Δημήτρης Αβραμόπουλος: «Θα ήθελα να με θυμούνται ως έναν πολιτικό που ενώνει και δεν διχάζει»
«Ο έρωτας δεν έχει ηλικία»
Από τη διπλωματική υπηρεσία και τη δημαρχία της Αθήνας μέχρι τα υπουργεία Εξωτερικών, Άμυνας, Υγείας και Τουρισμού, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, την αντιπροεδρία της Ν.Δ. και τη Βουλή, ο Δημήτρης Αβραμόπουλος παραμένει μία από τις πλέον αναγνωρίσιμες πολιτικές προσωπικότητες της Μεταπολίτευσης.
Της Βίβιαν Μπενέκου
Στη συνέντευξή του στην «Espresso», ο πρώην Ευρωπαίος επίτροπος Μετανάστευσης και νυν βουλευτής της Ν.Δ. μιλά για την κυβέρνηση, τις πολιτικές εξελίξεις, τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, την Ευρώπη, την περιφέρεια, αλλά και για πιο προσωπικά ζητήματα, όπως η ζωή μετά το διαζύγιο, ο έρωτας και η προοπτική να γίνει παππούς.
«Θα ήθελα να με θυμούνται ως έναν πολιτικό που ενώνει και δεν διχάζει» είναι η φράση του πρώην επιτρόπου που συμπυκνώνει την έννοια της δημόσιας προσφοράς, έτσι όπως την αντιλαμβάνεται.
Με σταθερή την πεποίθηση ότι «η Ελλάδα χρειάζεται περισσότερη συνεννόηση και λιγότερο θόρυβο», τοποθετείται για τη δημοκρατία και τη διακυβέρνηση, ενώ μέσα από τη συνέντευξή του αναδεικνύεται η σημασία της εμπιστοσύνης ανάμεσα στην Πολιτεία και στους πολίτες, καθώς, όπως επισημαίνει, «η εμπιστοσύνη των πολιτών δεν είναι δεδομένη. Κερδίζεται και ανανεώνεται καθημερινά, με ταπεινότητα, αλήθεια και έργο».
Παράλληλα, υπογραμμίζει με νόημα ότι «η μεγαλύτερη πρόκληση κάθε εξουσίας είναι να μην απομακρυνθεί από την κοινωνία», ενώ, απαντώντας στο ερώτημα για τη γενικευμένη κοινωνική δυσαρέσκεια, λέει: «Η δυσαρέσκεια δεν αντιμετωπίζεται με επικοινωνιακές τεχνικές. Αντιμετωπίζεται με πολιτικές που παράγουν αποτέλεσμα».
Συζητώντας για τα Ελληνοτουρκικά, στηρίζει τη θέση του περί διαλόγου, αλλά όχι αυτού «που συνεπάγεται εκπτώσεις στα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας».
Ηγέτης, κατά τον συνομιλητή μας, είναι «εκείνος που εμπνέει και όχι αυτός που επιβάλλεται».
Ο Δημήτρης Αβραμόπουλος, μετά το διαζύγιό του, βρίσκεται σε μια καινούργια φάση ζωής, «εσωτερικής ισορροπίας», όπως τη χαρακτηρίζει, όπου ο έρωτας ξαναβρίσκει τη θέση του.
«Ο έρωτας δεν έχει ηλικία. Είναι η δύναμη που κρατά τον άνθρωπο ζωντανό, δημιουργικό και αισιόδοξο» μας λέει.
Η νέα αυτή σελίδα στη ζωή του πρώην επιτρόπου κάλλιστα θα μπορέσει να συμπεριλάβει και τον ρόλο του παππού, όταν έρθει η ώρα: «Αν έρθει και το δώρο του παππού, θα το υποδεχθώ με συγκίνηση και ευγνωμοσύνη».
Έχετε διανύσει μια διαδρομή στη δημόσια ζωή – διπλωμάτης, δήμαρχος Αθηναίων, υπουργός Εξωτερικών, Άμυνας, Υγείας και Τουρισμού, Ευρωπαίος επίτροπος και σήμερα βουλευτής. Κι όμως, όταν σας συναντούν στον δρόμο, σας προσφωνούν «δήμαρχε»! Πώς το εξηγείτε αυτό;
Ναι, συμβαίνει πολύ συχνά, και κάθε φορά με συγκινεί. Με έχουν τιμήσει οι πολίτες με πολλά αξιώματα και ευθύνες, όμως αυτό το αυθόρμητο «δήμαρχε» έχει μια ιδιαίτερη δύναμη.
Είναι σαν να κρατά ζωντανή μια σχέση εμπιστοσύνης, ανθρώπινη και άμεση, από τα χρόνια της Αθήνας. Ο Δήμος Αθηναίων ήταν για μένα ένα μεγάλο σχολείο πολιτικής και ζωής.
Εκεί έμαθα ότι η πολιτική αποκτά πραγματικό νόημα όταν αγγίζει την καθημερινότητα των ανθρώπων. Γι’ αυτό και αυτή την προσφώνηση δεν τη θεωρώ απλώς ανάμνηση. Τη θεωρώ τιμή, ευθύνη και βαθιά ανθρώπινη αναγνώριση.
Η κυβέρνηση βρίσκεται σε μια δύσκολη συγκυρία. Πώς θα ξεπεραστεί αυτό το «αντιμητσοτακικό μέτωπο»;
Η δυσαρέσκεια δεν αντιμετωπίζεται με επικοινωνιακές τεχνικές. Αντιμετωπίζεται με πολιτικές που παράγουν αποτέλεσμα, με θεσμική σοβαρότητα και με καθημερινή επαφή με την κοινωνία.
Οι πολίτες θέλουν να βλέπουν βελτίωση στη ζωή τους. Θέλουν ένα κράτος που λειτουργεί, θεσμούς που εμπνέουν εμπιστοσύνη και πολιτικούς που ακούν.
Η Νέα Δημοκρατία παραμένει η μεγάλη δύναμη σταθερότητας της χώρας. Όμως, κάθε κυβέρνηση οφείλει να θυμάται ότι η εμπιστοσύνη των πολιτών δεν είναι δεδομένη. Κερδίζεται και ανανεώνεται καθημερινά, με ταπεινότητα, αλήθεια και έργο.
Ποια είναι η μεγαλύτερη αδυναμία της σημερινής κυβέρνησης;
Η μεγαλύτερη πρόκληση κάθε εξουσίας είναι να μην απομακρυνθεί από την κοινωνία. Η πολιτική χρειάζεται αποτελεσματικότητα, αλλά και ενσυναίσθηση.
Χρειάζεται να ακούει τις αγωνίες των πολιτών, πριν αυτές μετατραπούν σε απογοήτευση. Δεν με ενδιαφέρουν οι χαρακτηρισμοί περί «πασοκοποίησης».
Με ενδιαφέρει να παραμένει η παράταξη πιστή στις θεμελιώδεις αρχές της: θεσμικότητα, ευρωπαϊκός προσανατολισμός, κοινωνική ευθύνη και απόρριψη του λαϊκισμού.
Υπάρχουν ζητήματα στα οποία διαφωνείτε με την κυβερνητική πολιτική σήμερα;
Σε μια δημοκρατία είναι φυσιολογικό να υπάρχουν διαφορετικές απόψεις. Η σύνθεση μετράει.
Έχω τονίσει επανειλημμένα την ανάγκη να δοθεί μεγαλύτερη έμφαση στη διεθνή εικόνα, στον ρόλο και στην παρουσία της χώρας, στην περιφέρεια, στις υποδομές, στην αποκέντρωση και την ενίσχυση περιοχών που για χρόνια αισθάνονται παραμελημένες, και βέβαια στη δημιουργία ενός περιβάλλοντος ασφάλειας για τους νέους.
Η άποψή μου δεν είναι ποτέ αντιπολιτευτική. Είναι δημιουργική και αποσκοπεί στη βελτίωση των πολιτικών επιλογών και τη διατυπώνω δημόσια με άρθρα, ομιλίες και αναλύσεις.
Πώς βλέπετε τα νέα κόμματα που δημιουργούνται;
Η εμφάνιση νέων πολιτικών σχηματισμών δείχνει ότι ένα μέρος της κοινωνίας αναζητεί νέες εκφράσεις και απαντήσεις. Αυτό δεν είναι απαραίτητα αρνητικό.
Είναι όμως μια υπενθύμιση προς το πολιτικό σύστημα ότι πρέπει να παραμένει κοντά στους πολίτες. Οι πρωτοβουλίες αυτές θα κριθούν από το πολιτικό τους περιεχόμενο, τη σοβαρότητα των προτάσεών τους και την ικανότητά τους να απαντήσουν σε πραγματικές κοινωνικές ανάγκες.
Ποιο είναι το μεγαλύτερο έλλειμμα της Ευρώπης σήμερα;
Η Ευρώπη διαθέτει οικονομική δύναμη, τεχνογνωσία και θεσμούς. Εκεί που υστερεί είναι στη στρατηγική βούληση και στην ενιαία γεωπολιτική φωνή.
Ο κόσμος αλλάζει γρήγορα, με νέες δυνάμεις, συμμαχίες και απειλές. Η Ευρώπη δεν μπορεί να παραμείνει μόνο αγορά. Πρέπει να ξαναγίνει πολιτικό σχέδιο, με περισσότερη ενοποίηση, κοινή άμυνα και κοινή στρατηγική.
Πώς βλέπετε τις ελληνοτουρκικές σχέσεις;
Το κλίμα βάρυνε πάλι. Τα νερά του Αιγαίου ταράχτηκαν. Ο δίαυλος, ωστόσο, του διαλόγου πρέπει να μείνει ανοιχτός.
Η Ελλάδα προσέρχεται στον διάλογο με αυτοπεποίθηση, στηριγμένη στο Διεθνές Δίκαιο, στις διεθνείς συμμαχίες της και στην αποτρεπτική της ισχύ.
Πιστεύω στον διάλογο. Πάντοτε πίστευα. Όχι, όμως, σε διάλογο που συνεπάγεται εκπτώσεις στα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας.
Γιατί επιλέγετε να μη συμμετέχετε στην καθημερινή κομματική αντιπαράθεση;
Είναι συνειδητή επιλογή. Πιστεύω ότι η πολιτική οφείλει να παράγει ιδέες και λύσεις, και όχι μόνο αντιπαραθέσεις.
Η Ελλάδα χρειάζεται περισσότερη συνεννόηση και λιγότερο θόρυβο. Με ενδιαφέρει να παρεμβαίνω όταν μπορώ να προσφέρω ουσιαστικά και όχι να συμμετέχω σε έναν διαρκή κύκλο πολιτικής φθοράς.
Ποια διεθνής εξέλιξη σας εξέπληξε περισσότερο;
Η επιστροφή του πολέμου στην ευρωπαϊκή ήπειρο. Για πολλά χρόνια πιστεύαμε ότι η Ευρώπη είχε αφήσει οριστικά πίσω της τέτοιες τραγωδίες.
Παράλληλα, η κρίση στη Μέση Ανατολή μάς υπενθυμίζει ότι η ειρήνη και η σταθερότητα δεν είναι ποτέ δεδομένες.
Λείψατε από την Α’ Περιφέρεια Αθηνών, που υπήρξε και το πολιτικό σας κάστρο. Τώρα ακούγεται ότι επιστρέφετε. Πώς επιλέξατε την Ηλεία και όχι την Αρκαδία, με την οποία επίσης είστε ταυτισμένος; Τι αποκομίσατε από την εμπειρία της περιφέρειας;
Η Α’ Αθηνών είναι ο χώρος όπου διαμορφώθηκε ένα μεγάλο μέρος της πολιτικής μου διαδρομής. Η Αθήνα υπήρξε για μένα σχολείο πολιτικής, ευθύνης και άμεσης σχέσης με τους πολίτες.
Η Ηλεία δεν ήταν ευκαιριακή επιλογή. Είναι ο τόπος της οικογενειακής μου ρίζας από την πλευρά του πατέρα μου και μια περιοχή με Ιστορία, ανθρώπους εργατικούς και μεγάλες, αλλά ακόμη αναξιοποίητες δυνατότητες.
Με την Αρκαδία με συνδέουν επίσης βαθιοί δεσμοί, μνήμες και συναισθήματα. Όμως, επέλεξα την Ηλεία γιατί ήθελα να υπηρετήσω μια περιφέρεια που χρειάζεται περισσότερη προσοχή, ισχυρότερη φωνή και ουσιαστική στήριξη.
Η εμπειρία ήταν πολύτιμη, γιατί μέχρι τότε δεν είχα ζήσει ως πολιτικός την ελληνική περιφέρεια από τόσο κοντά.
Μου έδειξε ότι η Ελλάδα δεν είναι μόνο το κέντρο – είναι οι πόλεις, τα χωριά, οι αγρότες, οι νέοι που αναζητούν προοπτική και οι άνθρωποι που θέλουν η φωνή τους να ακούγεται στην Αθήνα.
Αν δεν ξαναδώσουμε ζωή στην περιφέρεια, η χώρα θα χάσει την ισορροπία της. Όσο για το μέλλον, εκείνο που έχει σημασία είναι να είμαι χρήσιμος, όπου μπορώ να προσφέρω περισσότερο.
Τα τελευταία χρόνια έχετε έντονη διεθνή δραστηριότητα, με παρεμβάσεις, συνέδρια και επαφές σε Ευρώπη, Μέση Ανατολή, Ασία και Ηνωμένες Πολιτείες. Τι επιδιώκετε μέσα από αυτή την παρουσία;
Η διεθνής μου δραστηριότητα δεν είναι προσωπική φιλοδοξία. Είναι συνέχεια μιας διαδρομής που με έφερε κοντά σε ηγέτες, θεσμούς και κέντρα αποφάσεων σε ολόκληρο τον κόσμο.
Πιστεύω ότι η Ελλάδα πρέπει να έχει φωνή, παρουσία και αξιοπιστία παντού, όπου διαμορφώνονται οι μεγάλες εξελίξεις.
Μέσα από αυτές τις επαφές προσπαθώ να συμβάλω στον διάλογο, στη συνεννόηση και στην ανάδειξη του ρόλου της χώρας μας ως δύναμης σταθερότητας, γέφυρας και συνεργασίας.
Η διεθνής εμπειρία αποκτά αξία μόνο όταν επιστρέφει ως χρήσιμη προσφορά στην πατρίδα.
Ύστερα από τόσες δεκαετίες στην πολιτική, ποιος είναι ο επόμενος στόχος σας;
Δεν υπήρξα ποτέ κυνηγός αξιωμάτων. Η πολιτική για μένα ήταν πάντα προσφορά.
Όσο έχω δυνάμεις και όσο οι πολίτες με εμπιστεύονται, θα συνεχίσω να υπηρετώ τον τόπο μου και να συμβάλλω στον δημόσιο διάλογο. Πάντα στη διάθεση της κοινωνίας και των γεγονότων.
Έχετε γνωρίσει πολλούς ηγέτες. Τι ξεχωρίζει έναν πραγματικό ηγέτη;
Οι αρχές και η αίσθηση ευθύνης. Ηγέτης δεν είναι εκείνος που επιβάλλεται – είναι εκείνος που εμπνέει.
Χρειάζεται όραμα, τόλμη, ψυχραιμία και την ικανότητα να βλέπει πέρα από τον πολιτικό ορίζοντα της επόμενης εκλογικής αναμέτρησης.
Ποιο πρόσωπο επηρέασε περισσότερο τον τρόπο που αντιλαμβάνεστε τη δημόσια ζωή;
Στην πολιτική με επηρέασαν βαθιά ο Κωνσταντίνος Καραμανλής και ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης. Ο πρώτος για τη θεσμικότητα, την ιστορική του αίσθηση και την ευρωπαϊκή επιλογή της Ελλάδας.
Ο δεύτερος για τον ρεαλισμό, τη διορατικότητα και το θάρρος να λέει αλήθειες.
Σε προσωπικό επίπεδο, οι γονείς μου υπήρξαν ο σταθερός ηθικός μου φάρος. Από εκείνους έμαθα το καθήκον, την αξιοπρέπεια και την απλότητα.
Πώς θα θέλατε να σας θυμάται η Ιστορία;
Θα ήθελα να με θυμούνται ως έναν πολιτικό που ενώνει και δεν διχάζει. Που υπηρέτησε και υπηρετεί την πατρίδα του με συνέπεια, πίστη στους θεσμούς και σεβασμό στη δημοκρατία.
Αν αυτό μείνει πίσω μου, θα είναι αρκετό.
Πώς είναι η ζωή σας σήμερα;
Βρίσκομαι σε μια περίοδο μεγαλύτερης εσωτερικής ισορροπίας. Μεγαλώνοντας, αντιλαμβάνεσαι καλύτερα τι έχει πραγματική αξία: οι άνθρωποι, οι φίλοι, η οικογένεια, οι στιγμές.
Η απλότητα και η αυθεντικότητα. Οι δημόσιες επιτυχίες έχουν σημασία. Οι ανθρώπινες σχέσεις έχουν μεγαλύτερη.
Ο έρωτας εξακολουθεί να έχει θέση στη ζωή σας;
Ο έρωτας δεν έχει ηλικία. Είναι η δύναμη που κρατά τον άνθρωπο ζωντανό, δημιουργικό και αισιόδοξο.
Όσο υπάρχει αγάπη, υπάρχει και ελπίδα. Και όσο υπάρχει ελπίδα, υπάρχει ζωή.
Ο γιος σας παντρεύτηκε πρόσφατα. Περιμένετε τον ρόλο του παππού;
Με μεγάλη χαρά. Η μεγαλύτερη ευτυχία ενός γονιού είναι να βλέπει τα παιδιά του να προχωρούν στη ζωή τους.
Αν έρθει και το δώρο του παππού, θα το υποδεχθώ με συγκίνηση και ευγνωμοσύνη.
Τι σας κάνει ευτυχισμένο;
Τα απλά πράγματα. Μια καλή παρέα και συζήτηση με φίλους. Η πρόοδος των παιδιών μου. Ένα ηλιοβασίλεμα στο Αιγαίο. Η ηρεμία της ελληνικής φύσης.
Πάνω απ’ όλα, όμως, η αίσθηση ότι, παρά τις δυσκολίες και τις δοκιμασίες, παραμένεις χρήσιμος στους ανθρώπους και στην πατρίδα σου.
