Καινούργιος χρόνος, φρέσκα vibes, ευτυχώς όμως όχι καινούργια πρόσωπα -δηλαδή, τίποτε νέωπες και ξερόλες- στο Μέγαρο Μαξίμου, μιλώντας για τις νευραλγικές θέσεις.
Εκεί, ο Γιώργος Μυλωνάκης κλείνει μία δεκαετία και παραπάνω πλάι στον Κυριάκο Μητσοτάκη. Αυτό κάτι λέει.
Στην πολιτική δεν υπάρχει υποκατάστατο της εμπειρίας και δεν υπάρχει πιο κρίσιμο στοιχείο από τη διάρκεια.
Ο Μυλωνάκης έχει φέρει μια σταθερότητα γύρω από τον πρωθυπουργό για πολλούς λόγους: είναι αφοσιωμένος, έμπιστος, δουλευταράς – κυρίως, όμως, δρα με όρους κοινής λογικής, κάτι που δεν συνηθίζεται στους διαδρόμους της εξουσίας, όπου οι φιλοδοξίες, αργά ή γρήγορα, τρελαίνουν τους περισσότερους παίκτες.
Εφεδρεία ο Μακάριος Λαζαρίδης
Φυσικά, στην πολιτική έχει σημασία να μένεις με τους ανθρώπους σου.
Αυτό είναι το μάθημα Μυλωνάκη.
Από την προ δεκαετίας ομάδα, τότε που ο Κυριάκος Μητσοτάκης ούτε επόμενος αρχηγός εθεωρείτο ούτε γινόταν συνωστισμός έξω από το πολιτικό του γραφείο στο Παγκράτι, υπάρχει ένα πρόσωπο που ξεχωρίζω.
Είναι ο Μακάριος Λαζαρίδης.
Και βουλευτής Καβάλας εξελέγη και «πλάτη» βάζει κάθε φορά που μαζεύονται δύσκολα και οι «γνωστοί άγνωστοι» της κυβέρνησης γίνονται ξαφνικά αόρατοι στα πλατό της τηλεόρασης – όπου φαίνεται και όποιος δεν φαίνεται.
Ο Λαζαρίδης είναι η απόδειξη ότι η Ν.Δ. του Κυριάκου έχει εφεδρείες, ειδικά στον -δύσκολο για το κυβερνών κόμμα- ελληνικό Βορρά.
Αυτό έχει φανεί και με την περίπτωση του Τάσου Χατζηβασιλείου, που είναι στη λίστα αναμονής όχι για να μπει, αλλά για να επιστρέψει στην κυβέρνηση.
Εν πάση περιπτώσει, στην πολιτική πρέπει να μην ξεχνάς αυτούς οι οποίοι είναι πάντα μαζί σου για χάρη αυτών που έχουν το ταλέντο να είναι μαζί με όλους τους αρχηγούς – λέω εγώ.