Δημήτρης και Αλίκη ξανά «μαζί» τριάντα χρόνια μετά

Τριάντα χρόνια μετά το τελευταίο χειροκρότημα, η Αλίκη Βουγιουκλάκη «επιστρέφει» στο μέρος όπου έζησε μερικές από τις πιο φωτεινές θεατρικές στιγμές της. Στο εμβληματικό Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, απ’ όπου ξεκίνησε αλλά και ολοκλήρωσε τη μεγάλη θεατρική της διαδρομή, η αλησμόνητη εθνική μας σταρ αποκτά πλέον το δικό της μόνιμο καμαρίνι. Μια γωνιά μνήμης, συγκίνησης και ιστορίας, που φιλοδοξεί να κρατήσει ζωντανό όχι μόνο τον μύθο της Αλίκης, αλλά και την ανθρώπινη πλευρά μιας γυναίκας που λατρεύτηκε όσο λίγες στην Ελλάδα. Και ίσως η πιο συγκινητική λεπτομέρεια αυτής της πρωτοβουλίας να είναι πως το καμαρίνι της θα βρίσκεται δίπλα σε εκείνο του Δημήτρη Παπαμιχαήλ, που υπάρχει ήδη στον ίδιο χώρο. Σαν το πιο αγαπημένο ζευγάρι της «χρυσής» εποχής του ελληνικού κινηματογράφου να συναντιέται ξανά, τρεις δεκαετίες μετά το «ταξίδι» της Αλίκης στη «γειτονιά των αγγέλων».

«Για μένα ήταν χρέος καρδιάς» 

Ο άνθρωπος που οραματίστηκε και υλοποίησε αυτή την ιστορική πρωτοβουλία είναι ο δημοσιογράφος και προϊστάμενος Προγράμματος και Πολιτισμού της ΔΗΡΑΠ – Κανάλι Ενα 90,4, Παναγιώτης Φύτρας, ο οποίος, μιλώντας στην «Espresso», ξεδιπλώνει σήμερα άγνωστες πτυχές της σχέσης του με τη σπουδαία ηθοποιό, αλλά και τις προσωπικές αιτίες που τον οδήγησαν στη δημιουργία του καμαρινιού. «Για μένα αυτό ήταν ένα χρέος καρδιάς στην Αλίκη» λέει χαρακτηριστικά και συνεχίζει: «Η Αλίκη ήταν κοντά μου και με βοηθούσε σε κάθε μου επαγγελματικό βήμα, είτε αυτό λεγόταν εφημερίδα είτε ραδιόφωνο. Ηταν κοντά μου με τον δικό της διακριτικό τρόπο για να βοηθήσει και να συμβουλεύσει. Ηξερε να είναι φίλη χωρίς φανφάρες και χωρίς διαφήμιση. Αν κέρδιζες την εμπιστοσύνη της, ήξερες ότι θα ήταν πάντα εκεί».
Η ιδέα για το καμαρίνι, όπως εξηγεί, ήταν ένα προσωπικό όνειρο χρόνων, που ενώθηκε τελικά με την αγάπη του δημάρχου Πειραιά Γιάννη Μώραλη και του προέδρου του Καναλιού Ενα, Ιωσήφ Βουράκη. «Η δημιουργία του καμαρινιού είναι πρωτοβουλία του Καναλιού Ενα, με αφορμή τα 39 χρόνια λειτουργίας του σταθμού και τα 30 χρόνια από το τελευταίο “ταξίδι” της Αλίκης. Πρόκειται για μια ιστορική πρωτοβουλία. Σε μια εποχή που δεν υπάρχει πια θεατρικό μουσείο, προσπαθούμε με έναν τρόπο να διασώσουμε την ιστορική μνήμη» λέει.
Ο ίδιος δεν θεωρεί καθόλου τυχαία την επιλογή του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά. Αντίθετα, πιστεύει πως η σχέση της Βουγιουκλάκη με τον χώρο είχε κάτι βαθιά συμβολικό και σχεδόν μοιραίο. «Η πρώτη θεατρική παράσταση της Αλίκης ανέβηκε στο Δημοτικό Θέατρο το 1953 με τον “Κατά φαντασίαν ασθενή” του Μολιέρου και εκεί έκλεισε και τη θεατρική της πορεία με τη “Μελωδία της ευτυχίας”. Ηταν ένας χώρος που δεν ξέχασε ποτέ. Ακόμη και στα χρόνια που το Δημοτικό Θέατρο είχε κάπως απαξιωθεί, εκείνη συνέχιζε να ανεβάζει παραστάσεις εκεί με σημαντικούς σκηνοθέτες. Δεν το απαρνήθηκε ποτέ» λέει.

Διαβάστε ακόμη

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Λάμψη Μαρίας Κάλλας στο Μπενάκη

Όπως έχει γίνει γνωστό, για τις ανάγκες της ταινίας δημιουργήθηκαν περίπου 60 μοναδικά κοστούμια αποκλειστικά για την Αντζελίνα Τζολί, ύστερα από εξαντλητική μελέτη σπάνιων…

Ερωτήσεις και τριαντάφυλλα 

Η σχέση του Παναγιώτη Φύτρα με την Αλίκη Βουγιουκλάκη ξεκίνησε με έναν σχεδόν κινηματογραφικό τρόπο. Ηταν μόλις 19 ετών, όταν αποφάσισε να της ζητήσει συνέντευξη για την «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία», όπου εργαζόταν. Μια απόφαση που τότε πολλοί χαρακτήρισαν τρέλα. «Οταν είπα στους τότε φτασμένους συναδέλφους μου ότι θα πάω να τη βρω, μου έλεγαν ότι “δεν θα σε δεχτεί ποτέ η Βουγιουκλάκη”. Εγώ όμως είχα αποφασίσει να της χτυπήσω την πόρτα» θυμάται.
Πράγματι, την πήρε τηλέφωνο, μίλησε με τη Νότα, την αμπιγιέζ και πιστή φίλη της ηθοποιού, η οποία του ζήτησε, κατ’ οδηγία της Αλίκης, να αφήσει τις ερωτήσεις της συνέντευξης στο ταμείο του θεάτρου. «Εγώ πήγα και μαζί με τις ερωτήσεις άφησα κι ένα τριαντάφυλλο» αποκαλύπτει στην «Espresso». Και τότε ξεκίνησε ένα μικρό τελετουργικό, που έμελλε να συγκινήσει την ίδια τη σταρ. «Κάθε φορά μού έλεγαν ότι χάθηκαν οι ερωτήσεις και τις άφηνα ξανά. Πάντα όμως μαζί με ένα τριαντάφυλλο».

Μέχρι που ένα πρωί χτύπησε το τηλέφωνο. Στην άλλη άκρη της γραμμής ήταν η ίδια η Αλίκη. «Μου είπε: “Είσαι ακόμη στην ‘Ελευθεροτυπία’; Μπορείς να έρθεις τώρα σπίτι μου, στη Στησιχόρου, να πιούμε καφέ και να ξεκινήσουμε;”. Δεν θα ξεχάσω ποτέ εκείνη τη στιγμή. Εκπληξη, χαρά και συγκίνηση μαζί!» αναφέρει.
Οπως αποκαλύπτει, εκείνη η πρώτη συνάντηση έμελλε να αποτελέσει την αρχή μιας σχέσης εμπιστοσύνης και διακριτικής φιλίας, που κράτησε έως το τέλος της ζωής της. «Την ίδια ημέρα μού εξομολογήθηκε ότι με ταλαιπώρησε επίτηδες. Μου είπε: “Ηθελα να δω πόσο πολύ το θέλεις, να δοκιμάσω το πείσμα και τη θέλησή σου”. Αυτό μάς ένωσε».
Η Αλίκη, άλλωστε, φαίνεται πως ξεχώριζε τους ανθρώπους που την πλησίαζαν με ειλικρίνεια και αγάπη για την τέχνη της. Και ίσως γι’ αυτό συγκινήθηκε ιδιαίτερα όταν ο Παναγιώτης Φύτρας τής εξομολογήθηκε ότι πρώτα την αγάπησε στο θέατρο και μετά στον κινηματογράφο. «Η Αλίκη λατρεύτηκε στον κινηματογράφο, ήταν το απόλυτο είδωλο. Οταν όμως της είπα ότι εγώ την αγάπησα πρώτα στο θέατρο, έκανε σαν μικρό παιδί από τη χαρά της. Ελεγε μάλιστα στους φίλους της: “Ο Παναγιώτης μιλάει πάντα για το… κουκούτσι μου, για την ηθοποιό, και όχι για τη σταρ”».
«Σε κοιτούσε στα μάτια και ήταν σαν να διάβαζε την ψυχή σου»

Ιδιαίτερη συγκίνηση προκαλεί και η αναφορά του στην τελευταία ραδιοφωνική συνέντευξή της, που παραχώρησε η Αλίκη λίγους μήνες προτού φύγει από τη ζωή. Μια συνέντευξη-ντοκουμέντο, που θα ακουστεί και στην εκδήλωση των εγκαινίων. «Δεν θα ξεχάσω ποτέ τη στιγμή που ζήτησε να παίξουμε το “Νανούρισμα” του Μάνου Λοΐζου από τη “Νεράιδα και το παλικάρι”» εξομολογείται. «Την ώρα που ακουγόταν το τραγούδι, άρχισε να μιλά στον αέρα για τον γιο της, τον Γιάννη. Εξηγούσε πως τον νανούριζε μ’ αυτό το τραγούδι με λυγμό στη φωνή και δάκρυα στα μάτια. Ηταν μια από τις πιο τρυφερές στιγμές που έχω ζήσει στο ραδιόφωνο» λέει.
Ωστόσο, εκείνο που έχει μείνει ανεξίτηλο στη μνήμη του είναι το βλέμμα της. «Η Αλίκη είχε ένα βλέμμα διαπεραστικό. Σε κοιτούσε στα μάτια και ήταν σαν να “διάβαζε” την ψυχή σου. Δεν το έχω ξανασυναντήσει ποτέ αυτό σε άλλον άνθρωπο» αναφέρει.
Λίγους μήνες αργότερα η εθνική μας σταρ θα έφευγε από τη ζωή, αφήνοντας πίσω της ένα τεράστιο κενό. Ομως, όπως πιστεύει ο δημοσιογράφος, η παρουσία της παραμένει ολοζώντανη ακόμη και σήμερα, ειδικά στις νεότερες γενιές. «Η Αλίκη λατρευόταν από τα παιδιά. Και για να σε αγαπήσουν τα παιδιά, σημαίνει ότι έχεις αλήθεια. Τα παιδιά καταλαβαίνουν το ψέμα και το δήθεν. Για μένα η Αλίκη είναι πλέον σαν παραμύθι. Ενα παραμύθι με πολλή αλήθεια και πολλή δουλειά» λέει.
Μάλιστα, θεωρεί πως πολλά από όσα θεωρούνται σήμερα πρωτοποριακά στο θέατρο και στα μιούζικαλ εκείνη τα είχε κατακτήσει δεκαετίες πριν. «Ηταν πολύ μπροστά από την εποχή της. Εκανε πριν από δεκαετίες τα μιούζικαλ που κάνουν άλλοι τώρα. Το ότι ανέβασε τότε την “Εβίτα” του Βέμπερ με Αγγλους παραγωγούς δείχνει, αν μη τι άλλο, την ανεκτίμητη αξία και το τεράστιο ταλέντο της» λέει.

Πλάι πλάι με τον Παπαμιχαήλ 

Το καμαρίνι που θα εγκαινιαστεί στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά δεν θα είναι απλά ένας μουσειακός χώρος. Θα αποτελεί ουσιαστικά μια αναβίωση του προσωπικού της κόσμου, μια γωνιά γεμάτη από τα αντικείμενα που άγγιζε καθημερινά η ίδια η Αλίκη. «Θα περιλαμβάνει το μυθικό κοστούμι της από την “Εύθυμη χήρα”, τη σομόν ρόμπα που φορούσε μετά τις παραστάσεις, την περούκα της από το “Βίκτωρ Βικτώρια”, τα γάντια, τα γυαλιά, τους καθρέφτες της, τα παντοφλάκια της, ακόμη και το άρωμα Guerlain που είχε δημιουργηθεί προς τιμήν της και έφερε το όνομά της» αποκαλύπτει ο Παναγιώτης Φύτρας.
Πολύτιμη σε αυτήν την προσπάθεια υπήρξε η συμβολή της Έφης Πίκουλα-Βουγιουκλάκη, η οποία παραχώρησε προσωπικά αντικείμενα της Αλίκης για τις ανάγκες του καμαρινιού. «Ηταν σαν να ενώθηκαν όλες οι αγάπες και όλες οι ενέργειες για να γίνει αυτό το εγχείρημα» λέει συγκινημένος.

Το πιο συμβολικό στοιχείο, όμως, είναι αναμφίβολα η «γειτνίαση» με το καμαρίνι του Δημήτρη Παπαμιχαήλ. «Θα στηθεί δίπλα στο καμαρίνι του Δημήτρη Παπαμιχαήλ, που δημιουργήσαμε πριν από λίγα χρόνια. Είναι πολύ όμορφο που αυτοί οι δύο μύθοι του ελληνικού κινηματογράφου θα “συνομιλούν” ξανά μέσα στη συλλογική μας μνήμη. Είναι η Αλίκη και ο Δημήτρης ξανά μαζί, με έναν τρόπο».
Τα εγκαίνια του καμαρινιού της Αλίκης Βουγιουκλάκη θα πραγματοποιηθούν την Τετάρτη 17 Ιουνίου 2026, στις 19.00, στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, σε μια βραδιά συμβολισμού και συγκίνησης.

Την εκδήλωση θα ανοίξει ο δήμαρχος Πειραιά Γιάννης Μώραλης, ενώ χαιρετισμούς θα απευθύνουν ο πρόεδρος της ΔΗΡΑΠ – Κανάλι Ενα 90,4 Ιωσήφ Βουράκης, η Εφη Πίκουλα – Βουγιουκλάκη, ο σκηνογράφος Μανόλης Παντελιδάκης, καθώς και ο δημοσιογράφος και κριτικός κινηματογράφου Παναγιώτης Τιμογιαννάκης.