«Εφυγε» προχθές σε ηλικία 74 ετών ο βραβευμένος λογοτέχνης Αντώνης Σουρούνης, ο συγγραφέας της «ανδρικής γραφής», όπως αποκαλούνταν, ύστερα από μακρόχρονη μάχη με ασθένεια. Την είδηση του θανάτου του έκανε γνωστή η Εταιρεία Ελλήνων Συγγραφέων, ενώ χθες το μεσημέρι έγινε και η κηδεία του στην Αγία Αναστασία της Θεσσαλονίκης.
Γέννημα θρέμμα Σαλονικιός, ο Αντώνης Σουρούνης γεννήθηκε το 1942. Το 1960, μόλις τελείωσε το σχολείο, εγκαταστάθηκε στη Γερμανία, όπου είχαν ήδη μεταναστεύσει οι γονείς και όλοι οι συγγενείς του.
Επειτα από μερικά εξάμηνα σπουδών Κοινωνιολογίας και Πολιτικών Επιστημών στην Κολονία, αλλά και στα Σααρμπρίκεν και Ινσμπρουκ στην Αυστρία, διέκοψε τη φοίτησή του και ταξίδεψε δουλεύοντας.
Μάλιστα, για αρκετά χρόνια περιπλανήθηκε και εργάστηκε σε πολλά ετερόκλητα πόστα: Είτε ως τραπεζικός υπάλληλος είτε ως ναυτικός, ακόμη και ως υπάλληλος σε ξενοδοχείο. Επέστρεψε στη γενέτειρά του το 1970 και από το 1987 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα.
Η πρώτη του εμφάνιση στα γράμματα έγινε το 1969 με το βιβλίο του «Ενα αγόρι γελάει και κλαίει». Δικά του ήταν ακόμη τα έργα «Οι συμπαίχτες» (1977), «Οι πρώτοι πεθαίνουν τελευταίοι» (1985), «Μερόνυχτα Φρανκφούρτης» (1988), «Πάσχα στο χωριό» (1991), «Το μπαστούνι» (1996), «Γκας, ο γκάνγκστερ» (2000) αλλά και «Το μονοπάτι στη θάλασσα» (2006).
Το 1995 απέσπασε το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος για το βιβλίο του «Ο Χορός των Ρόδων», ένα εξαιρετικό ψυχογράφημα για τους παίκτες της ρουλέτας, στο οποίο ο συγγραφέας κατέθεσε τις αναμνήσεις του από την περίοδο που εργαζόταν σε καζίνο.
Μάλιστα, σε πολλά από τα βιβλία του -ιδίως στα πρώτα του- οι πρωταγωνιστές ήταν άνθρωποι του μόχθου, άτομα λαϊκά, τα οποία κατάφερναν να εξασφαλίζουν τα προς το ζην κάνοντας πολλές φορές περιθωριακές δουλειές.
