Η κεντρική φωτογραφία του θέματος μπορεί να μην είναι εντυπωσιακή, αλλά είναι ιστορική. Αποτυπώνει το καθοριστικό γκολ του Δυτικογερμανού Γκερντ Μίλερ στον αγώνα με την Πολωνία που έγινε τέτοια μέρα (3 Ιουλίου 1974) στην Φρανκφούρτη.
Οι Γερμανοί πήραν την πρόκριση για τον τελικό με αυτό το γκολ που σημειώθηκε στο 76’ απέναντι σε μια Πολωνία γεμάτη αστέρια.
Και για τον ίδιο τον σκόρερ το γκολ ήταν ιστορικό. Πέρασε στην πρώτη θέση του πίνακα των σκόρερ σε Μουντιάλ. Έφτασε τα 14, ξεπέρασε τον Γάλλο Ζιστ Φοντέν με τα 13 στο Μουντιάλ του 1958.
Στις μέρες μας το ρεκόρ έχει πάει στον Λιονέλ Μέσι με τα 19 γκολ, αλλά οι συνθήκες έχουν αλλάξει. Σήμερα γίνονται σαφώς περισσότεροι αγώνες από τότε.
Στις μέρες μας εάν έβλεπε κανείς έναν σέντερ φορ με το σουλούπι του Μίλερ θα τον απέρριπτε χωρίς δεύτερη κουβέντα. Μα και στην εποχή του κατέρριψε τις νόρμες που ίσχυαν για τους σέντερ φορ. Δεν ήταν ψηλός για τη θέση (ύψος 1μ.76), με κοντά πόδια δεν θα έπειθε κανένα ανιχνευτή ταλέντων. Μέχρι να μπει στο γήπεδο.
Αυτός ο μάλλον κοντόχοντρος παίκτης είχε μεγάλο επιτόπιο άλμα που του επέτρεπε να σκοράρει με κεφαλιά απέναντι και στους σωματώδης αντιπάλους που αντιμετώπιζε συνήθως στην Μπουντεσλίγκα, ενώ ακριβώς τα κοντά του πόδια του επέτρεπαν να έχει «χαμηλό» κέντρο βάρους. Τι σημαίνει αυτό; Μπορούσε να κάνει προσποιήσεις με την μπάλα στα πόδια. Και το βασικότερο: Είχε την αίσθηση του γκολ.
Το αποδεικνύουν τα 406 τέρματα στο πρωτάθλημα της χώρας του σε 462 αγώνες, όλους με την Μπάγερν και τα 68 σε 62 ματς με την Γερμανία.
Κι ενώ ως ποδοσφαιριστής έμεινε στην ιστορία ως δεινός σκόρερ, στην προσωπική του ζωή έβαζε… αυτογκόλ.
Γεννήθηκε το 1945 σε μια χρονιά που οι περισσότεροι Γερμανοί ήταν φτωχοί μετά την ήττα στον πόλεμο. Η δική του οικογένεια δεν ήταν μόνο φτωχή, αλλά και πολυμελής. Πέντε παιδιά ζητούσαν φαγητό, ρούχα και μια καλύτερη ζωή.
Αυτή ήρθε μέσα από το ποδόσφαιρο. Η μεταγραφή στην Μπάγερν, οι τίτλοι σε συλλογικό και εθνικό επίπεδο, δεν άφησε τίποτα που να μην κατακτήσει.
Όταν έσβησαν τα φώτα της δράσης ήρθε το σκοτάδι. Το φτωχό παιδί από την Βαυαρία μπορεί να έγινε πλούσιο, αλλά επέστρεψε στην φτώχεια. Τα καταστήματα εστίασης που δημιούργησε δεν πήγαν καλά, ο γάμος του πέρασε κρίση κι αντί για την μπάλα απέκτησε σύντροφο το αλκοόλ.
Η Μπάγερν άπλωσε ένα δίχτυ προστασίας γύρω του. Στις αρχές της δεκαετίας του ’90 υποβλήθηκε σε αποτοξίνωση, ξεκίνησε μια νέα ζωή ως μέλος των προπονητών της ομάδας. Ήταν ένας κομψός τρόπος να του βρουν μια ασχολία και να του εξασφαλίσουν ένα εισόδημα.
Έζησε καλά για κάποια χρόνια μέχρι το 2015 όταν στην επέτειο των γενεθλίων του (3 Νοεμβρίου) ο σύλλογος ανακοίνωσε ότι υποφέρει από Αλτσχάιμερ. Με αυτό έζησε τα έξι τελευταία χρόνια της ζωής του. Έσβησε στις 15 Αυγούστου 2021. Ήταν 75 χρόνων.
Άλλα γεγονότα στο Παγκόσμιο Κύπελλο στις 3 Ιουλίου
1954 (Ελβετία): Στον μικρό τελικό η Αυστρία νικά 3-1 την Ουρουγουάη.
1974 (Γερμανία): Στους αγώνες για την δεύτερη φάση που δίνει εισιτήριο στον τελικό προκρίνεται η Ολλανδία η οποία νικά 2-0 την Βραζιλία. Παρηγοριά για τους Νοτιαμερικανούς η πρόκριση στον Μικρό τελικό. Στον άλλο αγώνα του ομίλου Ανατολική Γερμανία – Αργεντινή 1-1. Από τον β’ όμιλο εισιτήριο για τον τελικό παίρνει η Δυτική Γερμανία (1-0 την Πολωνία).
1990 (Ιταλία): Στον πρώτο ημιτελικό η Αργεντινή κερδίζει το εισιτήριο για τον τελικό. Νικά τους διοργανωτές Ιταλούς με 4-3 στα πέναλτι. Το ματς είχε λήξει ισόπαλο 1-1.
1994 (ΗΠΑ): Στη φάση των «16» προκρίνονται η Ρουμανία (3-2 την Αργεντινή) και η Σουηδία (3-1 την Σαουδική Αραβία).
1998 (Γαλλία): Στα ημιτελικά προκρίνεται η Γαλλία (4-3 στα πέναλτι την Ιταλία με -0-0 ματς και παράταση) και η Βραζιλία (3-2 την Δανία).
2010 (Νότια Αφρική): Η Γερμανία συντρίβει με 4-0 την Αργεντινή και προκρίνεται θριαμβευτικά στα ημιτελικά. Την ακολουθεί η Ισπανία (1-0 την Παραγουάη).
2018 (Ρωσία): Η Σουηδία (1-0 την Ελβετία) και η Αγγλία (4-3 τα πέναλτι την Κολομβία μετά το 1-1 σε 90λεπτο και παράταση) γίνονται οι δύο τελευταίες ομάδες που προκρίνονται από την φάση των «16» στα προημιτελικά.








