Πως μπορεί να νοιώσει ο αναγνώστης που διαβάζει 250 σελίδες ενός αστυνομικού μυθιστορήματος και ο Ηρακλής Πουαρό, ο ήρωας της Αγκάθα Κρίστι να μην μπορεί να βρει τον δολοφόνο; Η αντίστοιχα την αμηχανία του επιθεωρητή Μεγκρέ του Ζορζ Σιμενόν να δηλώνει αδυναμία να λύσει το μυστήριο; Η για να πάμε και στους δικούς μας, θα μπορούσε ποτέ ο Γιάννης Μαρής να μας αφήσει με την αγωνία και να μην καταφέρει ο αστυνόμος Μπέκας να δώσει τέλος στην ιστορία;
Κάπως έτσι αισθάνθηκαν οι Βραζιλιάνοι, τέτοια μέρα (16/7) στο Μαρακανά του Ρίο όταν είδαν την Ουρουγουάη να κερδίζει με 2-1 στον τελικό του Μουντιάλ που διοργάνωσαν στη χώρα τους.
Όλοι, μα όλοι, θεωρούσαν δεδομένο ότι η Βραζιλία θα έβγαινε Παγκόσμια Πρωταθλήτρια για πρώτη φορά στην ιστορία της. Είχε τα πάντα: Μεγάλους παίκτες, φανατικό κοινό που… έκοβε φλέβες για να την υποστηρίξει. Τι άλλο χρειαζόταν;
Κι όμως το ποδόσφαιρο έχει μέσα του το απρόβλεπτο. Κάτι τέτοιο συνέβη με την μικρή σε πληθυσμό, αλλά πλούσια σε δυναμισμό και πάθος Ουρουγουάη.
Οι 200.000 θεατές στο Ρίο δεν πήγαν να δουν ποδόσφαιρο κι ας το λάτρευαν, αλλά να δουν την ομάδα τους να παίρνει το τρόπαιο.
Κάποιες εφημερίδες μάλιστα για να προλάβουν τον… ανταγωνισμό, είχαν τυπώσει μονόφυλλα με την αφίσα των παικτών της εθνικής και την ένδειξη: Πρωταθλητές!
Μάταια ο Φλάβιο Κόστα, ο προπονητής της ομάδας, προειδοποιούσε: «Το ματς είναι δύσκολο, δεν πρέπει να υποτιμήσουμε την αντίπαλό μας». Οι δηλώσεις τους αντιμετωπιζόντουσαν ακόμα και με ειρωνεία από τους συμπατριώτες του.
Τα κεντρικά κτίρια στο Ρίο είχαν σημαιοστολιστεί. Μάλιστα σε κάποια από αυτά είχαν αναρτηθεί πανό με ένα πελώριο «4», τον αριθμό των γκολ που υποτίθεται θα έβαζαν οι Βραζιλιάνοι.
Όσο για την τακτική του αγώνα οι Ουρουγουανοί έκαναν το αυτονόητο. Φρόντισαν την άμυνά τους και προσπάθησαν να αποδυναμώσουν τα επιθετικά ατού των αντιπάλων τους. Ο Αντεμίρ φοβερός και τρομερός στα προηγούμενα ματς είχε βεντούζα επάνω του τον Ματίας Γκοσνάλες, οι εξτρέμ Φριάκα και Τσίκο μαρκαριζόντουσαν αποτελεσματικά από τους Τεχέρα και Γκαμπέτα κι οι μπαλιές του Ζιζίνιο, οι προσποιήσεις του Ζαΐρ έμεναν χωρίς αποτέλεσμα.
Στο 45’ ο Βραζιλιάνος Φριάκα ανοίγει το σκορ σε γενική αποθέωση. Στο 58’ ο Σκιαφίνο ισοφαρίζει για την Ουρουγουάη. Σιωπή, αλλά και σιγουριά για το επόμενο γκολ από τους Βραζιλιάνους που όμως δεν ήρθε ποτέ. Αντίθετα, τρία λεπτά αργότερα, ο Γκίτζια με το δεξί έκανε σουτ, ενώ ο Βραζιλιάνος τερματοφύλακας Μπαρμπόσα περίμενε σέντρα. Η μπάλα κατέληξε στα δίχτυα και η μεγαλύτερη έκπληξη σε τελικό Παγκοσμίου Κυπέλλου ήταν γεγονός. Η Ουρουγουάη κέρδισε τον τίτλο για 2η φορά, όχι στο… σπίτι της, όπως το 1930, αλλά στο Μαρακανά του Ρίο!
Άλλα γεγονότα στο Μουντιάλ στις 16 Ιουλίου
1930 (Ουρουγουάη): Σε αγώνα για τον α’ όμιλο: Χιλή – Μεξικό 3-0.
1950 (Βραζιλία): Η Ουρουγουάη κερδίζει μέσα στο Μαρακανά μπροστά σε 199.854 θεατές (!) την Βραζιλία με 2-1, τερματίζει πρώτη στη βαθμολογία και κατακτά το 4ο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου της Βραζιλίας. Οι Βραζιλιάνοι, που έχτισαν το Μαρακανά ειδικά για αυτή τη διοργάνωση και προετοίμασαν το καρναβάλι, κερδίζουν τελικά μόνο τη θέση του πρώτου σκόρερ αφού ο Αντεμίρ σημειώνει 9 γκολ. Την ίδια ώρα στο Σάο Πάολο σε αγώνα μεταξύ… συγγενών και φίλων η Σουηδία νικά 3-1 την Ισπανία!
1966 (Αγγλία): Σε αγώνες στη φάση των ομίλων: Αγγλία – Μεξικό 2-0 (α’ όμιλος), Δ. Γερμανία – Αργεντινή 0-0 (β’ όμιλος), Πορτογαλία – Βουλγαρία 3-0 (γ’ όμιλος) και ΕΣΣΔ – Ιταλία 1-0 (δ’ όμιλος).
1994 (ΗΠΑ): Στον Μικρό Τελικό η Σουηδία νικά 4-0 την Βουλγαρία.









