EUROVISION 2026: Όταν οι «σειρήνες» γκρέμισαν την Ελλάδα και οι προβλέψεις κατέρρευσαν

Του Γιάννη Αρμουτίδη

Ο 70ός μουσικός διαγωνισμός τραγουδιού της Eurovision ολοκληρώθηκε το Σάββατο 16 Μαΐου στη Βιέννη. Αναδεικνύοντας την Βουλγαρία νικήτρια της βραδιάς. Η Ελλάδα με τα βίας μπόρεσε να τρυπώσει στην πρώτη δεκάδα.

Διαβάστε ακόμη

MEDIA

Eurovision 2026: Ποια είναι η Dara που «σάρωσε» με το Bangaranga και χάρισε τη νίκη στη Βουλγαρία

Η Βουλγαρία είναι η μεγάλη νικήτρια της Eurovision 2026 και το όνομα που συζητούν όλοι δεν είναι άλλο από τη Dara. Με το εκρηκτικό…

Αντιθέτως, όλη αυτή η κίνηση μονόπλευρης κατεύθυνσης ότι η Ελλάδα αναρριχάται στην πρώτη θέση, κάνοντας τον εκπρόσωπο της να το πιστέψει, μετά το αποτέλεσμα του τελικού, δημιούργησε στον Ακύλα απίστευτο στρες. Τόσο ώστε να ζητήσει δημόσια συγγνώμη, μέσα από ένα σύμπλεγμα ενδεχομένως ενοχών όταν συνδέθηκε ζωντανά με την εκπομπή της ΕΡΤ, αμέσως μετά το τέλος της μετάδοσης του τελικού της Eurovision. Ο Ακύλας υπήρξε αξιοπρεπέστατος. Και πρότυπο νέου και καλλιτέχνη που σέβεται τον εαυτό του και το κοινό του.

Σίγουρα δεν πήρε την πρώτη θέση, αλλά δεν ήταν και υποχρεωμένος να την κατακτήσει. Αγωνίστηκε για αυτήν και έδωσε τον καλύτερο εαυτό του. Εκείνοι που τον έκαναν να πιστέψει πως κρατούσε ήδη το τρόπαιο στα χέρια του , πριν καν διοργανωθεί ο διαγωνισμός, θα πρέπει να αναρωτηθούν εάν έχουν μέρος ευθύνης για όσα αισθάνθηκε ο καλλιτέχνης.

Έτσι λοιπόν όταν ακούσαμε την δημοσιογράφο και παρουσιάστρια Μαρία Ηλιάκη, η οποία ήταν προσκεκλημένη του Μιχάλη Μαρίνου στην εκπομπή της ΕΡΤ -αμέσως μετά την ολοκλήρωση του τελικού- να δηλώνει ότι όλοι οι δημοσιογράφοι πίστευαν και υποστήριξαν την συμμετοχή του Ακύλα, εκτός ελάχιστων που ήταν αρνητικοί, δημιούργησε ένταση.

Γιατί η μερίδα των δημοσιογράφων που έχουν διαφορετική άποψη από εκείνη των πολλών δεν είναι αρνητικοί. Απλά δεν ακολουθούν το «ρεύμα» της μονόπλευρης πληροφόρησης . Αφού ο δημοσιογράφος οφείλει να προσφέρει την πληροφορία στο κοινό αδέσμευτα και με αντικειμενικότητα. Γιατί αν υπάρχει στόχος, τότε παύει να είναι πληροφορία, αλλά προπαγάνδα. Πράγμα που αντιβαίνει στις βασικές αρχές της δημοσιογραφίας.

Ασφαλώς ο κάθε δημοσιογράφος όπως και ο κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα να εκφράζει τη γνώμη του. Αλλά τότε πρέπει να δηλώνεται ότι δεν πρόκειται για πληροφορία ενημέρωσης, αλλά για προσωπική γνώμη σε ένα γεγονός. Ώστε να μην παρασύρει το κοινό, το οποίο ενδεχομένως να εκλαμβάνει τη γνώμη ως πληροφορία που δε θα την επεξεργαστεί.

Ο διαγωνισμός λοιπόν έγινε, οι επιτροπές βαθμολόγησαν και κατέταξαν αρχικά τις υποψήφιες χώρες και στην συνέχεια ήρθε η βαθμολογία του κοινού. Εκεί έγινε το σύστριγγλο.

Και για να μην το κουράζουμε, αναδείχτηκε νικήτρια της βραδιάς η Βουλγαρία. Η πολύ συμπαθητική ερμηνεύτρια, πήδηξε απ’ τη χαρά της κι έπεσε στα γόνατα. Το νικητήριο τραγούδι ακούστηκε πριν την απονομή και η Βουλγάρα τραγουδίστρια φαίνεται ότι αυτοσχεδίασε, χορεύοντας και τραγουδώντας μέσα στο green room.

Στην συνέχεια, μαζί με τους χορευτές της, κατευθύνθηκε στη σκηνή, χωρίς μισό δάκρυ συγκίνησης. Καθόλη τη διάρκεια της εμφάνισης της η εικόνα της ήταν απαθής και ήρεμη. Γεγονός, πραγματικά άξιο παρατήρησης. Αφού, ακόμα και την ώρα που παραλάβανε το τρόπαιο του διαγωνισμού ήταν σαν να παραλάβανε μία τρέσα μαλλιών από το κομμωτήριο της.
Τι κι αν την έλουζαν τα γκλίτερ από το σκηνικό της Eurovision. Εκείνη το χαβά της. «Μπακαρά» ή όπως το λένε.

Βεβαίως, ουδείς μπορεί να αμφισβητήσει το γεγονός, ότι υπήρξε αληθινά συγκινημένος ο ισραηλινός τραγουδιστής. Ο οποίος ακόμα και στα λίγα λεπτά που διεκδικούσε την πρώτη θέση, δεν μπόρεσε να απολαύσει την προσωρινή του διάκριση, αφού το κοινο τον γιουχάιζε.
Στο σημείο αυτό θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι αν κάποιος είναι persona non grata, τότε δεν τον δεχόμαστε στο «σπίτι» μας. Αν όμως τον δεχτούμε είμαστε υποχρεωμένοι να τον σεβαστούμε. Πράγμα το οποίο δεν έγινε εντός της αίθουσας.

Επιπλέον, αυτό που πρέπει να επισημάνουμε είναι ότι οι φαν της Eurovision πρέπει να αντιληφθούν ότι οι στοιχηματικές και οι προγνώσεις δεν είναι αξιόπιστες.
Και το απέδειξαν τα γεγονότα. Αφού η Ελλάδα όχι μόνο δεύτερη δεν ήταν, αλλά με τα βίας έπιασε τη 10η θέση.
Ενώ τα μεγάλα φαβορί με αληθινή αξία όπως η Γαλλία, η Φινλανδία, η Μάλτα, η Ιταλία και η Αυστραλία εξοστρακίστηκαν.

Εάν λοιπόν, αυτά είναι τα κριτήρια των κριτικών επιτροπών και του κοινού… τότε είναι άξιον απορίας πως δεν έχουν αποσυρθεί δια παντός οι χώρες οι οποίες μπορούν να πιστεύουν στην αξιοκρατία και να υποστηρίζουν τις αξίες της ισορροπίας και της αντικειμενικότητας σε έναν μουσικό διαγωνισμό.
Γιατί αντικειμενικότητα δεν υπήρχε, συγκριτικά με τα αποτελέσματα των επιτροπών και του télévoting και της πραγματικής αξίας των τραγουδιών.

Όσο για την θέση της Ελλάδας, δεν θα ‘πρεπε κανένας να ξαφνιάζεται. Γιατί θα έπρεπε να είναι πρώτη; Με ποια λογικά επιχειρήματα; Μόνο με προσωπική κρίση και υποκειμενική άποψη; Η οποία ολοκληρωνόταν στο ότι ο Φωκάς Ευαγγελινός ήταν καταπληκτικός; Η θέση της Ελλάδας ήταν αναμενόμενη και το είχαμε επισημάνει από την αρχή.

Ωστόσο όλοι αισθανόμαστε μεγάλη συμπάθεια για τον Ακύλα. Τον οποίο συγχαίρουμε και συστρατευόμαστε μαζί του. Ασχέτως αν δεν έφερε τη νίκη. Γιατί όπως είπε και ο ποιητής, ορισμένες φορές η διαδρομή είναι σημαντικότερη από τον προορισμό.

Ο Ακύλας, είναι ένα νέο παιδί με όραμα, αξίες και συναίσθημα. Και είναι τόσο ειλικρινές, που πραγματικά προσπάθησε πολύ και -όπως είπε και ο ίδιος- έδωσε το 200% του εαυτού του για να πετύχει.
Δεν ήταν όμως έτοιμος να δεχτεί ότι πρέπει να κλείνουμε τα αυτιά μας στις «σειρήνες».
Και ίσως , όπως πολλοί υποστηρίζουν να υπήρξαν καταστάσεις που του φούσκωσαν τόσο πολύ τα μυαλά, που μετά το αποτέλεσμα του τελικού να αισθάνθηκε ενοχές.
Ο Ακύλας λοιπόν, δεν οφείλει σε κανέναν συγνώμη. Υπήρξε εξαιρετικός σ’ αυτό που έκανε. Μόνο που αυτό που έκανε δεν ήταν τόσο μεγάλο όσο το παρουσίαζαν όλοι. Όλη η Ελλάδα του εύχεται από δω και στο εξής την καλύτερη τύχη, πρόοδο και την κατάκτηση της κορυφής στην καριέρα του.

Αλλά ξεκάθαρα, η εκπροσώπηση με το τραγούδι αυτό, δεν είχε τα στοιχεία της πρωτιάς. Και το ήξεραν όλοι. Ο Ακύλας στην πρώτη συνέντευξη που παραχώρησε εχθές το βράδυ αμέσως μετά τον τελικό, μίλησε για αδικία.

Όλα τα αποτελέσματα της Eurovision ήταν μια αδικία για τους υποψήφιους με αξία. Και ο καθένας έτσι τα εκλάμβανε.
Όσοι όμως παρακολούθησαν τον διαγωνισμό με θέρμη και είναι υποστηρικτές του, υποχρεούνται να τα αποδεχτούν.

Και υπό αυτές τις συνθήκες, η Βουλγαρία, άρεσε-δεν άρεσε, πήρε -και μάλιστα με πολλούς πόντους διαφοράς- την πρώτη θέση.
Αν και κατά πολλούς, και παρότι υπήρχαν έντονες αντιδράσεις και αντιρρήσεις, το Ισραήλ ήταν κατά πολύ ανώτερο, ως αξία τραγουδιού, σκηνοθετική παρουσία, ερμηνεία και ποιότητα. Και θα ήταν μία μεγάλη νίκη του Ισραήλ να διοργανωθεί η επόμενη Eurovision στην Ιερουσαλήμ.

Η βραδιά τελικού του 70ού διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision ήταν καταπληκτική. Δεν είχε το παραμικρό λάθος. Ούτε στην μετάδοση από τους δύο σχολιαστές της ΕΡΤ, Γιώργο Καπουτζίδη και Μαρία Κοζάκου, και ασφαλώς, ούτε κατά διάνοια από τους δύο οικοδεσπότες του 70ου Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision στη Βιέννη (ο οποίος πραγματοποιήθηκε στο Wiener Stadthalle). Την τραγουδίστρια, μοντέλο και τηλεπαρουσιάστρια Βικτόρια Σβαρόφσκι (Victoria Swarovski) και τον αναγνωρισμένο Αυστριακό ηθοποιό και σεναριογράφο Μάικλ Οστρόφσκι (Michael Ostrowski) Οι οποίοι ήταν συγκλονιστικά άψογοι και καλοκουρδισμένοι σε όλα τους.
Δεν υπήρξε το παραμικρό λάθος. Όσο για τις υπερπαραγωγές των μουσικών στιγμιότυπων που παρουσιάστηκαν μετά την ολοκλήρωση του διαγωνισμού, έως την στιγμή της ανακοίνωσης των αποτελεσμάτων ήταν συγκλονιστικά.

Με το πιο ενδιαφέρον σημείο, που πυροδότησε πολλά ερωτηματικά και κυκλοφόρησε ως ανέκδοτο, η εμφάνιση της -ντοπαρισμένης από υαλουρονικα- κατάξανθης καλλονής, υπερπληθωρικής και σεξι τραγουδίστριας, η οποία ήταν ντυμένη στα χρυσά. Πολύ όμορφη και εντυπωσιακή, έκοψε τις ανάσες όλων, όταν επιχείρησε να καθίσει πάνω σε μια τεράστια λαστιχένια μπάλα και να χοροπηδήσει επάνω της. Τότε φοβήθηκαν όλοι ότι θα γίνει η μεγάλη έκρηξη στο στάδιο. Αλλά ήταν κι αυτό προμελετημένο και δεν συνέβη ποτέ.

Μεγάλη απογοήτευση ένιωσε, στα παρασκήνια, η Αυστραλέζα ερμηνεύτρια. Η οποία -σύμφωνα με πληροφορίες- μίλησε μόνο για την ποιότητα του κοινού, η οποία βαθμολογεί τις συμμετοχές χωρίς ένστικτο γνώσης. Συνεπώς η απογοήτευση δε βρίσκεται στο διαγωνισμό. Αλλά σ’ αυτούς που συμμετέχουν στον τελικό των αποτελεσμάτων. Είτε επιτροπών, είτε κοινού.
Και κατά πολλούς, οι επιτροπές δεν εξετάζουν αρκουντως τα υποψήφια τραγούδια. Εξετάζουν τις γεωπολιτικές σχέσεις των κρατών.
Όταν μάλιστα ακούστηκαν τα ονόματα της επιτροπής της Αθήνας, λίγο πολύ η παρουσιάστρια μας είπε ότι είναι άνθρωποι που ξέρουν πολύ καλά αυτό που κάνουν. Δε χρειάστηκε καμία άλλη εξήγηση για τους τηλεθεατές. Οι οποίοι είναι οι έλληνες φορολογούμενοι που πληρώνουν για τον θεσμό αυτό. Πόσο όμως πραγματικά κόστισε η διοργάνωση; Και ποιες είναι οι αμοιβές αυτών που χαρακτηρίστηκαν ήρωες για την υλοποίησή της;

Αμέσως μετά το τέλος του 70ού διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision, ακολούθησε η εκπομπή της ΕΡΤ την οποία συντόνισε ο ηθοποιός Μιχάλης Μαρίνος. Μόνος του, χωρίς τις δύο προηγούμενες συμπαρουσιάστριες του οι οποίες ήταν μαζί του στις δύο προηγούμενες εκπομπές του πρώτου και του δεύτερου ημιτελικού. Την Μπέτυ Μαγγίρα και την Κατερίνα Βρανά. Προσκεκλημένοι του στην εκπομπή αυτή ήταν η περσινή εκπρόσωπος της Ελλάδας στη Eurovision, η Κλαυδία και η δημοσιογράφος Μαρία Ηλιάκη. Πρόσωπα που κατά πολλούς επιλέχθηκαν ορθά από τους υπεύθυνους της ΕΡΤ, σε σχέση με μία παρουσιάστρια και μία ηθοποιό stand-up comedian. Σύμφωνα με πικρόχολα σχόλια τις ευχαρίστησαν με διακριτικότητα και δεν τις άφησαν να ολοκληρώσουν ότι ξεκίνησαν, σχολιάζοντας και τον τελικό.

Καταγράφηκαν σημαντικά γεγονότα κατά τη διάρκεια μετάδοσης του τελικού.

Καταρχάς η έναρξη της ψηφοφορίας την οποία έκανε η Ολλανδία ξεκίνησε στις 22:17 ώρα Ελλάδας.

Στην πρώτη πεντάδα, στην οποία εμφανίστηκε η Δανία, η Γερμανία, το Ισραήλ, το Βέλγιο και η Αλβανία, ξεχώρισε το Ισραήλ, που έκανε εμφάνιση κυριολεκτικά νικητή. Ωστόσο, όσοι παρακολούθησαν την πρώτη του εμφάνιση στον Α ημιτελικό, θα διέκριναν ότι το βλέμμα του τραγουδιστή είχε μία υποφαινόμενη ταραχή. Ίσως τον ανησυχούσε η ένταση που υπήρχε εντός της σκηνής.

Η Αλβανία μπορεί να μην προκρίθηκε στη θέση που ήθελε αλλά πέρασε ένα ισχυρό εθνικό μήνυμα. Ο ερμηνευτής της, μ’ ένα ωραίο τραγούδι και με μία ενδιαφέρουσα φωνή, ήταν η αναπαράσταση του εθνικού συμβόλου του Δικεφάλου. Ακόμα και τη στιγμή που στάθηκε στη μέση της σκηνής και πρόβαλε το σκηνικό από πίσω του τα δύο τεράστια λευκά φτερά.

Μετά το διάλειμμα που ακολούθησε, ο διαγωνισμός συνεχίστηκε με την εμφάνιση της Ελλάδας. Ο Ακύλας εμφανίστηκε με στόφα νικητή. Ωστόσο το τραγικό λάθος της σκηνοθεσίας να τον ανακατέψουν ανάμεσα σε χιλιάδες φρουτάκια κι άλλα γραφικά, οδήγησε στο γεγονός να είναι εξαφανισμένος στα γενικά πλάνα. Μετά την Ελλάδα ακολούθησε η Ουκρανία, η Αυστραλία, η Σερβία, η Μάλτα, η Τσεχία, η Βουλγαρία, η Κροατία, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γαλλία, κι εκεί έγινε το δεύτερο διάλειμμα.

Ανάμεσα σε αυτές τις χώρες ξεχώρισε η Αυστραλία με την καλλονή τραγουδίστρια να έχει τα περισσότερα κοντινά που έχουν γίνει ποτέ στη Eurovision. Και με μία άψογη ενδυματολογική εμφάνιση.

Οι εμφανίσεις των υποψηφίων κρατών συνεχίστηκαν με την Σερβία με τέρατα και βρυκόλακες με σπαθιά. Και τον κούκλο Λατίνο ο οποίος εκπροσώπησε τη Μάλτα. Και παρότι η Βουλγαρία βγήκε νικήτρια και βρισκόταν σε αυτή την ενότητα κρατών δεν έδωσε την αίσθηση της νικήτριας. Εισέπραξε όμως πολύ χειροκρότημα.

Η Γαλλία ήρθε για να κλέψει την παράσταση και να δώσει την εντύπωση πως σφράγισε τη νίκη της Eurovision. Απεδείχθη όμως ότι το κοινό της Eurovision απέχει μακράν από τη δυνατότητα κρίσης και αντίληψης περί όπερας, φωνητικών προσόντων, ενδυματολογικής εμφάνισης, σύνθεσης και αξίας καλλιτέχνη με μέλλον. Κι έτσι υποψηφιότητα αυτή χαντακώθηκε.

Μετά το επόμενο διάλειμμα, ακολούθησε η Μολδαβία, η Φινλανδία, η οποία παρότι στα στοιχήματα εμφανίστηκε νικήτρια, το «κουνελάκι» που έπαιξε βιολί δεν έπεισε.
Όσο ωραίος κι αν ήταν ο τραγουδιστής, η καταλυτική δράση της πρωταθλήτριας του βιολιού, δεν βοήθησε και τελικά απεδείχθη ότι χαντάκωσε τη συμμετοχή.

Οι Έλληνες μάλιστα σχολιαστές είπαν τα πάντα για το βιογραφικό της, εκτός όμως ότι ήταν το κουνελάκι του Χίου Χέφνερ και ότι φωτογραφήθηκε για το πλεϊμπόι. Άρα λοιπόν υπήρξε μια μικρή τρυφερή λογοκρισία.

Και αμέσως ακολούθησε η Πολωνία -που ενθουσίασε τους δύο παρουσιαστές- η Λιθουανία και η Σουηδία.
Η οποία ήταν άοσμη ως συμμετοχή, με μία τραγουδίστρια που πήγε σε διαγωνισμό για να φορέσει μάσκα και να μη βλέπουμε τα χείλη της την ώρα που τραγουδούσε. Με μακριά μαλλιά μέχρι τη μέση και τεράστιες βλεφαρίδες μας θύμισε περισσότερο στάρλετ ινφλουένσερ από την άνω Ραχούλα, πάρα τραγουδίστρια που εκπροσωπούσε μια τόσο μεγάλη δύναμη της Eurovision.

Η Κύπρος ήταν άριστη, στο τέλος όμως του τραγουδιού η Αντιγόνη δεν έκανε τον σταυρό της, όπως στον Β ημιτελικό, που τον έκανε δύο φορές. Ξεκάθαρο ήταν ότι της έκαναν παρατήρηση. Για να μην το επαναλάβει δημόσια. Παρότι η Αντιγόνη υπήρξε πανέμορφη δεν είχε τον αέρα με τον οποίο εμφανίστηκε στον Β ημιτελικό. Και φυσικά στεναχωρήθηκε με το αποτέλεσμα της κατάταξης.

Η Ιταλία ήρθε σ’ αυτό τον κύκλο του μουσικού διαγωνισμό της Eurovision μ’ ένα τραγούδι που θύμισε περισσότερο κλασικό ρυθμό της δεκαετίας του 80. Αλλά με έναν απίστευτο ερμηνευτή. Η θέση που κατέκτησε τον απογοήτευσε και το έδειξε.

Μετά το επόμενο διάλειμμα εμφανίστηκε η Νορβηγία, η οποία ενώ στον προκριματικό ήταν συγκλονιστική, υποδείξεις της παραγωγής της Eurovision στέρησαν το δικαίωμα από τον τραγουδιστή να εκφραστεί χορευτικά όπως στο Β ημιτελικό. Με αποτέλεσμα να φαίνεται σαν να ήταν ερμηνευτής σε ένα διαφορετικό τραγούδι. Αυτό είναι απόλυτα σίγουρο ότι του στοίχισε μία καλύτερη θέση στην κατάταξη.

Η Ρουμανία πέρασε αδιάφορη, το ίδιο και η Αυστρία που τελικά καταρρακώθηκε.

Ο 70ός διαγωνισμός τραγουδιού της Eurovision ήταν απίστευτος σε αξία και υψηλή ποιότητα σε συμμετοχές τραγουδιών.
Το κοινό, εκτός του σημείου όπου γιούχαραν το Ισραήλ και ήταν απαράδεκτο, υπήρξε υποδειγματικό.

Οι έντονες αντιθέσεις στο κλίμα της αίθουσας που διεξήχθη ο διαγωνισμός, αποδεικνύουν ότι δεν υπάρχει συμφιλίωση και σύμπνοια στο πνεύμα ενός θεσμού που είναι η αγάπη, η ειρήνη και η ενσυναίσθηση που ενώνει τους ανθρώπους μέσα από τη μουσική.

Όσο για το διάγγελμα του πρωθυπουργού μίας από τις χώρες που δεν συμμετείχαν στο διαγωνισμό, πυροδότησε περισσότερες αντιδράσεις.
Όταν λίγο πολύ τοποθετήθηκε στην συμμετοχή του Ισραήλ, λέγοντας ότι ακόμα και η συμμετοχή της χώρας του διαμέσου του διαγωνισμού τραγουδιού, που είναι πολιτιστική δράση, θα συναινούσε στην αποδοχή μιας γενοκτονίας. Και γι’ αυτό απέχει. Τα εκατοντάδες όμως μηνύματα που ακολούθησαν κάτω από την δημόσια δήλωση του, έλεγαν πως η χώρα του προμηθεύει οπλικό εξοπλισμό σε χώρες για να αλληλοσκοτωθούν μεταξύ τους.

Ίσως θα ήταν καλύτερα σε τέτοιους διαγωνισμούς η πολιτική να μένει απ’ έξω. Αντιθέτως όμως. Τα αποτελέσματα των διαγωνισμών έδειξαν πως η πολιτική υπερισχύει της μουσικής, της αξίας, της αντικειμενικότητας και των αληθινών στόχων που πρέπει να επικρατούν σε ένα διαγωνισμό που πρεσβεύει την προώθηση της μουσικής και την ένωση των ανθρώπων. Προωθώντας μόνο την ισοτιμία, την αλληλοεκτίμηση και τον σεβασμό.

Ένα ακόμα γεγονός το οποίο εκνεύρισε εξαιρετικά τους τηλεθεατές και καταγράφηκε ήταν η στιγμή κατά την οποία δημοσιογράφος έπαιρνε τις πρώτες δηλώσεις από την Βουλγάρα νικήτρια του διαγωνισμού και δεν διέκοψε η εκπομπή τη ροή της, για να το μεταδώσει . Συγκεκριμένα την ώρα εκείνη -παρότι ο σκηνοθέτης εμφάνισε το πλάνο με τη συνέντευξη της νικήτριας- και θα έπρεπε ο παρουσιαστής Μιχάλης Μαρίνος να διακόψει, συνέχισε να φλυαρεί. Χωρίς να μπορέσουν οι τηλεθεατές να ακούσουν το παραμικρό απ’ όσα δήλωσε η νικήτρια του διαγωνισμού.

Και δε βρέθηκε ούτε ένας, είτε σκηνοθέτης, είτε αρχισυντάκτης να τον διακόψει, ώστε να μπορέσουν οι τηλεθεατές να ακούσουν όσα ειπώθηκαν από τη νικήτρια στην πρώτη της συνέντευξη.
Βέβαια πολύ διακριτικά -θέλοντας να ενημερώσει για το τι συμβαίνει- η Μαρία Κοζάκου, άριστη επαγγελματίας, είπε ότι ότι αυτή τη στιγμή ακούν την νικήτρια να μιλάει σε δημοσιογράφο. Αποκαλύπτοντας μάλιστα ότι σήμερα είναι και η επέτειο του ενός χρόνου από τον γάμο της.
Αυτό σημειώνεται ως ένα μεγάλο ατόπημα και λάθος και από την εκπομπή και από τον παρουσιαστή. Συμπέρασμα… Πολλή φλυαρία, λίγη γνώση, καμία ενημέρωση και πολλή απειρία!

Η τελική κατάταξη στο μεγάλο τελικό του 70ού διαγωνισμού τραγουδιού Eurovision:

Βουλγαρία 516,
Ισραήλ 343,
Ρουμανία 296
Αυστραλία 287,
Ιταλία 281,
Φινλανδία 279,
Δανία 243,
Μολδαβία 226,
Ουκρανία 221,
Ελλάδα 220,
Γαλλία 158,
Πολωνία 150,
Αλβανία 145,
Νορβηγία 134,
Κροατία 124,
Τσεχία 113,
Σερβία 90,
Μάλτα 89,
Κύπρος 75,
Σουηδία 51,
Βέλγιο 36,
Λιθουανία 22,
Γερμανία 12,
Αυστρία 06,
Ηνωμένο Βασίλειο 01.

Το 2027 ο 71ος διαγωνισμός τραγουδιού της Eurovision θα διοργανωθεί στη Βουλγαρία.