❱❱ H εξομολόγηση του μάνατζερ του ντουέτου Ανδρέα Τσαμπούκου για τα δύο αδέλφια που στάθηκαν στο πλευρό του όταν πάλευε με το «τέρας»
Συγκλονίζει με την εξομολόγησή του ο μάνατζερ του ντουέτου που έχει… τρελάνει τις γυναίκες. «Οι Droulias Brothers με έσωσαν από την κατάθλιψη». Ο Ανδρέας Τσαμπούκος είναι τσαμπουκάς στη ζωή και ο άνθρωπος που κρύβεται πίσω από τη δημιουργία και την επιτυχία των Droulias Brothers.
Μιλάει, λοιπόν, στην «Espresso» για το μουσικό δίδυμο, για τις δυσκολίες του επαγγέλματος του μάνατζερ, αλλά και τη δυσκολότερη περίοδο της ζωή του, όταν του χτύπησαν την πόρτα η οικονομική ανέχεια και η κατάθλιψη. «Το 2006 χάσαμε τη μητέρα μου μέσα σε έξι μήνες από καρκίνο και συγχρόνως καταρρεύσαμε οικονομικά. Τρώγαμε ψωμί με λάδι και κάποιες φορές τίποτα, μέναμε νηστικοί. Ο χαμός της με διέλυσε. Επεσα σε βαριά κατάθλιψη, για δύο χρόνια ήμουν σε έναν καναπέ καρφωμένος. Με ξέχασαν όλοι, εκτός από δύο φίλους μου, που ήταν εκεί. Και ο πατέρας μου, που είναι ο ήρωάς μου, στάθηκε δίπλα μου για να με βοηθήσει με την κατάθλιψη και τις κρίσεις πανικού» μας εξομολογείται και συγκλονίζει με τις λεπτομέρειες.
«Ηταν απίστευτο να μην μπορώ να βγω από το σπίτι, να πιστεύω κάθε μέρα ότι θα πεθάνω και απλώς να περιμένω να συμβεί. Ηταν πολύ δύσκολο! Σκέφτηκα πολλές φορές να δώσω τέλος στη ζωή μου, αλλά ένα μαγικό χέρι μού έδωσε τη δύναμη. Κάποια στιγμή το 2008 είπα “από το να πεθάνω σε έναν καναπέ, ας πεθάνω έξω, προσπαθώντας να σηκωθώ”. Ανοιξα την πόρτα και βγήκα. Η καρδιά μου πήγε να σπάσει, αλλά πολέμησα με τους δαίμονές μου και στάθηκα στα πόδια μου. Και να σου πω ότι η “γέννηση” των Droulias Brothers, του project που λάτρεψα, έγινε η ζωή μου, μου έσωσε τη ζωή!» μας εξηγεί.
Στη συνέχεια μιλά για το συγκρότημα που πήρε πρόσφατα μετεγγραφή για την Panik Records: «Είμαστε πρώτα φίλοι και μετά συνεργάτες κι αυτό είναι και το μυστικό της επιτυχίας, πιστεύω… Οτι περνάμε καλά εμείς κι αυτό βγαίνει προς τα έξω! Οι Droulias Brothers είναι το ομορφότερο επαγγελματικό πράγμα που έχω κάνει. Ενα κομμάτι της καρδιάς μου θα ανήκει πάντα στον Κώστα και τον Ηλία, και επαγγελματικά και φιλικά. Σε μια εποχή που δεν πιστεύει κανείς σε τίποτα, παρά μόνο στο χρήμα, εμείς πιστέψαμε σε μια ιδέα. Τρεις φίλοι που πίστεψαν σε ένα όνειρο!» αναφέρει.
Η αλήθεια είναι ότι από την πρώτη του δουλειά μέχρι την τωρινή ο Ανδρέας άλλαξε πολλά πόστα. Εγινε κομμωτής, μετρ, υπεύθυνος σε μαγαζιά κ.ά. Ξεκινώντας ως μάνατζερ, όμως, δυσκολεύτηκε. «Βίωσα μόνο απαξίωση και χλευασμό του τύπου “τι ξέρει αυτός και τι ήρθε να σου πει τώρα;”. Με χλεύαζαν οι πάντες, ακόμη και φίλοι μου, ακόμη και ο επιχειρηματίας “φίλος” μου, που κάναμε τεράστια επιτυχία στο μαγαζί του. Δεν θα ξεχάσω ότι μου είπε: “Ποιος θα σε πάρει στα σοβαρά;” Ομως όλοι μα όλοι οι επιχειρηματίες με πήραν στα σοβαρά, με πίστεψαν και δεν έχασαν ποτέ. Και έπειτα από πολύ καιρό ήρθε η αναγνώριση» καταλήγει.
