Επούλωση βλαβών μετά τη χορήγηση βλαστοκυττάρων του λιπώδους ιστού
Επούλωση βλαβών μετά τη χορήγηση βλαστοκυττάρων του λιπώδους ιστού
Ελπίδες για τη δημιουργία νέας θεραπευτικής μεθόδου για την αντιμετώπιση της νόσου του Κρον (Crohn) δημιουργεί έρευνα επιστημόνων του Istituto Humanitas του Ροτζάνο της Ιταλίας. Οι ερευνητές χορήγησαν βλαστοκύτταρα σε ασθενείς, επιτυγχάνοντας στους μισούς ασθενείς την πλήρη επούλωση των βλαβών που προκαλεί η ασθένεια στα τοιχώματα του εντέρου.
Στην έρευνα που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό «The Lancet» οι ερευνητές με επικεφαλής τον διευθυντή του κέντρου για τις φλεγμονώδεις νόσους του εντέρου του ινστιτούτου Σίλβιο Ντανέζε χρησιμοποίησαν μεσεγχυματικά βλαστοκύτταρα του λιπώδους ιστού. Στις κλινικές μελέτες συμμετείχαν 212 ασθενείς από 49 νοσοκομεία της Ευρώπης, των ΗΠΑ, του Καναδά και του Ισραήλ. Οι 107 από αυτούς υποβλήθηκαν στη θεραπεία με τα βλαστοκύτταρα, ενώ οι 105 έλαβαν placebo.
Υστερα από 24 εβδομάδες στους ασθενείς που έλαβαν τα βλαστοκύτταρα περιορίστηκαν σημαντικά οι βλάβες που προκαλεί στα τοιχώματα του εντέρου η φλεγμονή, τα αποκαλούμενα πρωκτικά συρίγγια. Πρόκειται για μη φυσιολογικά κανάλια που ανοίγονται μεταξύ του σημείου που καταλήγει το παχύ έντερο και του εξωτερικού δέρματος κοντά στον πρωκτό. Μάλιστα στο 50% των ασθενών τα συρίγγια επουλώθηκαν πλήρως. Το ποσοστό αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό, επισημαίνουν οι ερευνητές, καθώς τα πρωκτικά συρίγγια είναι ένα από τα συνηθέστερα συμπτώματα της νόσου και στο 70%-80% των περιπτώσεων δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με τις παραδοσιακές φαρμακολογικές ή χειρουργικές θεραπείες.
Βιώσιμη επιλογή
«Τα μεσεγχυματικά βλαστοκύτταρα του λιπώδους ιστού αποτελούν μια πιο αποτελεσματική και βιώσιμη θεραπευτική επιλογή σε σχέση με τη χειρουργική αντιμετώπιση, τη θεραπεία με ανοσοκατασταλτικά, αντιβιοτικά ή τους αναστολείς του παράγοντα νέκρωσης του όγκου» επισημαίνει ο Σίλβιο Ντανέζε. Ο ίδιος εξηγεί ότι η νόσος του Κρον είναι μια αυτοάνοση ασθένεια κατά την οποία το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται στο γαστρεντερικό σύστημα προκαλώντας φλεγμονή, η οποία έχει επιβλαβείς επιπτώσεις. «Τα βλαστοκύτταρα που χρησιμοποιήσαμε απελευθερώνουν γύρω τους ουσίες, οι οποίες μπορούν να επηρεάσουν τη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος και κατά συνέπεια την ίδια τη φλεγμονή» καταλήγει ο ερευνητής.
