Αναζήτηση

Πατήστε ESC για κλείσιμο

ΚΟΣΜΟΣ

Τίντο Μπρας: Έφυγε από τη ζωή ο μετρ του ιταλικού ερωτικού κινηματογράφου

04/11/2026 - 20:03 | | 4 λεπτά ανάγνωση
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη της Espresso στην Google

Την τελευταία του πνοή άφησε στη Ρώμη ο Τίντο Μπρας, ένας από τους πιο αναγνωρίσιμους και αμφιλεγόμενους δημιουργούς του ιταλικού κινηματογράφου. Ο σκηνοθέτης, που συνέδεσε το όνομά του με την ερωτική θεματολογία και ταινίες οι οποίες προκάλεσαν συζητήσεις, λογοκρισίες αλλά και εμπορική επιτυχία, πέθανε σε ηλικία 93 ετών.

Η σύζυγός του, Κατερίνα Βάρτσι, και τα παιδιά του, Μπονιφάτσιο και Μπεατρίτσε Μπρας, γνωστοποίησαν τον θάνατό του μέσω του πρακτορείου ANSA. Σύμφωνα με την ανακοίνωση, ο σκηνοθέτης πέθανε το πρωί της Τετάρτης, περίπου στις 10:30, ενώ η οικογένεια προγραμματίζει ιδιωτική τελετή για την κηδεία του.

Γεννημένος στο Μιλάνο στις 26 Μαρτίου 1933, ο Μπρας είχε διαγράψει μια κινηματογραφική πορεία που ξεπέρασε τον μισό αιώνα. Τα τελευταία χρόνια ζούσε στην Ίζολα Φαρνέζε, στα περίχωρα της Ρώμης, έχοντας στο πλευρό του την Κατερίνα Βάρτσι, την οποία παντρεύτηκε το 2017. Η σύζυγός του είχε αναλάβει και την επιμέλεια του αρχείου του.

Η πρώτη του σύζυγος, Κάρλα Τσιπριάνι, γνωστή ως Τίντα, είχε φύγει από τη ζωή το 2006.

Από τη Νομική και τον Ροσελίνι στη σκηνοθεσία

Η κινηματογραφική του διαδρομή δεν ξεκίνησε από το είδος με το οποίο τελικά έγινε παγκοσμίως γνωστός. Αφού ολοκλήρωσε τις σπουδές του στη Νομική, εγκαταστάθηκε στο Παρίσι και ήρθε σε επαφή με την έβδομη τέχνη μέσα από την εργασία του στη Γαλλική Ταινιοθήκη.

Με την επιστροφή του στην Ιταλία συνεργάστηκε με τον Ρομπέρτο Ροσελίνι, συμμετέχοντας ως μοντέρ στην παραγωγή «L’India vista da Rossellini» και ως βοηθός σκηνοθέτη στην ταινία «Il Generale della Rovere».

Το σκηνοθετικό του ντεμπούτο πραγματοποιήθηκε το 1963 με το «In capo al mondo». Η ταινία συνάντησε προβλήματα λογοκρισίας και ο ίδιος αποφάσισε να αλλάξει τον τίτλο της σε «Chi lavora è perduto». Στα επόμενα χρόνια συνέχισε να πειραματίζεται με την κινηματογραφική γλώσσα, δημιουργώντας έργα όπως τα «Col cuore in gola», «L’urlo», «Nerosubianco» και «La vacanza».

Η σταδιακή στροφή του στον ερωτικό κινηματογράφο διαμορφώθηκε κατά τη δεκαετία του 1970. Το 1975 παρουσίασε το «Salon Kitty», με αναφορές στη σύνδεση της σεξουαλικότητας με την εξουσία και το χρήμα. Ακολούθησε ο «Καλιγούλας», μια παραγωγή που σημαδεύτηκε από προβλήματα και δικαστικές διαμάχες, ενώ βρέθηκε αντιμέτωπη και με τη λογοκρισία.

Οι ταινίες που τον καθιέρωσαν

Η δεκαετία του 1980 σηματοδότησε την περίοδο κατά την οποία ο Τίντο Μπρας ανέπτυξε το κινηματογραφικό ύφος που συνδέθηκε περισσότερο με το όνομά του. Το «Κλειδί» («La chiave»), με πρωταγωνίστρια τη Στεφανία Σαντρέλι, αποτέλεσε μία από τις χαρακτηριστικές δουλειές του.

Στη συνέχεια γύρισε το «Miranda», με τη Σερένα Γκράντι, και το «Capriccio», με τη Φραντσέσκα Ντελέρα. Μετά το «Snack Bar Budapest» επέστρεψε στο ερωτικό σινεμά με το «Paprika», στο οποίο πρωταγωνιστούσε η Ντέμπορα Καπριόλιο, και το «Così fan tutte», με την Κλαούντια Κολ.

Στη φιλμογραφία του περιλαμβάνονται ακόμη τα «L’uomo che guarda», βασισμένο στο έργο του Αλμπέρτο Μοράβια, «Fermo posta Tinto Brass», «Monella», «Senso ’45», «Fallo!» και «Monamour».

Πέρα από τη σκηνοθεσία, ασχολήθηκε με την υποκριτική, συνεργάστηκε με το περιοδικό «Penthouse» και έγραψε το βιβλίο «Elogio del culo», που μεταφράζεται ως «Εγκώμιο του κώλου».

Η τελευταία εμφάνιση που δεν κατάφερε να πραγματοποιήσει στη Βενετία

Μία από τις τελευταίες σημαντικές στιγμές της καλλιτεχνικής του διαδρομής ήταν η προγραμματισμένη τιμητική προβολή της αποκατεστημένης σε 4K κόπιας της ταινίας «Col cuore in gola» στη Βενετία, τον περασμένο Σεπτέμβριο, πριν από την επίσημη έναρξη του Φεστιβάλ Κινηματογράφου.

Ο ίδιος επιθυμούσε να βρεθεί στο Λίντο, όμως προβλήματα υγείας και υψηλός πυρετός δεν του επέτρεψαν να ταξιδέψει από την Ίζολα Φαρνέζε. Τη θέση του στην εκδήλωση πήρε η σύζυγός του, η οποία διάβασε ένα μήνυμα που της είχε εμπιστευτεί.

«Δεν υπάρχει σημείο εκκίνησης ούτε σημείο τερματισμού, υπάρχει μόνο το σημείο στο οποίο βρίσκομαι», είχε γράψει, ευχαριστώντας τους ανθρώπους και τους φορείς που συνέβαλαν στην αποκατάσταση της ταινίας.

Κατά την ίδια διοργάνωση τιμήθηκε με το βραβείο Πιέτρο Μπιάνκι, το οποίο απονέμει η Εθνική Ένωση Ιταλών Κινηματογραφικών Δημοσιογράφων.

«Εγώ, που πάντα έδινα μικρή σημασία στις επίσημες διακρίσεις, θα κρατήσω σφιχτά αυτήν εδώ. Δεν θα υπάρξει άλλη ευκαιρία», είχε αναφέρει.

Στα 90ά γενέθλιά του είχε εκφράσει και μια τελευταία επιθυμία για την ημέρα που θα έφευγε από τη ζωή: «Όταν πεθάνω, θέλω οι στάχτες μου να σκορπιστούν στη λιμνοθάλασσα της Βενετίας»

Espresso News app
ΕΦΑΡΜΟΓΗ ESPRESSO NEWS

Κατεβάστε τη δωρεάν εφαρμογή και διαβάστε πρώτοι τις ειδήσεις στο κινητό σας.