Η νόσος που τσάκισε τον γιο της Αρβανίτη

Δεν υπάρχει πιο αβάσταχτος πόνος για μια μητέρα από το να αποχαιρετά το παιδί της. Η μοίρα έπαιξε το πιο σκληρό παιχνίδι στην Μπέτυ Αρβανίτη, μία από τις τελευταίες μεγάλες σταρ της «χρυσής» εποχής του ελληνικού κινηματογράφου και σπουδαία κυρία του θεάτρου.

Στα 87 της χρόνια καλείται να σηκώσει έναν σταυρό που καμία μάνα δεν είναι έτοιμη να σηκώσει: Ο μονάκριβος γιος της, ο βραβευμένος συγγραφέας Αλέξης Σταμάτης, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 66 ετών, ύστερα από πολυετή μάχη με σπάνια ασθένεια του αίματος, αφήνοντας πίσω του μια μητέρα με τσακισμένη ψυχή.

Η ίδια είχε μιλήσει πολλές φορές για τον ξεχωριστό δεσμό που τους ένωνε. Τον απέκτησε μόλις στα 21 της χρόνια και, όπως εξομολογούνταν, «μεγάλωσαν μαζί».

Αναγνώριζε ότι δεν υπήρξε η κλασική μητέρα, όμως με τα χρόνια η σχέση τους έγινε βαθιά, ουσιαστική και γεμάτη αγάπη. Σε μία από τις τελευταίες της συνεντεύξεις είχε παραδεχθεί ότι δεν είχε ποτέ συμφιλιωθεί με την ιδέα του θανάτου. Χθες η μεγαλύτερη φοβία της έγινε η πιο δύσκολη πραγματικότητα.

Γεννημένος στις 19 Ιουλίου 1960, ο Αλέξης Σταμάτης αφήνει πίσω του ένα σπουδαίο πνευματικό αποτύπωμα. Στη μακρόχρονη πορεία του υπέγραψε 34 βιβλία, ανάμεσά τους 20 μυθιστορήματα, ποιητικές συλλογές και θεατρικά έργα.

Το «Μπαρ Φλωμπέρ» γνώρισε διεθνή επιτυχία και μεταφράστηκε σε πολλές γλώσσες, ενώ η «Αμερικάνικη φούγκα» τιμήθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες με το International Literature Award του National Endowment for the Arts.

Παράλληλα, έγραψε θεατρικά έργα που παρουσιάστηκαν σε σημαντικές σκηνές της Αθήνας και υπέγραψε το σενάριο της κινηματογραφικής ταινίας «Καταιγίδα».

Αν και σπούδασε Αρχιτεκτονική στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και συνέχισε τις σπουδές του στο Λονδίνο στην αρχιτεκτονική και στον κινηματογράφο, τελικά η λογοτεχνία ήταν εκείνη που κέρδισε οριστικά την καρδιά του.

Λίγες μόλις ημέρες προτού φύγει από τη ζωή συγκλόνισε με μια ανάρτηση, που σήμερα μοιάζει προφητική. Από το δωμάτιο του νοσοκομείου δεν έγραψε για τον φόβο, αλλά για την ελπίδα και την αξία της ανώνυμης αιμοδοσίας.

«Δεν περιμένω ένα φάρμακο, αλλά έναν επισκέπτη» σημείωνε, περιγράφοντας το αίμα ως την ύψιστη πράξη αγάπης ανάμεσα σε αγνώστους. Τα λόγια του αποκτούν πλέον ανατριχιαστική διάσταση, σαν ένας τελευταίος αποχαιρετισμός γραμμένος με την ευαισθησία που χαρακτήριζε ολόκληρο το έργο του.

Ο σπουδαίος συγγραφέας βρήκε στην ηθοποιό Εύα Σιμάτου τον μεγάλο έρωτα της ζωής του. Γνωρίστηκαν όταν εκείνη συμμετείχε σε παρουσίαση βιβλίου του, διαβάζοντας απόσπασμα από έργο του.

Η γνωριμία τους εξελίχθηκε σε μια δυνατή σχέση, παντρεύτηκαν και απέκτησαν τον γιο τους, τον Ερμή, που έγινε το κέντρο της ζωής τους.

Η Εύα στάθηκε στο πλευρό του έως την τελευταία στιγμή της πολύχρονης δοκιμασίας του. Το δικό της «αντίο» ράγισε καρδιές.

Αντί για λίγες συμβατικές λέξεις, δημοσίευσε το ποίημά του «Υστερόγραφο στο φως», κείμενο που μοιάζει σήμερα να συνοψίζει τη διαδρομή τους μέσα από την αγάπη, την αρρώστια και την ελπίδα.

«Η φωνή που δεν ζητά να ακουστεί είναι αυτή που παραμένει» έγραφε ο ίδιος, αφήνοντας πίσω του λόγια που πλέον μοιάζουν με προσωπική παρακαταθήκη.

Η τελευταία δημόσια εμφάνιση του ζευγαριού έγινε τον Απρίλιο του 2025, στην επίσημη πρεμιέρα της μουσικοθεατρικής παράστασης «Τα πήρες όλα κι έφυγες – Στράτος Διονυσίου», στο θέατρο Παλλάς.

Χαμογελαστοί, διακριτικοί και αγαπημένοι, φωτογραφήθηκαν, χωρίς κανείς να φαντάζεται ότι εκείνες οι εικόνες θα ήταν οι τελευταίες κοινές στιγμές τους που απαθανάτιζε ο φωτογραφικός φακός.

Σήμερα η Μπέτυ Αρβανίτη, η Εύα Σιμάτου και ο μικρός Ερμής καλούνται να διαχειριστούν την απουσία ενός ανθρώπου που άφησε ανεξίτηλο το αποτύπωμά του τόσο στη λογοτεχνία όσο και στις καρδιές όσων τον γνώρισαν.

Η μάχη με το αλκοόλ, που κέρδισε πριν από τρεις δεκαετίες

Πολύ προτού βρεθεί αντιμέτωπος με τη σπάνια αιματολογική ασθένεια που τελικά του κόστισε τη ζωή, ο Αλέξης Σταμάτης είχε δώσει και κερδίσει μια άλλη, εξίσου δύσκολη μάχη: εκείνη με το αλκοόλ.

Ο ίδιος δεν δίσταζε να μιλά δημόσια για την εξάρτησή του, θέλοντας να δείξει ότι ακόμα και οι πιο σκοτεινές διαδρομές μπορεί να έχουν διέξοδο.

Σε συνεντεύξεις του είχε περιγράψει πώς η σχέση του με το ποτό άρχισε στα χρόνια μετά το Πολυτεχνείο και εξελίχθηκε σταδιακά σε εθισμό. Όπως εξομολογούνταν, δεν μπορούσε να λειτουργήσει με μέτρο.

Από έναν απλό πότη έφτασε να καταναλώνει δύο και τρία μπουκάλια την ημέρα, βιώνοντας, όπως ο ίδιος είχε πει, «την κλασική κάθοδο του αλκοολικού στον Άδη».

Η καθοριστική ημέρα ήταν η 10η Απριλίου 1996. Τότε πήρε τη μεγάλη απόφαση να βάλει τέλος στην εξάρτησή του. Από εκείνη την ημέρα, όπως αποκάλυπτε με υπερηφάνεια, δεν ήπιε ξανά ούτε σταγόνα αλκοόλ.

Η απόφασή του αυτή άλλαξε ολόκληρη τη ζωή του και του επέτρεψε να αφοσιωθεί στη συγγραφή, στη δημιουργία και αργότερα στην οικογένειά του.

Ο ίδιος αναγνώριζε ότι η γνωριμία του με την Εύα Σιμάτου και η γέννηση του γιου τους, Ερμή, του έδωσαν μια νέα προοπτική.

«Είναι κάτι τρομακτικά ζωογόνο όταν ξυπνάω και σκέφτομαι ότι έχω παιδί» είχε πει χαρακτηριστικά, παραδεχόμενος ότι η πατρότητα άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο έβλεπε τη ζωή.

Διαβάστε ακόμη

SHOWBIZ

Αλέξης Σταμάτης: Η τελευταία φωτογραφία από το νοσοκομείο ανήμερα των γενεθλίων του

Στις 19 Ιουλίου, ανήμερα των 67ων γενεθλίων του, ο Αλέξης Σταμάτης μοιράστηκε μια φωτογραφία μέσα από το νοσοκομείο.