Η «Espresso» είχε τη χαρά να… ξετρυπώσει ένα success story πολύ διαφορετικό από αυτά που διακινούνται στο διαδίκτυο για νέους επιχειρηματίες.
- Από τη Μαρία Ανδρέου
Η νεαρή καθηγήτρια Αγγλικών Χαρά Κουρλέση βραβεύτηκε τόσο για το καινοτόμο πρόγραμμά της στην εκπαίδευση μέσω της συγγραφής σεναρίων μέχρι και από την πρεσβεία της Σουηδίας όσο και από τα Φεστιβάλ Επιδαύρου, Λονδίνου, Λος Αντζελες, για τα δικά της κινηματογραφικά σενάρια που έχουν στον επίκεντρό τους τα παιδιά. Μια πολυτάλαντη δασκάλα, συγγραφέας και σεναριογράφος, ελπίδα για την εκπαίδευση, την τέχνη, τη χώρα μας, σε μια αποκαλυπτική συνέντευξη.
Χαρά, από πού είναι η καταγωγή σου; Από μικρή ήξερες ότι ήθελες να γίνεις καθηγήτρια Αγγλικών;
Η καταγωγή μου είναι από την Πάτρα και τα Καλάβρυτα. Από μικρή ήξερα ότι θα γίνω καθηγήτρια ξένων γλωσσών. Τελικά σπούδασα Αγγλική Φιλολογία. Μου αρέσει πολύ η διδασκαλία, επειδή αγαπώ πολύ την επαφή με τα παιδιά – βασικά, λατρεύω τα παιδιά. Ετσι, όταν συμπλήρωσα τον πίνακα του διορισμού μου στο
Δημόσιο, έβαλα από τις Οινούσσες μέχρι και τα Ψαρά. Τελικά διορίστηκα στο Λουτράκι. Διδάσκω εδώ και πέντε χρόνια Αγγλικά στο Δημόσιο και έχω λάβει το Χρυσό Βραβείο Καινοτομίας στην εκπαίδευση και το Ασημένιο Βραβείο Αριστείας στη διδασκαλία ξένων γλωσσών. Τα βραβεία EXCELLENCE AWARDS βραβεύουν τις καλύτερες εκπαιδευτικές πρακτικές σε δημόσια και ιδιωτικά σχολεία Ελλάδας και Κύπρου, και κατάφερα μέσα από τη λογοτεχνία και την ποίηση να εξάψω τη φαντασία των παιδιών και να δημιουργήσουν σενάρια, ήρωες και ενδιαφέρουσες ιστορίες, οι οποίες ήταν όλες σε άπταιστα αγγλικά. Στο πλαίσιο αυτό έχω δημιουργήσει φέτος δύο προγράμματα σεναριογραφίας για παιδιά -το πρώτο για αρχάριους μικρούς σεναριογράφους, το άλλο για πιο μεγάλους μαθητές γυμνασίου, λυκείου-, τα οποία υλοποιώ στο 1ο Δημοτικό Σχολείο Λουτρακίου «Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος». Η αποδοχή από τα παιδιά είναι πολύ μεγάλη.
Επίσης, με φώναξαν για να κάνω σεμινάρια σεναριογραφίας σε φοιτητές πανεπιστημίου στο ΕΚΠΑ. Για αυτή τη δράση μου με βράβευσαν ως «Πρόσωπο της Χρονιάς στον Πολιτισμό». Φέτος είναι η δωδέκατη χρονιά του θεσμού, που διοργανώνει η εφημερίδα «Πελοπόννησος», και με τίμησε για την προσφορά μου.
Για τη δράση σου αυτήν βραβεύτηκες, όμως, και από την πρεσβεία της Σουηδίας.
Τα προγράμματα σεναρίου που εκπονώ είχαν τη στήριξη της πρεσβείας της Σουηδίας στην Αθήνα. Τον χειμώνα με κάλεσε ο πρέσβης και επισκέφθηκα την πρεσβεία για τη βασική μου εργασία στα προγράμματα «Creative Readers» και «Screenwriting for kids». Στο πλαίσιο αυτό, με τη βοήθεια της πρεσβείας, φτιάξαμε μια δανειστική βιβλιοθήκη με αγγλόφωνες ιστορίες που τα παιδιά έχουν λατρέψει.
Πώς ασχολήθηκες με τη συγγραφή σεναρίου για τον κινηματογράφο, το θέατρο, τη μυθοπλασία;
Μου άρεσε πάντα η συγγραφή σεναρίων στην αγγλική γλώσσα. Ετσι, πήρα το ρίσκο. Είπα «θα στείλω το σενάριό μου στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Επιδαύρου», και η τύχη βοηθά τους τολμηρούς. Πήρα, λοιπόν, το πρώτο βραβείο στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Επιδαύρου για σενάριο μικρού μήκους.
Τι αφορούσε το σενάριό σου, το οποίο βραβεύτηκε στην Επίδαυρο;
Το σενάριό μου, με τίτλο «Amersa’s gift», είναι εμπνευσμένο από ένα έργο του Παπαδιαμάντη. Η ιστορία εστιάζει σε ένα μικρό, ασυνόδευτο προσφυγόπουλο από τη Συρία, που βοηθά μια ηλικιωμένη γυναίκα να μεγαλώσει ολομόναχη τα εγγόνια της. Η ιστορία μου είναι η «οδύσσεια» ενός προσφυγόπουλου.
Και τα βραβεία δεν τελειώνουν εδώ… Πήρες βραβεία και στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου στο Λονδίνο, αλλά και στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου στην Αμερική. Πώς έγινε αυτό;
Το σενάριό μου με τίτλο «Malgo» αφορά μια πρωτότυπη ιστορία και πραγματεύεται τη σχέση που αναπτύσσει ένα παιδί το οποίο βιώνει την απώλεια στην οικογένεια με μια παπαγαλίνα που έχει χάσει τη φωνή της. Στο τέλος, ο ένας λυτρώνει τον άλλον και μαζί καταφέρνουν να βρουν την ευτυχία. Η ιστορία αυτή πήρε το πρώτο βραβείο στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Λονδίνου, ενώ εγώ πήρα το Βραβείο Καλύτερης Πρωτοεμφανιζόμενης Σεναριογράφου στο αμερικανικό «Top Shorts». Επίσης, διακρίθηκε στα Hollywood Discovery Awards, αλλά και στα Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Λας Βέγκας, του Βερολίνου, του Μόντρεαλ κ.λπ. Συγκίνησε πολύ αυτή η ιστορία, γιατί έχει να κάνει με τα ζώα και τον άνθρωπο. Γιατί στη ζωή πρέπει να κάνεις το καλό γενικά. Στο πλαίσιο αυτό δραστηριοποιούμαι ενεργά με τα αδέσποτα σκυλάκια.
Αλλά και το σενάριό σου για την Τεχνητή Νοημοσύνη βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ του Λονδίνου. Ρομπότ και άνθρωπος σε πλήρη συμφωνία δίνουν τον κοινό αγώνα τους για το περιβάλλον και τη φύση. Πώς εμπνεύστηκες αυτή την ιστορία ελπίδας και αγάπης για την ανθρωπότητα;
Το σενάριο με τίτλο «Wings of Vigilance» γεννήθηκε από τη βαθιά επιθυμία μου να μιλήσω για την εύθραυστη ισορροπία ανάμεσα στην τεχνολογία, στη φύση και στον άνθρωπο. Η ιστορία της Νόρας, μιας έφηβης που αγωνίζεται να σώσει ένα πουλί και ένα ρομπότ από τα χέρια ενός κυνηγού, δεν αποτελεί απλώς μια περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας.
Πρόκειται για ένα σύγχρονο οικολογικό
παραμύθι, όπου το προσωπικό τραύμα μεταμορφώνεται σε κινητήρια δύναμη για την αναγέννηση της ελπίδας. Πρόκειται για μια πρωτότυπη ιστορία που μπορεί να γίνει εξαιρετικό animation μικρού μήκους. Το σενάριο πήρε το πρώτο βραβείο στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Λονδίνου.
Τα σενάρια αυτά ποιοι καλλιτέχνες θα ήθελες να τα ζωντανέψουν στο θέατρο, στην τηλεόραση, στο σινεμά;
Η Μιμή Ντενίση, την οποία εκτιμώ πολύ, ο Νίκος Κουρής, ο Δημήτρης Καταλειφός, ο Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος, ο Αντίνοος Αλμπάνης.
Εχεις εκδώσει και παιδικά βιβλία, έτσι δεν είναι;
Ναι, από τις εκδόσεις Διάνοια. Κυκλοφορούν τα βιβλία μου «O Aφεντούλης και το δώρο τηςφιλίας» -που πραγματεύεται τη φιλία, την αλληλεγγύη και τη συνέπεια του ανθρώπινου χαρακτήρα- και «Ο Αφεντούλης και η παρέα του ταξιδεύουν στο Λονδίνο», που πραγματεύεται τη διαπολιτισμική επικοινωνία και τη δύναμη της ξενόγλωσσης εκπαίδευσης.
Τόσο νέα κοπέλα και τόσο επιτυχημένη! Τι σε ωθεί στην εκπαίδευση;
Για εμένα αυτό που προέχει είναι η πνευματική και συναισθηματική ισορροπία του παιδιού. Στις τάξεις μου βρίσκονται οι ενήλικες του μέλλοντος. Επειδή αγαπώ πολύ τα παιδιά και τους νέους, σχεδίασα τα προγράμματα σεναριογραφίας, γιατί θεωρώ ότι η ενασχόληση με την τέχνη είναι η καλύτερη μορφή θεραπείας. Ετσι, «βουτάω» μέσα στα συναισθήματά μου και ανακαλύπτω την καλύτερη εκδοχή του εαυτού μου μέσα από την έμπνευση και τη δημιουργία. Εύχομαι οι μαθητές μου να με θυμούνται πάντα ως την τρυφερή και στοργική τους νεράιδα! Για μένα, τα παιδιά είναι η δεύτερή μου οικογένεια. Οπως έλεγε ο Πικάσο, το νόημα της ζωής είναι να βρεις το χάρισμά σου, αλλά ο σκοπός της ζωής είναι να το μοιραστείς με τους άλλους. Χαίρομαι που η πορεία και η δράση μου αντικατοπτρίζουν τα λόγια αυτού του σπουδαίου καλλιτέχνη.