Οι VIP τοκογλύφοι της Κρήτης επέλεγαν για… βιτρίνα άτομα με σοβαρά οικονομικά προβλήματα.
Μορφή χιονοστιβάδας παίρνουν οι αποκαλύψεις γύρω από τη δράση της σπείρας των VIP τοκογλύφων, που επί οκτώ χρόνια «θησαύριζε» εξαπατώντας και εκβιάζοντας όχι μόνο ανυποψίαστους πολίτες, αλλά και το Ελληνικό Δημόσιο.
Οπως αποκαλύπτεται στις 10.000 σελίδες της δικογραφίας, στο κύκλωμα φέρεται να εμπλέκονται μεγαλολογιστές του Ηρακλείου που έβρισκαν τα κατάλληλα «παράθυρα» για να στήνουν τις επιχειρήσεις-μαϊμού και εν συνεχεία να νομιμοποιούν τα παράνομα έσοδα. Οσο για τους αχυρανθρώπους που χρησιμοποιούσαν ως «βιτρίνες» στις εταιρίες που έστηναν ή εξαγόραζαν, τους επέλεγαν προσεκτικά, ψαρεύοντάς τους στα… συσσίτια!
Σκοπίμως τα μέλη της συμμορίας έδειχναν προτίμηση σε άτομα με οικονομικά προβλήματα και εκμεταλλευόμενοι την ανάγκη τους, τους έταζαν εργασία, έναν καλό μισθό και τα τοποθετούσαν ως διαχειριστές στις επίμαχες επιχειρήσεις, για να αποφεύγουν οι ίδιοι τις συνέπειες του νόμου. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση ενός τέτοιου αχυρανθρώπου τον οποίο προσέγγισε η ομάδα στο συσσίτιο της Αγίας Αικατερίνης, τον τοποθέτησε ως υπεύθυνο εταιρίας με σοβαρά οικονομικά προβλήματα και πλέον φέρεται να χρωστά στο Ελληνικό Δημόσιο 250.000 ευρώ!
Με χρυσά κουτάλια
Την ώρα που τα θύματά τους έχαναν τις περιουσίες και τις εταιρίες τους και βρίσκονταν υπόλογοι έναντι του νόμου, τα μέλη του κυκλώματος απολάμβαναν την… καλή ζωή τρώγοντας με «χρυσά κουτάλια»!
Κυκλοφορούσαν με πανάκριβα αυτοκίνητα, έκαναν διακοπές διαρκείας στα νεοαποκτηθέντα υπερπολυτελή εξοχικά τους ή σε παραμυθένια θέρετρα εντός και εκτός συνόρων και σαν άλλοι… Κροίσοι απολάμβαναν κρουαζιέρες στα νησιά με χλιδάτα σκάφη αναψυχής!
Ενδεικτική της ασυδοσίας και της σπατάλης -αλλά και της βεβαιότητας ότι θα έμεναν στο απυρόβλητο- είναι η περίπτωση ενός εκ των μελών της σπείρας, που δεν δίσταζε να δαπανήσει ακόμα και 2.000 ευρώ για ένα μπουκάλι κρασί! Οι… ειδικοί επί του «ξεπλύματος» των μαύρων χρημάτων χρησιμοποιώντας τη μέθοδο smurfing κατακέρματιζαν τον όγκο των χρημάτων σε πολλές συναλλαγές κάτω από το νόμιμο όριο αναφοράς των 15.000 ευρώ, ώστε να είναι αδύνατο να εντοπιστούν.