Αποκαλυπτικός εμφανίστηκε ο Γιάννης Ξανθούλης στην εκπομπή «Buongiorno», με αφορμή την παρουσίαση του νέου του βιβλίου «Η Άλωση των Αθηνών από τις αδερφές Γαργάρα». Ο γνωστός συγγραφέας μίλησε για τη βαθιά σχέση του με τα βιβλία, τις μνήμες από τα παιδικά του χρόνια στην επαρχία, αλλά και για τις ατελείωτες συζητήσεις που είχε με τη Μαρινέλλα γύρω από ένα… βιβλίο που τελικά δεν γράφτηκε ποτέ.
Ο ίδιος χαρακτήρισε το βιβλίο «μια μοναχική αλλά γοητευτική υπόθεση», εξηγώντας πως αυτή η αίσθηση τον συνοδεύει από την παιδική του ηλικία. Όπως είπε, θυμάται έντονα το συναίσθημα των παιδιών της επαρχίας που δεν είχαν τη δυνατότητα να ξεφύγουν εύκολα από το προστατευμένο περιβάλλον του σπιτιού τους. Παρά τη σύνδεση που κάνει με τη μοναχικότητα, ο Γιάννης Ξανθούλης ξεκαθάρισε ότι ο ίδιος δεν αισθάνεται μόνος. Αντίθετα, όπως ανέφερε, κουβαλά εμπειρίες και βιώματα τόσο από την ηλικία του όσο και από τα χρόνια που μεγάλωσε στην ελληνική επαρχία της δεκαετίας του ’40 και του ’50. «Γεννήθηκα το 1947», σημείωσε χαρακτηριστικά.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχαν όσα αποκάλυψε για τη Μαρινέλλα, με την οποία διατηρούσε στενή φιλική σχέση. Σύμφωνα με τον συγγραφέα, η σπουδαία τραγουδίστρια ήθελε κάποια στιγμή να συνεργαστούν σε ένα βιογραφικό βιβλίο. Ωστόσο, οι συναντήσεις τους κατέληγαν συνήθως σε ατελείωτα τραπέζια και συζητήσεις, τόσο που —όπως είπε χαριτολογώντας— το αποτέλεσμα θα μπορούσε να είναι ακόμη και… βιβλίο μαγειρικής.
Ο Γιάννης Ξανθούλης αποκάλυψε επίσης πως στις κουβέντες τους δεν μιλούσαν σχεδόν ποτέ για τραγούδια. Ο ίδιος παραδέχτηκε ότι δεν υπήρξε ποτέ φανατικός υποστηρικτής αυτού του μουσικού είδους, ενώ τόνισε πως πλέον οι μουσικές τον «αγριεύουν». Προτιμά, όπως είπε, τους φυσικούς ήχους από τις μελωδίες. Μάλιστα, περιέγραψε και έναν ξεχωριστό διάλογο που είχε με τη Μαρινέλλα: της είχε πει πως αντί για τραγούδια προτιμά να ακούει ήχους όπως καζανάκια, κουτάλια και πιρούνια. Εκείνη ξαφνιάστηκε αρχικά, όμως τελικά συμφώνησε μαζί του και —όπως είπε ο συγγραφέας— «περάσαμε θαύμα».