Όλους τους μεγάλους σταρ του ποδοσφαίρου τους λατρεύουν οι οπαδοί των ομάδων στις οποίες αγωνίζονται και στην καλύτερη περίπτωση τους σέβονται οι αντίπαλοι.
Υπάρχει όμως κι ένας, μοναδικός στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου που δεν είχε απλά φανατικούς οπαδούς άλλων ομάδων, αλλά σε κάθε ευκαιρία έσπευδαν να τον δουν και να τον χειροκροτήσουν. Είναι ο Βασίλης Χατζηπαναγής.
Ήταν τυχερός και μαζί άτυχος. Με τον Ηρακλή δεν αποτύπωσε σε τίτλους το μεγάλο του ταλέντο. Δεν έφταιγε μόνο αυτός, ούτε η ομάδα του, αλλά πάντα τον αντιμετώπιζαν ως τον τρίτο στη Θεσσαλονίκη.

Ήταν και τυχερός γιατί ακριβώς έπαιζε στον Ηρακλή μπορούσαν όλοι να δηλώνουν θαυμαστές του χωρίς να κινδυνεύουν να παρεξηγηθούν.
Η μεγάλη του ατυχία όμως ήταν η εθνική ομάδα. Δεν μπόρεσε να αγωνιστεί σε αυτήν επειδή είχε φορέσει τη φανέλα της Ολυμπιακός Ομάδας της ΕΣΣΔ!
Σήμερα αυτό μοιάζει τρελό όταν τα διαβατήρια πάνε κι έρχονται σε όλον τον κόσμο. Ίσως εκεί να φταίνε και οι αρμόδιες ποδοσφαιρικές αρχές που δεν πάλεψαν την υπόθεση για λόγους που γνωρίζουν όσοι χειρίστηκαν την υπόθεση. Κάποιοι δεν τον ήθελαν σούπερ σταρ.
Γεννήθηκε στην Τασκένδη τέτοια μέρα, 26 Οκτωβρίου 1954. Στην Παχτακόρ ξεχώρισε για το ταλέντο του.
Ο Ηρακλής κατάφερε να τον φέρει στην Ελλάδα. Ήταν 22 Νοεμβρίου 1975 όταν ένα τρένο από τη Μόσχα φτάνει στην Ειδομένη. Μέσα στο τρένο μια οικογένεια, ο πατέρας Κυριάκος άρχισε να κλαίει. Είχε γεννηθεί στην Κύπρο, είχε δουλέψει στην Αγγλία κι υποχρεώθηκε να φύγει για την Τασκένδη του Ουζμπεκιστάν ως αριστερός.
Η γυναίκα του Χρύσα καταγόταν από την Πόλη. Έμενε σε ένα χωριό έξω από τις Σέρρες και μετά τον Εμφύλιο, τριών, μόλις χρόνων, πήρε τον δρόμο της ξενιτιάς. Τασκένδη! Εκεί γνωρίστηκαν κι ο καρπός του έρωτά τους, ο Βασίλης. Εκεί τον φώναζαν Λάκη, εδώ το όνομα το έδωσε ο κόσμος… Βάσια!
Υπογράφοντας στον Ηρακλή θεωρούσε ότι θα μείνει δύο χρόνια. Αργότερα ανακάλυψε ότι ήταν δεσμευμένος με την ομάδα για οκτώ. Κι άρχισε δικαστική διαμάχη για να αλλάξει ο νόμος. Η οκταετία έγινε πενταετία! Αυτή είναι η προσφορά στους συναδέλφους του που ελάχιστοι θυμούνται σήμερα. Ίσως είναι και η ανταπόδοση της ταλαιπωρίας που υπέστησαν από τις μοναδικές πιρουέτες του μέσα στο γήπεδο!
Είναι κρίμα που οι πραγματικά μεγάλες στιγμές του δεν διασώθηκαν σε φιλμ ή βίντεο. Ο Βάσια ήταν αρτίστας. Δεν ήταν απαραίτητο η ενέργειά του να καταλήξει σε γκολ. Προσέφερε θέαμα απλόχερα ακόμα και στη γραμμή του πλαγίου.’
Σεμνός ο ίδιος όταν πολλά χρόνια αργότερα ήταν να κυκλοφορήσει ένα dvd με τις καλύτερες στιγμές του, η τουλάχιστον αυτές που έχουν διασωθεί ζήσε να μην περιληφθεί σε αυτό μια εντυπωσιακή ενέργεια όταν… άδειασε δύο και τρεις φορές στην ίδια φάση αντίπαλό του. Για να μη χαλάσει την υστεροφημία του αντιπάλου και συναδέλφου του!
Είναι άνθρωπος που έχει λόγο. Αυτό είναι καλό. Το κακό είναι ότι πιστεύει ότι έχουν κι οι άλλοι. Πολλές φορές τον ξεγέλασαν. Από τον Αρμένη μάνατζερ που έκλεισε την μεταγραφή του στον Ηρακλή, έως τον διευθυντή της Τράπεζας που πήρε τις τελευταίες του οικονομίες όταν πια είχε σταματήσει το ποδόσφαιρο και το έσκασε στη Νότια Αμερική.

Τηρουμένων των αναλογιών οι μόνοι που κέρδισαν από την απόφαση να γυρίσει στην πατρίδα των γονιών του είναι το ελληνικό ποδόσφαιρο και οι φίλαθλοι του τον λάτρεψαν. Ο ίδιος βγήκε χαμένος.
Εισέπραξε όμως τόση αγάπη και θαυμασμό που δεν θα είχε βρει πουθενά αλλού.
Το 1979 η ομάδα της Παχτακόρ αφανίστηκε σε αεροπορικό δυστύχημα. Ήταν μια τραγωδία που τον σημάδεψε. Ποδοσφαιριστές, προπονητές και παράγοντες ήταν φίλοι και θαυμαστές του!
Γεννήσεις
1759: Ζορζ Ζακ Δαντόν, Γάλλος επαναστάτης, από τις ηγετικές φυσιογνωμίες της. Η διαφωνία του με τον Ροβεσπιέρο τον οδήγησε στην λαιμητόμο στις 5 Απριλίου 1794.
1795: Νικόλαος Μάντζαρος, Έλληνας συνθέτης, μελοποίησε τον Ύμνο στην Ελευθερία του Διονυσίου Σολωμού έγινε Εθνικός Ύμνος της Ελλάδας. Πέθανε στις 12 Απριλίου 1872.
1800: Χέλμουτ φον Μόλτκε, Πρώσος στρατάρχης, από τις μεγαλύτερες στρατιωτικές μορφές του 19ου αιώνα. Εισήγαγε πρώτος τις ασκήσεις τακτικής και τις ασκήσεις επί χάρτου. Πέθανε στις 24 Απριλίου 1891.
1879 (ιουλιανό ημερολόγιο): Λέον Τρότσκι, Ρώσος επαναστάτης. Γεννήθηκε στην Ουκρανία ως Λίεφ Νταβίντοβιτς Μπρόνσταϊν, ήταν εβραϊκής καταγωγής. Από τους πρωταγωνιστές της Οκτωβριανής Επανάστασης περιθωριοποιήθηκε από τον Στάλιν, απελάθηκε, ίδρυσε την 4η διεθνή και δολοφονήθηκε από τον Ραμόν Μερκαντέρ στις 20 Αυγούστου 1940 στο Μεξικό, την επόμενη μέρα υπέκυψε στα τραύματα του.
1911: Μαχάλια Τζάκσον, Αμερικανίδα τραγουδίστρια, βασίλισσα του γκόσπελ, των θρησκευτικών τραγουδιών του Αμερικανικού νότου. Πέθανε στις 27 Ιανουαρίου 1972.
1916: Φρανσουά Μιτεράν, Γάλλος πολιτικός, το 1991 έγινε ο πρώτος σοσιαλιστής πρόεδρος της χώρας, έμεινε στη θέση αυτή μέχρι το 1995. Πέθανε στις 8 Ιανουαρίου 1996.
1933: Τάκης Κανελόπουλος, σκηνοθέτης και σεναριογράφος. Δεν εγκατέλειψε ποτέ την πόλη του τη Θεσσαλονίκη. Συμμετείχε στο πρώτο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης όπου βραβεύτηκε με την μικρού μήκους ταινία του «Μακεδονικός γάμος». Οι ταινίες μεγάλου μήκους «Ουρανός» (1962) και «Εκδρομή» (1966) θεωρούνται εμβληματικές. Πέθανε στις 21 Σεπτεμβρίου 1990.
1947: Χίλαρι Κλίντον, Αμερικανίδα πολιτικός, σύζυγος του πρώην Αμερικανού προέδρου Μπιλ Κλίντον, υπουργός Εξωτερικών και υποψήφια το 2016 για την Προεδρία όπου έχασε από τον Ντόναλντ Τραμπ.
1947: Ζακλίν Σμίθ, Αμερικανίδα ηθοποιός, έγινε διάσημη από την τηλεοπτική σειρά «Οι Άγγελοι του Τσάρλι».
1954: Βασίλης Χατζηπαναγής, ποδοσφαιριστής, από τις μεγάλες μορφές του ελληνικού ποδοσφαίρου που είχε την ατυχία να μην μπορεί να αγωνιστεί στη Εθνική Ελλάδος. Σε όλη του την καριέρα φόρεσε τη φανέλα του Ηρακλή.
Θάνατοι
1822: Μαχμούτ πασάς Δράμαλης (52 χρ.), Οθωμανός στρατιωτικός, με Αλβανική καταγωγή. Ο θρύλος λέει ότι πέθανε από μελαγχολία μη μπορώντας να συνέλθει από τη καταστροφή του στρατού του στα Δερβενάκια. Η αλήθεια είναι ότι προσβλήθηκε από τύφο.
1890: Κάρλο Κολόντι (64 χρ.), Ιταλός συγγραφέας και δημοσιογράφος, εμπνευστής του Πινόκιο.
1946: Ιωάννης Ράλλης (68 χρ.), Μακεδονομάχος, πολιτικός, συνεργάτης των Ναζί, πρωθυπουργός από το 1943 της δωσιλογικής κυβέρνησης και δημιουργός των Ταγμάτων Ασφαλείας. Με την Απελευθέρωση καταδικάστηκε σε ισόβια. Πέθανε στη φυλακή.
1957: Νίκος Καζαντζάκης (74 χρ.), συγγραφέας, πολιτικός, δημοσιογράφος, ποιητής. Από τους κορυφαίους των γραμμάτων κατάφερε να συγκινήσει με τα έργα του το ευρύ κοινό παρά τις κατά καιρούς διώξεις. Έργα του όπως τα Αλέξης Ζορμπάς, Ο Χριστός Ξανασταυρώνεται, Ο τελευταίος πειρασμός μεταφέρθηκαν στον κινηματογράφο και την τηλεόραση με μεγάλη επιτυχία.
1961: Στέφανος Βελδιμίρης (22 χρ.), στέλεχος της ΕΔΑ. Χωροφύλακας τον πυροβόλησε την ώρα που μοίραζε προκηρύξεις για την προεκλογική συγκέντρωση της ΕΔΑ. Το γεγονός προσπάθησε να μείνει κρυφό από την αστυνομία. Ο χωροφύλακας καταδικάστηκε σε φυλάκιση τεσσάρων χρόνων και δύο χρόνια μετά αποφυλακίστηκε. Ο Γιάννης Ρίτσος έγραψε την Ωδή στον Στέφανο Βελδιμίρη.
1979: Παρκ Τσουνγκ Χι (61 χρ.), Νοτιοκορεάτης στρατιωτικός, πολιτικός, ήταν πρωθυπουργός – δικτάτορας για δέκα χρόνια όταν δολοφονήθηκε σε ασφαλές καταφύγιο από τον πράκτορα των μυστικών υπηρεσιών Κιμ Τζάε – Κιου. Ο δολοφόνος του υποστήριξε ότι το έκανε για να επιστρέψει η Δημοκρατία στη χώρα. Εκτελέστηκε λίγους μήνες αργότερα μαζί με τους συνεργάτες του.
Κατεβάστε τη δωρεάν εφαρμογή και διαβάστε πρώτοι τις ειδήσεις στο κινητό σας.









