δουλειές, όπως τόσοι άνθρωποι. Συχνά υπάρχει η εικόνα ότι οι πολιτικοί ζουν σε μια «γυάλα», ότι δεν έχουν εργαστεί και δεν γνωρίζουν την καθημερινότητα. Εγώ έχω τη δική μου επαγγελματική διαδρομή.

Αυτές οι δουλειές με έμαθαν πολλά: να συνεργάζομαι, να ακούω, να έχω υπομονή και να αναλαμβάνω την ευθύνη, όταν κάτι δεν γίνεται σωστά. Και, κυρίως, να σέβομαι τον κόπο του άλλου. Πίσω από κάθε άνθρωπο που σε εξυπηρετεί υπάρχει μια ολόκληρη ημέρα δουλειάς, κούρασης και προσωπικών αγωνιών. Αυτό θέλω να το θυμάμαι πάντα, όπου κι αν βρίσκομαι.

Φωτογραφίες: Βαγγέλης Μασιάς

Διαβάστε ακόμη

MEDIA

«Κόλαφος» ο Γκουντάρας για το «Στούντιο 4»: «Η Κατερίνα πήγε μετά την παταγώδη αποτυχία στον ΑΝΤ1»

Απασφάλισε για τα χαμηλά νούμερα του «Στούντιο 4» ο Γκουντάρας