Ποτέ δεν προσπάθησα να τον μιμηθώ. Δεν θα μπορούσα, άλλωστε, να αντιγράψω μια τόσο μοναδική προσωπικότητα. Πρέπει να καταλάβεις τη δύναμη του χαρακτήρα του και να διεισδύσεις στο βάθος του. Ο μιμητισμός σε οδηγεί σε μια επιφανειακή απόδοση.
Από τη Σπυριδούλα Τριάντου
Με μεγάλη επιτυχία και εντυπωσιακή προσέλευση πραγματοποιήθηκε η αθηναϊκή πρεμιέρα της πολυαναμενόμενης ταινίας «Sinatra! Eternity» στο αμφιθέατρο του Πολεμικού Μουσείου, λίγες ημέρες πριν από την επίσημη έξοδό της στις κινηματογραφικές αίθουσες. Η προβολή ολοκληρώθηκε μέσα σε ιδιαίτερα φορτισμένη ατμόσφαιρα, με το κοινό να ανταποκρίνεται με ενθουσιασμό στην αισθητική και τη μουσική ταυτότητα της ταινίας. Στην εκδήλωση έδωσε το «παρών» και ο πρωταγωνιστής της ταινίας Rico Simonini, ο οποίος μίλησε αποκλειστικά στην «Espresso» για την εμπειρία του, εκφράζοντας τη συγκίνηση και την ένταση της καλλιτεχνικής πρόκλησης που έζησε μέσα από τον ρόλο του. Η ταινία κυκλοφορεί στις κινηματογραφικές αίθουσες από χθες, 23 Απριλίου 2026, σε Ελλάδα και Κύπρο.
Τι σημαίνει για εσάς ο ρόλος του Frank Sinatra στην ταινία «Sinatra»;
Εχοντας συνδέσει ένα μεγάλο κομμάτι της ζωής μου με αυτόν τον μύθο, ήθελα να δείξω στο κοινό ότι πίσω από τα δυνατά φώτα υπήρχε ένας άνθρωπος όπως όλοι μας, με αδυναμίες, πάθη, λάθη, ανασφάλειες, αγάπη για την οικογένεια, πίστη, φόβους και όνειρα.
Πώς βιώσατε την πρεμιέρα στην Αθήνα και την ανταπόκριση του ελληνικού κοινού;
Ηταν μια υπέροχη επιστροφή στην Αθήνα. Νιώθω την Ελλάδα, πατρίδα μου. Εχω ρίζες εδώ, αφού οι προ-προ-προπαππούδες μου μετανάστευσαν στη Νάπολη, η οποία, ως γνωστόν, ιδρύθηκε από Ελληνες αποίκους. Το να επιστρέψω στην Ελλάδα, να νιώσω την αγάπη και τη ζεστασιά με την οποία «αγκάλιασαν» την ταινία, ήταν πολύ συγκινητικό. Ολοι με περιβάλλουν με αγάπη και ενδιαφέρον: Οι αδελφές Θεοδωρακάκη, ο Γιώργος Παπαθεοδώρου, οι συνεργάτες, όλοι όσοι δούλεψαν γι’ αυτήν την ταινία. Την αγάπησαν όλοι την ταινία. Την αγάπησαν, την κατάλαβαν και ένιωσαν αυτήν τη σχέση των δύο πρωταγωνιστών, του Sinatra και της Garner, που μέχρι τώρα γνώριζαν μόνο μέσα από πρωτοσέλιδα και ρεπορτάζ.
Ποια ήταν η μεγαλύτερη πρόκληση στην ταινία;
Υπήρχαν πολλές προκλήσεις και δυσκολίες. Το να προσπαθείς να δημιουργήσεις μια ταινία θέλει τεράστια προσπάθεια. Ηταν σαν να έβαζες είκοσι αγριεμένες γάτες σε ένα δωμάτιο και να προσπαθούσες να μη μαλώσουν μεταξύ τους… Σαν να χορεύεις μέσα σε μια καταιγίδα χωρίς ομπρέλα και να προσπαθείς να μη βραχείς. Το να έχεις μαζί τόσο μεγάλα ονόματα του Hollywood είναι μεγάλη πρόκληση. Είναι σαν να προσπαθείς να ευθυγραμμίσεις τα αστέρια! Ομως, αυτή είναι η μαγεία της δημιουργίας.
Υπήρξε κάποια συγκεκριμένη στιγμή στα γυρίσματα που σας σημάδεψε ιδιαίτερα;
Η πιο ξεχωριστή στιγμή ήταν όταν πήγαμε στο πραγματικό σπίτι του Sinatra για να γυριστούν σκηνές. Σε όλο το σπίτι υπήρχε το πνεύμα και η ενέργειά του· την ένιωθες παντού, σαν να ήταν εκεί, ανάμεσά μας, να μας καθοδηγεί και να μας υποστηρίζει. Ηταν καταπληκτικό. Πήγαμε, επίσης, στα μέρη όπου έζησε: στο Palm Springs, στο Las Vegas και στη Ρώμη, όπου έζησαν φλογερές στιγμές του έρωτά τους.
Με ποιον τρόπο προσπαθήσατε να αποδώσετε την προσωπικότητα και το καλλιτεχνικό εκτόπισμα του Sinatra, χωρίς να τον μιμηθείτε απλώς;
Ποτέ δεν προσπάθησα να τον μιμηθώ. Δεν θα μπορούσα, άλλωστε, να αντιγράψω μια τόσο μοναδική προσωπικότητα. Πρέπει να καταλάβεις τη δύναμη του χαρακτήρα του και να διεισδύσεις στο βάθος του. Ο μιμητισμός σε οδηγεί σε μια επιφανειακή απόδοση. Εγώ δεν ήθελα αυτό. Τον μελέτησα βαθιά, διάβασα πολλά για εκείνον, κατανόησα τις ανάγκες, τον ψυχισμό και τις αντιδράσεις του σε κάθε στιγμή της ζωής του. Κατάλαβα γιατί αντιδρούσε έτσι, τι ένιωθε, τι σκεφτόταν, τα όνειρά του, τις ανασφάλειές του, τους φόβους του. Ενας άνθρωπος γεμάτο αντιθέσεις: δυνατός αλλά και ευάλωτος, ανεξάρτητος αλλά και εξαρτημένος από τον έρωτα, ανίκητος αλλά και συχνά αδικημένος.