Η Βάνα Μπάρμπα άνοιξε την καρδιά της στην εκπομπή «Ζω Καλά» και στον Μιχάλη Κεφαλογιάννη, μιλώντας για την εμπειρία της με την εμμηνόπαυση και τις μεγάλες αλλαγές που έφερε στη ζωή της, σε μια περίοδο για την οποία, όπως παραδέχτηκε, δεν ήταν καθόλου έτοιμη.
Η γνωστή ηθοποιός αποκάλυψε πως η συγκεκριμένη φάση την επηρέασε βαθιά για πολλά χρόνια, οδηγώντας την ακόμη και στην κατάθλιψη, μέχρι να κατανοήσει τι της συνέβαινε και να βρει τρόπο να το διαχειριστεί.
«Η εμμηνόπαυση τρομάζει, γιατί σημαίνει παύση της ζωής. Δεν είναι εύκολη περίοδος. Δεν έχουμε την απαραίτητη γνώση. Μετά το παιδί, που μεγάλωσε, άρχισα στα 48-50 έβλεπα τη ζωή μου να αλλάζει. Έπεφτα. Ξεκινούσε σωματικά με μία τρομερή εφίδρωση, η οποία ήταν πάρα πολύ ενοχλητική. Άρχισα να μην έχω όρεξη για το τίποτα, δηλαδή δεν ήθελα να δημιουργήσω, δεν ήθελα να έχω σχέσεις. Είναι μαρτύριο πραγματικά» είπε αρχικά η Βάνα Μπάρμπα και συνέχισε:
«Αυτό κράτησε 7 χρόνια. Μετά, είχα την τύχη να γνωρίσω έναν εξαιρετικό ενδοκρινολόγο, θα μου επιτρέψεις να πω το όνομά του, τον κύριο Σπύρο Παύλου. Ο Σπύρος με πήρε από το χέρι και μου λέει «μη φοβάσαι». Πήγα και του είπα «θα πάθω καρκίνο;», το πρώτο πράγμα. Φοβίες, χιλιάδες φοβίες. Να μην τα πολυλογώ, με καθοδήγησε, με βοήθησε και εν ολίγοις θα ήθελα να πω σε όλες τις γυναίκες ότι άλλαξε η ζωή μου. Άλλαξε η ποιότητα της ζωής μου. Αλήθεια»
Σε άλλο σημείο της συνέντευξης, μίλησε για τις πιο σκοτεινές στιγμές που βίωσε όλο αυτό το διάστημα, περιγράφοντας πόσο έντονα την επηρέασε ψυχολογικά.
«Πολύ. Εβλεπα τον εαυτό μου κι έσβηνα τα φώτα. Δεν νόμιζα οτι ήμουνα χάλια, ήμουν χάλια. Δεν ήθελα να φτιαχτώ. Ήταν η πλήρη εγκατάλειψη. Κι αυτό ήταν πάρα πολύ άσχημο».
Απαντώντας στο ποια από τις αλλαγές που ήρθαν τότε στη ζωή της τη βρήκε απροετοίμαστη, η Βάνα Μπάρμπα παραδέχτηκε πως στην πραγματικότητα δεν ήταν έτοιμη για τίποτα από όσα ακολούθησαν.
«Για καμία. Εγώ δεν ήμουν προετοιμασμένη ούτε για τα κιλά, ούτε για την κατάθλιψη, ούτε για την αποχή από τον ερωτισμό. Έλεγα απλοϊκά θα πω οτι για αυτό φταίνε οι απώλειες γιατί έχασα τη μητέρα μου τότε, την αδερφή μου και τα έριξα όλα εκεί. Πήγα Νέα Υόρκη ένα ταξίδι και μου είπαν οτι δεν λειτουργεί έτσι και πρέπει να ζω με αυτό. Και με πήρε αυτός ο άνθρωπος από το χέρι καιμου άλλαξε τη ζωή. Μου έφυγε η κατάθλιψη. Είναι άδικο για τη γυναίκα στα 50-55 να νιώθει “παύση-ζωής” ακόμα και στα ερωτικά. Πλέον ξαναβρήκα τον εαυτό μου και άρχισα να με αγαπάω περισσότερο»