❱❱ Πρόκληση από τον stand up comedian Σίλα Σεραφείμ με αφορμή μια… αλλιώτικη παράσταση για την «Ιστορία του ελληνικού έθνους» Παραμονή της εθνικής επετείου μας, το εθνικό μας σύμβολο μετατράπηκε σε ποδιά χασάπη -και μάλιστα ματωμένη- στο όνομα της σάτιρας. που ναι μεν δεν έχει όρια, αλλά καμιά φορά τα ξεπερνάει!
Ο Σίλας Σεραφείμ βρήκε αρμόζουσα ημερομηνία τις παραμονές της 28ης Οκτωβρίου, για να ενημερώσει τα μέσα για τα «μαθήματα» Ιστορίας που θα παραδίδει από την Παρασκευή 3 Νοεμβρίου στο Μικρό Παλλάς. Ο stand up comedian, για τις ανάγκες της παράστασής του με τίτλο «Η Ιστορία του ελληνικού έθνους – αλλιώς», φωτογραφήθηκε με μια ματωμένη ελληνική σημαία για ποδιά, έναν μπαλτά και ένα μαχαίρι στα χέρια.
Πίσω του μεσίστια ακόμα μία ελληνική σημαία, επίσης, με αίμα. Το ύφος του εκφράζει απόλυτη ικανοποίηση και στο κείμενο που έχει σταλεί ως δελτίου Τύπου μάς θέτει κάποια ερωτήματα.
Παρελθόν
«Η ιστορία είναι χρήσιμη, επειδή, βλέποντας κανείς το παρελθόν, μπορεί να διαβάσει το μέλλον. Μόνη προϋπόθεση, η αλήθεια των γεγονότων» αναφέρει στην εισαγωγή του και συνεχίζει με… βροχή ερωτημάτων: «Γνωρίζετε ότι η Ιστορία του ελληνικού έθνους ξεκινάει με τη δημιουργία του κόσμου; Οτι στην Αρχαία Ελλάδα κάπνιζαν μπάφους; Πως ο Μεγαλέξανδρος δεν ήταν Μακεδόνας; Οτι η πρώτη πορνοστάρ στον κόσμο ήταν μια αυτοκράτειρα του Βυζαντίου; Οτι η Επανάσταση του 1821 δεν είχε σκοπό την απελευθέρωση από τους Τούρκους; Από ποιον πραγματικά ειπώθηκε το “ΟΧΙ” το 1940 στους Ιταλούς και τους Γερμανούς; Πότε ο Στρατός αντικατέστησε τα άρβυλα με αθλητικά παπούτσια του τένις; Οτι ο χειρότερος εχθρός του Ελληνα είναι ο εαυτός του; Οτι ο Τσίπρας δεν έχει κάνει τίποτα που δεν έχει συμβεί στο παρελθόν, επανειλημμένως;»
Αυτά και άλλα αναρωτιέται ο Σίλας Σεραφείμ και κλείνοντας παραθέτει ένα «διάσημο ρητό» του Μαρξ: «Ολα τα γεγονότα και οι προσωπικότητες της Ιστορίας επανεμφανίζονται με τον έναν ή τον άλλον τρόπο. Την πρώτη φορά ως τραγωδία, τη δεύτερη ως φάρσα». Τέλος, μας διαβεβαιώνει προσωπικά ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται και σαν stand up comedy. Κι εμείς αναρωτιόμαστε πόσα «ιερά» και ποια «όσια» μπορούν ή πρέπει να θυσιαστούν στον βωμό της «τέχνης»;
Σημειώνεται ότι η ίδια παράσταση ανεβαίνει αυτή την περίοδο (μέχρι 28/10) στη Θεσσαλονίκη, στο θέατρο Αθήναιον.
