❱❱ Συγκλονίζει η Χριστίνα Λαμπίρη περιγράφοντας σπαρακτικές σκηνές από την ημέρα της φονικής πυρκαγιάς στο ΜάτιΑνατριχίλα προκαλούν οι περιγραφές της Χριστίνας Λαμπίρη έναν χρόνο μετά τη φονική πυρκαγιά στο Μάτι, που στοίχισε τη ζωή σε 102 συνανθρώπους μας και άφησε πίσω της εκατοντάδες τραυματίες και κατεστραμμένες περιουσίες…
Μεταξύ εκείνων που είδαν τους κόπους μιας ζωής να γίνονται στάχτη είναι και η παρουσιάστρια με τον σύζυγό της Θανάση Αδαμόπουλο, καθώς το σπίτι τους στο Κόκκινο Λιμανάκι Ραφήνας καταστράφηκε.
Το έφτιαξαν ξανά, όμως, από την αρχή και η τηλεπαρουσιάστρια άνοιξε τις πόρτες του στην εκπομπή «Thrive» και τη Ζέτα Δούκα, ανοίγοντας μαζί και το κεφάλαιο με τις οδυνηρές αναμνήσεις από τη μοιραία 23η Ιουλίου του 2018.
«Βεβαίως γινόταν χαμός από τον αέρα, ξέραμε ότι είναι σε εξέλιξη αυτή η φωτιά, αλλά δεν φανταζόμασταν ποτέ ότι αυτή η φωτιά θα έφτανε εδώ.
Εγώ έχω μια εξαιρετική σχέση με την οικογένεια Πλέσσα.
Μιλάω με τη Λουκίλα και της λέω: “Θέλεις να πάρεις τον Μίμη και να έρθετε;” Δεν πήγαινε το μυαλό μου ότι μπορεί στη θάλασσα να καεί το σύμπαν. Μου είπε: “Αν δω ότι χειροτερεύουν τα πράγματα θα έρθουμε”. Ευτυχώς που δεν ήρθαν!» θυμάται η παρουσιάστρια και συνεχίζει: «Για καλή μου τύχη ο Θανάσης δεν είχε φύγει ακόμα για τη δουλειά του κι ενώ μου είχε πει στις πέντε το απόγευμα να τον ξυπνήσω, το ξέχασα εντελώς… Οταν αρχίζω να βλέπω όλο αυτό το πράγμα, τον φωνάζω και του λέω: “Δεν μου αρέσει καθόλου όλη αυτή η εικόνα που βλέπω”.
“Είσαι υπερβολική!” μου απάντησε. Βγαίνουμε μπροστά… Σε όλο το αυτό διάστημα ακούγονταν εκρήξεις συνέχεια κι ερχόντουσαν καύτρες. Μου λέει: “Οπως είσαι φεύγεις”!
Του λέω: “Να κατέβω στη θάλασσα”. “Ούτε να διανοηθείς να κατέβεις στη θάλασσα! Θα καείς ζωντανή”!» Η συνέχεια είναι συγκλονιστική: «Μέχρι να πάρω το σκυλί, να βάλω τις σαγιονάρες μου και να μπω στο αυτοκίνητο, δεν μπορούσα να αναπνεύσω! Φεύγοντας, στα δέκα μέτρα σταματάω το αυτοκίνητο και λέω στον Θανάση: “Θα κατέβω εδώ”. Μου λέει: “Συνεχίζεις”. Μπήκα αντίθετο ρεύμα, με τον κόσμο σε κατάσταση πανικού. Αυτοκίνητα με τον κόσμο βουρκωμένο, παιδιά να ουρλιάζουν, τρόμος στα μάτια, στοιβαγμένοι όλοι σε ένα αυτοκίνητο!
Οι σκηνές αυτές δεν θα φύγουν ποτέ από το μυαλό μου. Φυσάει αέρας και τρέμω! Εβλεπα από τον καθρέφτη του αυτοκινήτου τις άκρες της φωτιάς…»
