Μόλις τέσσερις ημέρες μετά την κατάθεση σχετικής ερώτησης των βουλευτών (Πέρκα, Αναγνωστοπούλου, Δρίτσας, Ζεϊμπεκ, Ηλιόπουλος, Τζούφη, Φωτίου) στη Βουλή για το ημιτελές ξενοδοχείο-φάντασμα στην Αλθέα της Αθηναϊκής Ριβιέρας και αφού ο δήμαρχος Κρωπίας Δημήτριος Κιούσης απέδειξε για άλλη μια φορά ότι η αδιαφορία μπορεί να πάρει διαστάσεις… τέχνης, η «Espresso» φέρνει σήμερα στο φως ότι κάποιοι ήθελαν να κρατήσουν
κρυφό κάτω από τις σωρούς σκουριασμένου σιδήρου και τσιμέντου τις επανειλημμένες επιστολές διαμαρτυρίας κατοίκων της περιοχής και μελών του Περιβαλλοντικού Παρατηρητηρίου Αλθέας, που εδώ και μήνες επιχειρούν, μάταια, να ενημερώσουν τις αρμόδιες Αρχές για το τεράστιο οικολογικό, αισθητικό και κοινωνικό έγκλημα που συντελείται μπροστά στα μάτια τους.
Διαβάστε επίσης: Στη Βουλή οι αποκαλύψεις «βόμβα» της Espresso για το ξενοδοχείο «φάντασμα» στην Αλθέα!
Οι τουλάχιστον 5 επιστολές αγωνίας και αγανάκτησης, που στάλθηκαν από το Παρατηρητήριο Περιβάλλοντος Αλθέας, από τις 16 Φεβρουαρίου 2026 μέχρι τις 12 Μαρτίου 2026, απευθύνονταν στον Δήμο Κρωπίας, στο Λιμεναρχείο Σαρωνικού, στο αστυνομικό τμήμα της περιοχής, στην Κτηματική Υπηρεσία, στην Πολιτική Προστασία, στην Πολεοδομία, στο υπουργείο Κλιματικής Κρίσης, στην Πυροσβεστική και σε άλλες υπηρεσίες.
Διαβάστε επίσης: SOS στην Αθηναϊκή Ριβιέρα – Έκλεισαν την παραλία για το ξενοδοχείο «φάντασμα» στην Αλθέα
Οι συντάκτες τους περιγράφουν με κάθε λεπτομέρεια πώς τα ημιτελή έργα του ξενοδοχείου εμποδίζουν την ελεύθερη πρόσβαση στη θάλασσα, πώς δημιουργούν κινδύνους για την ασφάλεια των πολιτών και πώς η Πολιτεία αδυνατεί ή, στη χειρότερη περίπτωση, αρνείται συστηματικά να προστατεύσει το κοινό αγαθό που λέγεται παραλία.
Κάθε επιστολή μοιάζει με φωνή απόγνωσης, που χτυπάει την πόρτα της Δημόσιας Διοίκησης χωρίς κανένα αποτέλεσμα.
Οι κάτοικοι περιγράφουν σωρούς τσιμέντου, σκουριασμένες μεταλλικές κατασκευές, πρόχειρες περιφράξεις και επικίνδυνες στατικές ενισχύσεις με εκτοξευόμενο σκυρόδεμα, όλα πάνω σε σαθρά θεμέλια που παραβιάζουν κάθε έννοια ασφαλούς δόμησης. 
Οι δρόμοι πρόσβασης είναι χωματόδρομοι-παγίδες για οχήματα και πεζούς, ενώ η παραλία, που αποτελεί κοινόχρηστο αγαθό για όλους τους πολίτες, έχει μετατραπεί σε προνομιακό… εργοτάξιο αυθαιρεσίας.
Η ειρωνεία της υπόθεσης είναι ότι σαν να μην έφταναν όλα αυτά, σε επικοινωνία που είχε η «Espresso» την Πέμπτη 19 Μαρτίου 2026 με τον δήμαρχο Κρωπίας Δημήτρη Κιούση, εκείνος ισχυρίστηκε με απόλυτη βεβαιότητα ότι «ο δήμος δεν έχει δεχθεί καμία καταγγελία» και ότι «όλα τα έργα είναι απολύτως νόμιμα και εντός των προβλεπόμενων αδειών».
Μόνο που η πραγματικότητα που καταγράφεται στις επανειλημμένες επιστολές κατοίκων και μελών του Περιβαλλοντικού Παρατηρητηρίου Αλθέας όχι μόνο διαψεύδει κάθε του ισχυρισμό, αλλά τον εκθέτει ως ψευδή, ανεπαρκή και προσχηματικό. 
Γιατί τα ντοκουμέντα δεν είναι απλές φήμες ή αβάσιμες φλυαρίες, είναι σαρωτικά στοιχεία, χρονολογημένα, με φωτογραφικό υλικό και αναλυτικές περιγραφές για το πώς οι κάτοικοι προσπαθούν εδώ και μήνες να ενημερώσουν τις Αρχές για το γεγονός ότι οι κατασκευές εμποδίζουν την ελεύθερη πρόσβαση στη θάλασσα, απειλούν την ασφάλεια των πολιτών και παραβιάζουν κάθε έννοια νομιμότητας. 
Κι ενώ οι επιστολές αυτές βρίσκονται στα αρχεία υπηρεσιών όπως το Λιμεναρχείο Σαρωνικού, η Πολεοδομία, η Κτηματική Υπηρεσία και η Πολιτική Προστασία, ο δήμαρχος συνεχίζει να υποστηρίζει το αδιανόητο, ότι «δεν έχει γίνει τίποτα». Η αλήθεια, όμως, είναι αδυσώπητη και ανυποχώρητη, η δημοτική Αρχή όχι μόνο γνώριζε για τις καταγγελίες, αλλά η αδράνεια και η προσποίηση ότι «όλα είναι εντάξει» έχουν αφήσει το ημιτελές ξενοδοχείο να μεγαλώνει πάνω στα σαθρά του θεμέλια, σαν μνημείο πολιτικής αμεριμνησίας, προς απόλυτη βλάβη του κοινού συμφέροντος και της ασφάλειας των πολιτών. 
Κάθε λέξη που ξεστομίζει για «νομιμότητα» και «έγκριση» μοιάζει πλέον με ένα ειρωνικό ανέκδοτο μπροστά στα μάτια των κατοίκων, που καθημερινά αντικρίζουν την αυθαιρεσία να υψώνεται μπροστά τους, σαν να χλευάζει την έννοια του δημοσίου δικαιώματος και της προστασίας της φύσης.
Τα μέλη του Περιβαλλοντικού Παρατηρητηρίου Αλθέας τονίζουν στις επιστολές τους ότι πρόκειται για μια κατάσταση που παραβιάζει ευθέως το Σύνταγμα και τη νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας, καθώς τμήματα των κατασκευών βρίσκονται πιθανότατα εντός της ζώνης αιγιαλού και παραλίας. Κάθε μέρα που περνάει χωρίς παρέμβαση οι πολίτες χάνουν τη δυνατότητα πρόσβασης στη θάλασσα, ενώ το περιβάλλον υποφέρει από την έλλειψη εποπτείας και από τη συνεχή συσσώρευση αποβλήτων, μπετόν και σιδηροκατασκευών.
Οι επιστολές των κατοίκων και του Παρατηρητηρίου δεν είναι απλώς τυπικές διαμαρτυρίες, είναι τεκμηριωμένες εκκλήσεις για δράση, με φωτογραφίες, χάρτες και λεπτομέρειες για την επικινδυνότητα των εργασιών, τις αυθαίρετες επεκτάσεις και τις παραβάσεις της νομοθεσίας. Περιγράφουν με δραματικό τρόπο πώς η περιοχή, που θα έπρεπε να αποτελεί πρότυπο προστασίας παραλίας και παράκτιου οικοσυστήματος, κινδυνεύει να μετατραπεί σε ένα απέραντο εργοτάξιο παρανομίας, χωρίς καμία πρόνοια για την ασφάλεια των πολιτών ή για την προστασία των φυσικών πόρων.
Η «Espresso» φέρνει στο φως αυτά τα ντοκουμέντα για να δείξει ότι το πρόβλημα δεν είναι μεμονωμένο, ούτε αποτέλεσμα παρεξήγησης, πρόκειται για συστηματική αδιαφορία και αδράνεια της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, η οποία αγνοεί τις σαφείς και τεκμηριωμένες προειδοποιήσεις πολιτών και επιστημονικών φορέων.
Με αυτά τα ντοκουμέντα στα χέρια τους, η «Espresso» καλεί σε αφύπνιση. Η παραλία Αλθέας δεν μπορεί να περιμένει άλλο. Η εικόνα του ξενοδοχείου-φάντασμα, οι σωροί τσιμέντου, οι πρόχειρες περιφράξεις και οι επικίνδυνες κατασκευές είναι καθημερινή υπενθύμιση ότι η αδράνεια και η αδιαφορία κοστίζουν πολύ περισσότερο από λίγα μέτρα ασφάλειας ή μια νόμιμη άδεια. Η ώρα της παρέμβασης είναι τώρα, πριν η Αλθέα μετατραπεί ολοκληρωτικά σε ένα σκηνικό τσιμέντου, παρανομίας και απώλειας δημόσιου χώρου που ανήκει σε όλους.