Σε μια αποκαλυπτική συνέντευξη στο περιοδικό Hello και τη Μαρία Κολλιάτσα, η Κατερίνα Ζαρίφη μιλά ανοιχτά για την προσωπική της ισορροπία, την ανάγκη για ψυχική ηρεμία και τη διαδρομή προς την αποδοχή του εαυτού της, χωρίς να «μακιγιάρει» τις δυσκολίες.
Αναφερόμενη στην ιδανική συνθήκη στην προσωπική της ζωή, ξεκαθαρίζει: «Να υπάρχουν ηρεμία, γέλιο και ειλικρίνεια. Δεν κυνηγώ πια το τέλειο». Μάλιστα, σχολιάζει με νόημα τις επιρροές της γενιάς της: «Είμαστε και μια γενιά που καταστράφηκε από τις αμερικανικές ταινίες με ραφιναρισμένους έρωτες και μουσικές να πέφτουν στο background». Και προσθέτει: «Τελικά, κατάλαβα ότι η ψυχική ηρεμία, κι ας έχει κλάμα και μπατόνια, είναι το ζητούμενο».
Η ίδια δεν διστάζει να παραδεχτεί ότι στο παρελθόν έβαζε τους άλλους πάνω από τον εαυτό της: «Εννοείται! Ήμουν ένα people-pleaser άτομο, αλλά όχι με ζόρι». Όπως εξηγεί, «έκανα μια υπερπροσπάθεια αποδοχής, που, μεγαλώνοντας, συνειδητοποίησα και ελάττωσα». Παράλληλα, αναγνωρίζει πως «ήθελα να είμαι ευχάριστη στους άλλους», όμως πλέον έχει καταλήξει σε ένα σημαντικό συμπέρασμα: «Όποια θυσία κι αν κάνεις, το να αρέσεις σε όλους είναι το κυνήγι του σκύλου με την ουρά του». Με το δικό της χαρακτηριστικό χιούμορ συμπληρώνει: «Μόνο το ηλιοβασίλεμα και η τηγανητή πατάτα αρέσουν σε όλους».
Ιδιαίτερη αίσθηση προκαλούν όσα λέει για την αλλαγή στην εμφάνισή της, ξεκαθαρίζοντας ότι δεν προέκυψε από κοινωνική πίεση: «Ήταν καθαρά δική μου ανάγκη, όχι όμως μόνο αισθητική, κυρίως για λόγους υγείας». Όπως εξηγεί, η ουσία δεν ήταν η εικόνα αλλά η καθημερινότητα: «Ήθελα να νιώθω καλύτερα στο σώμα μου στην καθημερινότητα – κι αυτό παλεύω ακόμη».
Κλείνοντας, παραμένει ειλικρινής για τη συνεχιζόμενη προσπάθειά της: «Δεν ήθελα να αλλάξω εικόνα για να φοράω το μικρότερο νούμερο τζιν, αλλά για να ανεβαίνω πιο εύκολα την ανηφόρα του πάρκινγκ μου». Και τονίζει χωρίς περιστροφές: «Ακόμη δίνω τη μάχη μου με το βάρος».