Στις μέρες μας τα χρυσά μετάλλια σε Ολυμπιακούς Αγώνες δεν είναι σπάνια. Σε κάθε διοργάνωση πάντα κάποιοι αθλητές ξεχωρίζουν. Πριν 66 χρόνια όμως τέτοιο χρώμα σε Ολυμπιακούς Αγώνες έμοιαζε με όνειρο.
Μέχρι το 1960 η Ελλάδα είχε να δει Ολυμπιονίκη, με την αρχαία έννοια του όρου, δηλαδή νικητή, από το πολύ μακρινό 1912 με τον Κωνσταντίνο Τσικλητήρα στον στίβο.
Εκείνο το μεσημέρι όμως της 7ης Σεπτεμβρίου το ραδιόφωνο διέκοψε το πρόγραμμά του για να ανακοινώσει την μεγάλη είδηση. Στη Νάπολι που γινόταν η ιστιοπλοΐα των Ολυμπιακών Αγώνων της Ρώμης το σκάφος «Νηρεύς» στην κατηγορία «Ντράγκον» ήταν πρώτο!
Πηδαλιούχος ήταν ο τότε διάδοχος Κωνσταντίνος και πλήρωμα οι Οδυσσέας Εσκιτζόγλου και Γιώργος Ζαΐμης.
Φυσικά και λόγω του τότε διαδόχου το γεγονός πήρε μεγάλες διαστάσεις από το ραδιόφωνο και τις εφημερίδες. Τότε δεν υπήρχε τηλεόραση, τουλάχιστον στην Ελλάδα και φυσικά ούτε Ίντερνετ. Να φανταστούν οι νεότεροι ότι δεν υπήρχε καν tik tok και φυσικά facebook.

Όλοι πανηγύριζαν. Ήταν η εποχή που ο Διάδοχος ήταν ακόμα δημοφιλής. Νέος, 20 χρόνων, ερωτευμένος με μια Δανέζα πριγκίπισσα, την Άννα Μαρία και ετοιμαζόταν να γίνει Βασιλιάς όταν ερχόταν η ώρα.
Ο Κωνσταντίνος είχε ξεκινήσει άσχημα. Στην 1η ιστιοδρομία τερμάτισε 10ος. Πήρε το αίμα του πίσω στις υπόλοιπες κι έπειτα από σκληρή αναμέτρηση με τον Αργεντινό Χόρχε Σάλας Τσάβες με το σκάφος «τάνγκο» κέρδισε το χρυσό μετάλλιο.

Ο Κωνσταντίνος που ήδη είχε σχέση με την Άννα Μαρία επέλεξε να πάει στη Δανία για να προπονηθεί. Μαζί του και ο μεγαλύτερος ιστιοπλόος που ανέδειξε η χώρα, ο Πάουλ Έλστρομ (χρυσό το 1948, το 1952 και το 1956). Στη Ρώμη κέρδισε το 4ο και τελευταίο της καριέρας του. Παρ΄όλα αυτά συνέχισε να αγωνίζεται το 1968 (4ος), το 1972 (13ος), το 1984 (4ος) και το 1988 (6ος) όταν ήταν πια 60 χρόνων.

Τέσσερα χρόνια αργότερα δεν μπορούσε να υπερασπιστεί τον τίτλο του. Ήταν ήδη Βασιλιάς κι είχε άλλες σκοτούρες, οι περισσότερες με δική του ευθύνη. Η Ελλάδα ζούσε στην αναταραχή των Ιουλιανών και οι κυβερνήσεις των αποστατών προσπαθούσαν να κυβερνήσουν τον τόπο. Αποδείχτηκε ότι το πηδάλιο μιας χώρας είναι περισσότερο… σκληρό από αυτό ενός σκάφους.
Το πλήρωμά του συνέχισε να αγωνίζεται. Ο Οδυσσέας Εσκιτζόγλου (γεννήθηκε στις 3 Μαΐου 1932) και ο Γιώργος Ζαΐμης (28 Ιουνίου 1937) το 1964 πήραν μέρος στους Ολυμπιακούς με κυβερνήτη τον Θέμη Μαγκούλα ήταν 8οι και το 1968 με κυβερνήτη τον Αναστάσιο Βογιατζή 15οι.

Από τα τρία χρυσά μετάλλια έχουν χαθεί τα δύο. Σε διάρρηξη στο σπίτι του Εσκιτζόγλου κλάπηκε το ένα και ο Κωνσταντίνος έχασε το δικό του, πριν χάσει τον θρόνο του. Ο Γιώργος Ζαΐμης είναι ο μόνος που έχει στη κατοχή το δικό του. Μα βάση αυτό μάλιστα πριν μερικά χρόνια έφτιαξε δύο ρέπλικες και τις χάρισε στους συναθλητές του.
Κατεβάστε τη δωρεάν εφαρμογή και διαβάστε πρώτοι τις ειδήσεις στο κινητό σας.









