Μια απίθανη ιστορία από τα παιδικά του χρόνια στη Θεσσαλονίκη μοιράστηκε ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης, αποκαλύπτοντας πώς ένα ξύλο που είχε πάρει από το σπίτι του τον έφερε σε δύσκολη θέση στο γήπεδο του Άρη. Ο γνωστός ηθοποιός θυμήθηκε το περιστατικό που τον είχε στενοχωρήσει όταν ήταν μαθητής της πέμπτης Δημοτικού, αλλά και την απρόσμενη πρόταση που δέχτηκε λίγο αργότερα.
Μιλώντας στην εκπομπή «Χαμογέλα και Πάλι», ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης αναφέρθηκε στην αγάπη που είχε από μικρός για τον αθλητισμό, προτού ανακαλύψει το θέατρο και αποφασίσει να ακολουθήσει την υποκριτική.
«Είμαι Θεσσαλονικιώτης. Δίπλα στο γήπεδο του Άρη έπαιζα μπάσκετ, βόλεϊ. Όταν έπαιζα μπάσκετ ήταν επί εποχής του Ιωαννίδη», ανέφερε αρχικά.

Βλαδίμηρος Κυριακίδης: «Με άρπαξαν από τα μούτρα» στο γήπεδο του Άρη
Ο ηθοποιός περιέγραψε μια ημέρα που θέλησε να παρακολουθήσει την προπόνηση της ομάδας μπάσκετ του Άρη. Ήταν ακόμη μαθητής του Δημοτικού και είχε πάρει από το σπίτι ένα ξύλο που χρησιμοποιούσε η μητέρα του για να απλώνει τα ρούχα στην αυλή.
Όταν ανέβηκε σε έναν εξώστη του γηπέδου για να δει καλύτερα την προπόνηση, το ξύλο τού έπεσε. Ο μικρός τότε Βλαδίμηρος προσπάθησε να το ζητήσει πίσω, όμως η προσπάθειά του προκάλεσε αναστάτωση, καθώς διέκοψε την προπόνηση. Η αντίδραση που αντιμετώπισε τον στενοχώρησε ιδιαίτερα, αφού φοβόταν ότι θα επέστρεφε στο σπίτι χωρίς το ξύλο της μητέρας του.
«Πήγα να το ζητήσω, είχα διακόψει την προπόνηση και με άρπαξαν από τα μούτρα. Ήμουν πέμπτη Δημοτικού. Είχα γίνει χάλια, κομμάτια από τη στενοχώρια μου. Έλεγα “τι θα πω στη μαμά μου;”», περιέγραψε.

Η ιστορία, ωστόσο, πήρε μια εντελώς διαφορετική τροπή. Την ώρα που ετοιμαζόταν να αποχωρήσει απογοητευμένος, ένας άνδρας τον πλησίασε και του πρότεινε να επιστρέψει την επόμενη ημέρα για να προπονηθεί στο μπάσκετ.
Ο ηθοποιός θυμήθηκε τον διάλογο με χιούμορ, καθώς ακόμη και μπροστά σε αυτή την απρόσμενη ευκαιρία, το μόνο που τον απασχολούσε ήταν να πάρει πίσω το ξύλο.
«Φεύγοντας, γυρνάει ένας κύριος μέσα και μου λέει “Μικρέ, θες να παίξεις μπάσκετ;”. Λέω “ναι”. Μου λέει “έλα αύριο για προπόνηση”. “Εντάξει”, λέω, “το ξύλο θα το πάρω;”. Και μου το έδωσε πίσω» είπε γελώντας.

Η γνωριμία με το θέατρο που άλλαξε τη ζωή του
Ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης μίλησε και για το πώς μπήκε στη ζωή του η υποκριτική, αποκαλύπτοντας ότι η πρώτη του επαφή με τη θεατρική σκηνή έγινε σχεδόν τυχαία.
Μέσω ενός φίλου του αδελφού του γνώρισε την Πειραματική Σκηνή της Τέχνης στη Θεσσαλονίκη, όπου εκείνη την περίοδο βρίσκονταν ο Νίκος Σεργιανόπουλος και η Καρυοφυλλιά Καραμπέτη. Η αρχική του επίσκεψη για να παρακολουθήσει μια πρόβα εξελίχθηκε σύντομα σε μια καθημερινή συνήθεια.
«Ένα παιδί τότε, έμαθα ότι κάνουν πρόβες. Μου είπαν “θες να έρθεις να δεις πρόβες;” και λέω “βεβαίως”. Και πήγα να δω μια πρόβα. Πήγα και σε δεύτερη και τρίτη και σε τέταρτη», θυμήθηκε.
Στην αρχή, ο μετέπειτα ηθοποιός βοηθούσε στη μουσική της παράστασης, αναλαμβάνοντας σταδιακά έναν πιο σταθερό ρόλο πίσω από τη σκηνή.
«Τους πατούσα το κουμπί να παίζει μουσική. Μετά έμεινα μόνιμα να παίζω τις μουσικές στην παράσταση», εξήγησε.
Η στιγμή που τον έκανε να καταλάβει ότι το θέατρο ήταν ο χώρος στον οποίο ήθελε να αφιερώσει τη ζωή του ήρθε μετά το τέλος μιας παράστασης. Η συγκίνηση που ένιωσε ήταν τόσο έντονη, ώστε αποφάσισε πως δεν ήθελε να απομακρυνθεί από αυτόν τον κόσμο.
«Μια μέρα πήγα να παραδώσω τις μπομπίνες και τελείωσε η παράσταση. Ανατρίχιασα ολόκληρος και λέω “αυτό είναι το σπίτι μου”. Και από τότε δεν έχω σταματήσει να δουλεύω».
Ακόμη και έπειτα από τόσα χρόνια επαγγελματικής πορείας, ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης παραδέχτηκε ότι εξακολουθεί να νιώθει την ίδια συγκίνηση κάθε φορά που ανεβαίνει στη σκηνή.
«Την ανατριχίλα τη νιώθω ακόμα. Είναι σαν να παίζω την τελευταία παράσταση της ζωής μου».
Κατεβάστε τη δωρεάν εφαρμογή και διαβάστε πρώτοι τις ειδήσεις στο κινητό σας.









