Τον ποδοσφαιριστή Ντιέγκο Μαραντόνα τον είχα παρακολουθήσει μέσα από αναρίθμητες μεταδόσεις στην τηλεόραση, αλλά και τα ρεπορτάζ που κάναμε στο MEGA για την εμπλοκή του στο σκάνδαλο ναρκωτικών. Εκεί είχα πάρει με… 105 τα σχετικά θέματα.
Για τον ποδοσφαιριστή Μαραντόνα ήξερα αυτά που ήξεραν όλοι. Αν και αγάπησα το ποδόσφαιρο βλέποντας παιδάκι τους αγώνες της Βραζιλίας του Πελέ δεν μπήκα ποτέ στο τρυπάκι του διλήμματος Πελέ ή Μαραντόνα. Ήταν άλλες εποχές, άλλο ποδόσφαιρο και το βασικότερο οι παιδικές αναμνήσεις με το πέρασμα του χρόνου περιβάλλονται από χρυσόσκονη.
Στο Πολοκβάνε στην Νότια Αφρική, μια πόλη που ο διαχωρισμός λευκών και μαύρων ήταν ακόμα έντονος, με τους απογόνους των Ολλανδών αποίκων να μην ενδιαφέρονται για το ποδόσφαιρο που το θεωρούσαν ασχολία των μαύρων και τους τελευταίους να τρελαίνονται για τον κοντόχοντρο Αργεντίνο, είχα την τύχη να ζήσω μέσα από τον αγωνιστικό χώρο τον προπονητή Μαραντόνα. Ήμουν ο μόνος Έλληνας δημοσιογράφος μέσα στον αγωνιστικό χώρο αξιοποιώντας το πλεονέκτημα ότι ήμουν επιφορτισμένος με το ρεπορτάζ αγωνιστικού χώρου για την ΕΡΤ.
Σε αντίθεση από τις διοργανώσεις της UEFA οι ρεπόρτερ αγωνιστικού χώρου στα ματς του Παγκοσμίου Κυπέλλου δεν βρίσκονται δίπλα στους πάγκους, αλλά πίσω από τις εστίες. Ακόμα κι έτσι το βλέμμα μου ήταν καρφωμένο στους Μαραντόνα και Ρεχάγκελ.
Το πρώτο που είχα παρατηρήσει από την παραμονή του αγώνα, στη συνέντευξη τύπου ήταν ότι ο Μαραντόνα δεν ήταν μόνος. Περιστοιχιζόταν από κάτι τύπους που έμοιαζαν περισσότερο με σωματοφύλακες παρά με μέλη του τεχνικού επιτελείου. Ένας κλοιός ασφαλείας που τον ακολούθησε και στο ματς.
Απογοήτευση πρώτη: Ο προπονητής Μαραντόνα ζούσε το ματς ως φίλαθλος, χούλιγκαν θα έλεγα καλύτερα. Είναι ζήτημα εάν στα 90’ του αγώνα έδωσε δύο τρεις φορές οδηγίες από τον πάγκο. Όλη την άλλη ώρα έσφιγγε τις γροθιές του, χοροπηδούσε… Όλο το λατινικό του ταπεραμέντο έβγαινε στον πάγκο.
Αρκούσε αυτό; Φυσικά και όχι.
Μετά το ματς η αντίδρασή του ήταν σαν να είχε φτάσει στον τελικό. Αγκάλιασε τον Μέσι όπως βλέπετε και στην κεντρική φωτογραφία που είναι από τον αγώνα με την Ελλάδα, έγινε το επίκεντρο των πανηγυρισμών σε μια αναμέτρηση που εύκολά ή δύσκολα η ομάδα του θα κέρδιζε.
Κάποια στιγμή στην μετάδοση είπα στον Παύλο Παπαδημητρίου που περιέγραφε το ματς ότι όλος αυτός ο κόσμος δίπλα και πίσω του δεν θα έβγαινε σε καλό για την Αργεντινή. Κάτι αντίστοιχο υποστήριξα και στην βραδινή εκπομπή της ΕΡΤ που βγάζαμε με τον Γιάννη Δάρρα, τον σημερινό διευθυντή του Αθλητικού της δημόσιας τηλεόρασης.
Δεν το χάρηκα που δικαιώθηκα λίγες μέρες αργότερα, στον αγώνα με τον Μεξικό όταν οι «φίλοι» Μαραντόνα έπαιξαν ξύλο με τους Μεξικάνους στο 3-1 της Αργεντινής στο Γιοχάνεσμπουργκ. Στις 3 Ιουλίου με το 4-0 της Γερμανίας ολοκληρωνόταν η πορεία της χώρας στο τουρνουά.
Ο Μαραντόνα είναι μια περίπτωση μοναδική. Το 1994 πριν το Μουντιάλ είχα παρακολουθήσει για δέκα μέρες την προετοιμασία της Αργεντινής σε ένα προάστιο της Βιέννης και στη συνέχεια τον αγώνα της στο Ζάγκρεμπ με την Κροατία σε αποστολή της εφημερίδας που εργαζόμουν, του «Ελεύθερου Τύπου». Εκεί ο Μαραντόνα δεν ήταν απλά ο παίκτης, αλλά ο άνθρωπος που έκανε και τη δουλειά του προπονητή. Αυτός ανακοίνωσε σε έναν ποδοσφαιριστή ότι αποκλείστηκε. Ο Άλφιο Μπαζίλε ο τεχνικός της ομάδας έδινε την εντύπωση ότι ήταν… βοηθός του!
Η ειρωνεία είναι ότι ο ποδοσφαιριστής Μαραντόνα ήθελε να είναι και… προπονητής. Όταν έγινε προπονητής ήταν φανερό ότι αυτό το… κουστούμι του έπεφτε στενό. Ήθελε να είναι ποδοσφαιριστής.
Άλλα γεγονότα στο Παγκόσμιο Κύπελλο στις 23 Ιουνίου
1954 (Ελβετία): Σε αγώνες μπαράζ για την πρόκριση στα προημιτελικά, στον β΄ όμιλο η Δυτική Γερμανία συνέτριψε με 7-2 την Τουρκία, , ενώ στον δ’ η Ελβετία επικράτησε με 4-1 της Ιταλία.
1974 (Δ. Γερμανία): Στην 3η και τελευταία αγωνιστική στη φάση των ομίλων στον γ’ προκρίθηκαν Ολλανδία και Σουηδία μετά το 4-1 των «ιπτάμενων Ολλανδών» επί της Βουλγαρίας και το 3-0 της Σουηδίας με αντίπαλο την Ουρουγουάη. Από τον δ’όμιλο πέρασαν Πολωνία και Αργεντινή μετά το 2-1 της Πολωνίας με την Ιταλί και το 4-1 της Αργεντινής με την Αϊτή.
1982 (Ισπανία): Στο… τσακ προκρίνεται από τον α΄ όμιλο η Ιταλία στην επόμενη φάση. Η ισοπαλία της 1-1 με το Καμερούν της δίνει το εισιτήριο για τον β’ γύρο με καλύτερη διαφορά γκολ από τους Αφρικανούς που αποκλείονται. Η πρώτη θέση είχε κλείσει από νωρίς (Πολωνία). Στον γ’ όμιλο η Αργεντινή νικά με 2-0 το Ελ Σαλβαδόρ και περνά ως δεύτερη πίσω από το Βέλγιο. Στον στ’ όμιλο η Βραζιλία κλειδώνει την πρώτη θέση μετά το 4-0 επί της Νέας Ζηλανδίας.
1990 (Ιταλία): Ξεκινά η φάση των «16». Το Καμερούν αποκλείει στην παράταση την Κολομβία Με 2-0 (0-0 τα 90’), ενώ η Τσεχοσλοβακία περνά με το 4-1επί της Κόστα Ρίκα.
1994 (ΗΠΑ): Για την 2η αγωνιστική από τον β΄ όμιλο προκρίνονται Ιταλία και Χιλή μετά το 2-1 της Ιταλίας επί της Αυστρίας και 1-1 της Χιλής με το Καμερούν. Στον γ’ όμιλο Ν. Κορέα Ν. Κορέα – Βολιβία 0-0 και στον ε’ Ιταλία – Νορβηγία 1-0.
1998 (Γαλλία): Από τον α΄ όμιλο προκρίνονται Βραζιλία και Νορβηγία μετά τους αγώνες Σκωτία – Μαρόκο 0-3 και Βραζιλία – Νορβηγία 1-2. Από τον β’ περνάνε Ιταλία και Αργεντινή μετά τους αγώνες Ιταλία – Αυστρία 2-1 και Χιλή – Καμερούν 1-1.
2006 (Γερμανία): Από τον ζ’ όμιλο προκρίνονται η Ελβετία (2-0 τη Νότια Κορέα) και η Γαλλία (2-0 το Τόγκο). Από τον η’ όμιλο τα εισιτήρια για τους «16» παίρνουν οι Ισπανοί (1-0 τη Σαουδική Αραβία) και οι Ουκρανοί (1-0 την Τυνησία).
2010 (Νότια Αφρική): Σε αγώνες για την 3η αγωνιστική του γ’ ομίλου η Αγγλία σημειώνει τη πρώτη της νίκη (1-0 τη Σλοβενία), ενώ ΗΠΑ και Αλγερία μένουν στο 0-0. Προκρίνονται στην επόμενη φάση ΗΠΑ και Αγγλία. Στον δ’ όμιλο, η Γερμανία νικά 1-0 τη Γκάνα και τερματίζει στην πρώτη θέση, αφήνοντας δεύτερη την Αφρικανική ομάδα. Στην τρίτη που σημαίνει αποκλεισμό κατατάσσεται η Αυστραλία η οποία νικά 2-1 τη Σερβία.
2014 (Βραζιλία): Στον α΄ όμιλο Καμερούν – Βραζιλία 1-4, Κροατία – Μεξικό 1-3 και στον β’ Αυστραλία – Ισπανία 0-3, Ολλανδία – Χιλή 2-0.
2018 (Ρωσία): Για τον στ’ όμιλο Ν. Κορέα – Μεξικό 1-2, Γερμανία -Σουηδία 2-1 και τον ζ΄ Βέλγιο – Τυνησία 5-2.








