Μια άγνωστη μέχρι σήμερα πτυχή της οικογενειακής του ιστορίας αποκάλυψε ο Στράτος Τζώρτζογλου, μιλώντας στην κάμερα της εκπομπής «For You».
Ο ηθοποιός περιέγραψε τις δύσκολες συνθήκες κάτω από τις οποίες γεννήθηκε, την ιστορία γνωριμίας των γονιών του, αλλά και τις τραυματικές εμπειρίες των παιδικών του χρόνων.
Με αφορμή τη συμμετοχή του στη θεατρική παράσταση «Όλιβερ Τουίστ», ο Στράτος Τζώρτζογλου αποκάλυψε για πρώτη φορά ότι γεννήθηκε σε πτωχοκομείο, καθώς η μητέρα του, Ευτυχία, ήταν μόλις 14 ετών όταν έμεινε έγκυος σε εκείνον.
«Ο Όλιβερ Τουίστ είναι στο έργο ορφανός, μεγάλωσε σε πτωχοκομείο. Ο λόγος που… κι αυτό το λέω για πρώτη φορά στη ζωή μου. Εγώ ξέρεις πώς γεννήθηκα; Δεν γεννήθηκα κανονικά. Γεννήθηκα σε πτωχοκομείο. Η μητέρα μου, όταν με συνέλαβε στα δεκατέσσερά της, ο πατέρας της την είχε κλείσει σε πτωχοκομείο της εποχής γιατί δεν μπορούσε να ζήσει τα παιδιά. Είχε εφτά παιδιά», ανέφερε αρχικά ο Στράτος Τζώρτζογλου.

Και πρόσθεσε: «Αρρώστησε κάποια στιγμή, μπήκε στο νοσοκομείο. Εκεί συνάντησε τον πατέρα μου που είχε πάει για μια άλλη ασθενή. Την ερωτεύτηκε ο πατέρας μου και πήγαινε για έναν χρόνο περίπου έξω από τα κάγκελα του πτωχοκομείου, ορφανοτροφείου, ξέρω εγώ τι ήταν εκείνη την εποχή αυτό, και τη συναντούσε και κάποια στιγμή την έκλεψε. Της λέει “πήδα τα κάγκελα”. Τα πηδάει, την ανεβάζει στη μηχανή με το δερμάτινο μπουφάν, ο πατέρας μου έτσι ήτανε, ζορμπάς. Την πηγαίνει λοιπόν στου Φιλοπάππου, κάνουν έρωτα και συλλαμβάνουν εμένα. Και ξαφνικά ανακαλύπτουν ότι η κοιλιά της δεκατετράχρονης Ευτυχίας άρχισε να μεγαλώνει.
Οπότε είμαι παιδί που έχω γεννηθεί και μεγαλώσει σε πτωχοκομείο και είναι μια αποκάλυψη που τη λέω τώρα για έναν λόγο. Γιατί παίζω στον Όλιβερ Τουίστ και αφιερώνω αυτή την παράσταση και την ερμηνεία μου στον ρόλο στη μάνα μου, την Ευτυχία. Δεν έχω ξεπεράσει καθόλου τον θάνατο της μάνας μου που έφυγε το ’20. Έπεσα τρία χρόνια σε κατάθλιψη».
Σε άλλο σημείο ανέφερε ο Στράτος Τζώρτζογλου: «Είχε συμβεί μια παρεξήγηση με τον πατέρα μου. Νόμιζε η μάνα μου ότι η τύπισσα στο νοσοκομείο που είχε πάει ο πατέρας μου και γνώρισε τη μάνα μου ήταν… τα είχαν φτιάξει, αλλά μετά, όταν γεννήθηκα εγώ, χώρισαν. Αλλά έλα ντε που αυτή πήγε να τον δει τον πατέρα μου, ζήλεψε η μάνα μου, ήπιε ένα μπουκάλι χλωρίνης. Το είδα αυτό σε ένα ημιυπόγειο, μέναμε στο Κερατσίνι. Μπαίνω, βλέπω τη μάνα μου και ένα μπουκάλι χλωρίνης με μια νεκροκεφαλή που είχαν τότε τα μπουκάλια χλωρίνης και παθαίνω σοκ. Αρχίζω να προσεύχομαι με την ψυχή να ζήσει η μάνα μου και μετά θα αφιέρωνα τη ζωή μου σε αυτούς, να προσφέρω αγάπη. Ευτυχώς έγινε καλά από θαύμα.
Θυμάμαι μετά πήγαμε σε έναν κινηματογράφο καλοκαιρινό και η μάνα μου ήταν ευτυχισμένη και έβλεπε την οθόνη και εγώ σκέφτηκα, λέω “ναι, αυτό θα κάνω. Όταν μεγαλώσω θα γίνω ηθοποιός. Θα πάρω ένα μαχαίρι, θα σκίζω την ασημένια οθόνη, θα μπαίνω μέσα και θα βλέπει η μάνα μου και έτσι θα την κάνω να είναι πάντα ευτυχισμένη, μιας και τη λένε Ευτυχία. Και εγώ θα είμαι πάντα να της δίνω ζωή”».
Κατεβάστε τη δωρεάν εφαρμογή και διαβάστε πρώτοι τις ειδήσεις στο κινητό σας.









