Η ταινία που έντυσε στο χακί τον Κώστα Πρέκα κι από τότε δεν το έβγαλε

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Το σινεμά είναι ένα ψέμα. Ψεύτικες εικόνες που όμως πρέπει να δείχνουν αληθινές. Όσο καλύτερο είναι το ψέμα, όσο πιο αληθινό δείχνει τόσο η ταινία θεωρείται πετυχημένη.

Στην περίπτωση του Κώστα Πρέκα, όπως λένε οι κακές γλώσσες δεν το πίστεψε μόνο το κοινό, αλλά και ο ίδιος.

Αιτία ήταν η ταινία ΟΧΙ η παραγωγή του Τζέιμς Πάρις που βγήκε τέτοια μέρα στους κινηματογράφους το 1969.

Ας θυμηθούμε λίγο την εποχή. Το δικτατορικό καθεστώς είχε συμπληρώσει δύο χρόνια στην εξουσία. Η τηλεόραση ήταν στα σπάργανα. Ο Τζέιμς Πάρις ανέλαβε να καλύψει το κενό της επαφής του με τον θεατή.

Άνοιξε μια… φάμπρικα εθνικοπατριωτικών ταινιών. Ο ήρωας, ο κάθε ήρωας, πότε κυνηγούσε τους Ιταλούς στα βουνά της Αλβανίας, πότε τους Γερμανούς στην Κατοχή, πότε τους κομμουνιστές στον εμφύλιο, αλλά και μετά από αυτόν.

Το ΟΧΙ ήταν η πρώτη υπερπαραγωγή του ελληνικού κινηματογράφου. Κινητοποιήθηκε κόσμος και κοσμάκης.

Το καθεστώς του προσέφερε αφειδώς τα μέσα. Αυτά που μπορούσε. Έμψυχο υλικό, φαντάρους δηλαδή, στολές, όπλα της εποχής και πολλά άλλα.

Ακόμη και σχολεία πήγαν να την παρακολουθήσουν.

Μέχρι τότε ο Κώστας Πρέκας είχε υπηρετήσει πιστά τον ελληνικό κινηματογράφο. Ήταν νέος, ωραίος, καλά γυμνασμένος, λογικό αφού υπήρξε πρωταθλητής Ελλάδας στις καταδύσεις.

Οι αναμετρήσεις του με τον Γιώργο Καναρέλη στο Ολυμπιακό Κολυμβητήριο στο Ζάππειο είχαν αφήσει εποχή. «Ερυθρόλευκος» ο Πρέκας, «πράσινος» ο Καναρέλης, έδωσαν ατμόσφαιρα ντέρμπι.

Κινηματογραφικά ήταν ζεν πρεμιέ.

Μέχρι που ο Τζέιμς Πάρις του έδωσε τον πρώτο ρόλο στο ΟΧΙ. Τι κι αν είχε πάρει ένα χρόνο νωρίτερα βραβείο Α’ Ανδρικού ρόλου στην ταινία Στα σύνορα της προδοσίας, ο ρόλος το στο ΟΧΙ τον σημάδεψε.

Μπορεί να ακολούθησαν δύο ακόμα πετυχημένες ταινίες, ο Επαναστάτης ποπολάρος και η Ζούγκλα των πόλεων, αλλά στο υποσυνείδητο των θεατών ήταν πάντα ο Δημήτρης Νικολάου που αγαπούσε την Στέλα Σαλβατόρε. Πήγε στην Αλβανία να πολεμήσει τους συμπατριώτες της, ήρθε στην Κατοχή να κυνηγήσει τους ναζί και τους φασίστες.

Η ταινία κάθε χρόνο τέτοια μέρα βρίσκει κάποιο κανάλι να προβληθεί.

Παρά τα τεράστια ποσά που δαπανήθηκαν το τελικό αποτέλεσμα, εάν πιστέψουμε τους ειδικούς του κινηματογράφου, ήταν μάλλον μέτριο.

Ίσως η μόνη επιτυχία της ήταν ότι έφτιαξε έναν πρωταγωνιστή. Προφανώς ο ίδιος ο Κώστας Πρέκας έζησε τον ρόλο του και με το παραπάνω. Μέσα σε ένα κινηματογραφικό ψέμα αυτός ήταν αληθινός. Ίσως γιατί έζησε αυτό που θα ήθελε πραγματικά να είναι…

Θέατρο

1948: Στο Παρίσι παρουσιάζεται το έργο του Άλμπερτ Καμί Κατάσταση Πολιορκίας.

Κινηματογράφος

1955: Πρεμιέρα της ταινίας του Νίκολας Ρέι Επαναστάτης χωρίς αιτία με τους Τζέιμς Ντιν και Νάταλι Γουντ.

1952: Πρεμιέρα της ταινίας Ο Φαταούλας με τος Μίμη Φωτόπουλο και Γεωργία Βασιλειάδου.

1969: Με δύο δυνατές ταινίες με θέμα το ’40 ξεκινά η εβδομάδα. Η Φίνος Φιλμ ρίχνει στη μάχη την Αλίκη Βουγιουκλάκη στην ταινία Η δασκάλα με τα χρυσά μαλλιά. Μαζί της ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ. Πρόκειται για την ταινία στην διάρκεια της οποίας στα γυρίσματα στην Ήπειρο έμαθε ότι είναι έγκυος. Συνεχίστηκαν μετά τη γέννηση του γιου της. Με 739001 εισιτήρια έκοψε πρώτη το νήμα στις εμπορικότερες ταινίες της χρονιά. Το σενάριο ήταν των Λάκη Μιχαηλίδη και Ανθής Δημητρούκας. Ο Ντίμης Δαδήρας είχε σκηνοθετήσει και την Δασκάλα και την υπερπαραγωγή του Τζέιμς Πάρις που έκανε πρεμιέρα την ίδια μέρα. Ο τίτλος ήταν ΟΧΙ το υπουργείο Εθνικής Άμυνας του διέθεσε άφθονο έμψυχο υλικό και τεχνικά μέσα για να αναπαραστήσει τις μάχες της Αλβανίας. Όλα αυτά δεν ήταν αρκετά να νικήσουν την Βουγιουκλάκη. Η ταινία με 615424 εισιτήρια ήταν 5η από τις ελληνικές. Το σενάριο ήταν του Σταμάτη Φιλιππούλη που διασκεύασε μια ιστορία του Αντώνη Δαυίδ. Εκεί ο Κώστας Πρέκας καθιερώθηκε ως ο καλός πατριώτης που κυνηγά και σκοτώνει εάν χρειαστεί τους εχθρούς της πατρίδας. Μαζί του η Βέρα Κρούσκα, ο Χρήστος Πολίτης και ο Στέφανος Στρατηγός.

2011: Πρεμιέρα της ταινίας του Νίκου Περράκη Λούφα και Παραλλαγή-Σειρήνες στο Αιγαίο.