«Σιγά μην γίνει πρωθυπουργός ο Γιωργάκης»

Ο Βασίλης Κεραμάς (επικεφαλής της φρουράς του Ανδρέα Παπανδρέου) αφηγείται άγνωστες ιστορίες πίσω από τους τοίχους στο Καστρί και τη βίλα της Εκάλης

Είκοσι πέντε χρόνια μετά το πρώτο «χτύπημά» του, ο Βασίλης Κεραμάς επανέρχεται δριμύτερος. Ο τέως διευθυντής της προσωπικής ασφάλειας του Ανδρέα Παπανδρέου (ο οποίος το 1989 κυκλοφόρησε «Το απόρρητο ημερολόγιο στο Καστρί» και έβγαλε στη φόρα άγνωστα στοιχεία από τη ζωή του στο πλευρό του ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ και πρώην πρωθυπουργού) έχει ήδη έτοιμο το επόμενο βιβλίο του, το οποίο αναμένεται πάλι να συζητηθεί, αλλά και να ανάψει φωτιές. Οπως αποκαλύπτει στην «Espressο», το καινούργιο πόνημά του λέγεται «Πράσινος Φάκελος – Γαλάζιες Χάντρες» και περιλαμβάνει αυθεντικές ιστορίες ανθρώπων που κυβέρνησαν την Ελλάδα έτσι όπως τις έζησε ο ίδιος, από πρώτο χέρι.
«Ο Ανδρέας εκείνη την εποχή δεν διατηρούσε στενές σχέσεις με τα παιδιά του με αποτέλεσμα το περιβάλλον του, εκμεταλλευόμενο αυτό το κενό, να κυβερνάει με μεγάλη άνεση. Τον Γιώργο δεν τον προόριζε για αρχηγό του ΠΑΣΟΚ καθώς, όπως έλεγε, ‘‘το κόμμα δεν κληρονομείται’’». Αυτές και άλλες σημαντικές λεπτομέρειες που έζησε και ο ίδιος από κοντά περιγράφει στη συνέντευξή του ο Βασίλης Κεραμάς.

Του Αλκίνοου Μπουνιά 

Τηρώντας την υπόσχεση που είχε δώσει με το πρώτο βιβλίο του, ότι έχει να πει κι άλλα πράγματα και πως θα το κάνει όταν έρθει η ώρα τους, ο Bασίλης Κεραμάς επιστρέφει με καινούργιο συγγραφικό έργο. O 73χρονος, σήμερα, συνταξιούχος αστυνομικός ήταν η «σκιά» του Ανδρέα Παπανδρέου και λόγω της θέσης του έχουν δει τα μάτια του -και μάλιστα από απόσταση αναπνοής- τις μεγαλύτερες πολιτικές προσωπικότητες εκείνης της εποχής, με τις οποίες συναναστρεφόταν ο τότε πρωθυπουργός της Ελλάδας.

Οσο για το τι έχουν ακούσει τα αυτιά του σε αυτές τις ιστορικές συναντήσεις, το μόνο βέβαιο είναι ότι υπάρχουν πολλά πράγματα, τα οποία άπτονται των προσωπικών δεδομένων και δεν γράφονται ή λέγονται δημόσια. Εμείς πάντως στη συνάντησή μας μαζί του ακούσαμε κάποιες τέτοιες ιστορίες και μείναμε με το στόμα ανοιχτό!

Αναγνώστης

«Στο νέο βιβλίο μου έχω καταγράψει άγνωστες ιστορίες, που εγώ τις χαρακτηρίζω “πετράδια αυθεντικής και αντικειμενικής πληροφόρησης”, στις οποίες ο αναγνώστης μπορεί να διακρίνει τον χαρακτήρα και τον τρόπο “σκέπτεσθαι” των ανθρώπων που κυβέρνησαν την Ελλάδα. Επίσης, καταθέτω και τις προσωπικές απόψεις μου για την παρούσα κατάσταση στη χώρα» μας λέει και προσθέτει ότι στο σύγγραμά του θα υπάρχουν και πολλές φωτογραφίες, τις οποίες έβγαλε από τα συρτάρια του και δημοσιεύονται πρώτη φορά.

Μια από τις ιστορίες που θα περιλαμβάνονται στο βιβλίο του «Πράσινος Φάκελος – Γαλάζιες Χάντρες» έχει να κάνει με τη συνάντηση του Γεωργίου Παπανδρέου με τον ετεροθαλή αδελφό του Ανδρέα στο Καστρί. Πρόκειται για… παγερή επικοινωνία δύο αντρών (και οι δύο παιδιά του Γέρου της Δημοκρατίας) η οποία έλαβε χώρα το καλοκαίρι του 1988, με σκοπό ο ο πρώτος να ζητήσει δανεικά από τον δεύτερο. Να θυμίσουμε ότι -όπως αποκάλυψε η «Espresso» το προηγούμενο Σάββατο- ο Γεώργιος Παπανδρέου φιλοξενείται σε γηροκομείο στον Αγιο Στέφανο. Μάλιστα στη συνάντηση που είχαμε μαζί του μας είχε μιλήσει και ο ίδιος για τα χρήματα που είχε ζητήσει από τον αδελφό του, ώστε να πληρώσει ένα ποσό στην Εφορία για τη βίλα που κληρονόμησε από τη μητέρα του, τη σπουδαία ηθοποιό Κυβέλη.

Σύμφωνα με το απόσπασμα του βιβλίου που αναφέρεται σε αυτό το θέμα και το οποίο παραχώρησε για δημοσίευση στην «Espresso» ο Βασίλης Κεραμάς, ο Γεώργιος Παπανδρέου, καθήμενος στο εντευκτήριο των επισκεπτών, περίμενε αρκετή ώρα μέχρι ο Ανδρέας να φάει το πρωινό του.

Ο αδελφός του 

«Ο Γεώργιος Παπανδρέου περίμενε με καρτερικότητα τη συνάντηση με τον αδελφό του και πρωθυπουργό. Και όταν ο πρόεδρος τελείωσε το πρόγευμα και την πρωινή ανάγνωση των εφημερίδων και μετέβη στο γραφείο του, τότε ενημέρωσα για την άφιξη του αδελφού του: “Nα έρθει στο γραφείο μου” μου είπε. Ο Γεώργιος Παπανδρέου εισήλθε στο γραφείο του πρωθυπουργού χωρίς να ανταλλάξουν προσωπικό χαιρετισμό οι δύο άνδρες, τα δύο αδέλφια, καθήμενος στο γραφείο του ο πρωθυπουργός, όρθιος ο αδελφός του, χωρίς να του ζητηθεί από τον αδελφό του να καθίσει… Παρακολούθησα μια σκηνή παράξενη κι εντυπωσιακή. Ο Γεώργιος Παπανδρέου όρθιος ενώπιον του καθήμενου στο γραφείο του πρωθυπουργού τού ζήτησε ένα εκατομμύριο δραχμές, δηλαδή τρεις χιλιάδες ευρώ. “Θέλω ένα εκατομμύριο, έχω μεγάλη ανάγκη” είπε ο Γεώργιος Παπανδρέου στον πρωθυπουργό και ο πρωθυπουργός και αδελφός του, με σκυμμένο συνεχώς το κεφάλι στο γραφείο και χωρίς να τον κοιτά, του είπε: “Δεν έχω”. “Μα, πώς δεν έχεις;” του λέει ο αδελφός του, “του Κατσιφάρα πώς του έδωσες χρήματα και πήρε διαμέρισμα στη Σαρωνίδα;” “Δεν του έδωσα εγώ” του απάντησε ο πρωθυπουργός. Μετά τη λακωνική αυτή στιχομυθία των δύο αδελφών και την επικράτηση μια στιγμιαίας αλλόκοτης σιωπής, ο Γεώργιος Παπανδρέου αποχώρησε αμήχανος και αμίλητος από το γραφείο του πρωθυπουργού και αδελφού του. Αποχώρησε από το γραφείο του αδελφού του, που ήταν το γνώριμο γραφείο του πατέρα του, του πρώην πρωθυπουργού Γεωργίου Παπανδρέου, του Γέρου της Δημοκρατίας. Εφυγε περίλυπος από το Καστρί…»

Ο Κεραμάς δεν κρύβει την απογοήτευσή του για τα χρόνια που… χαράμισε στο ΠΑΣΟΚ, στο οποίο μάλιστα ανήκε από την εποχή που δημιουργήθηκε από τον Ανδρέα Παπανδρέου, με την αρχική ονομασία Πανελλήνιο Απελευθερωτικό Κίνημα (το γνωστό ΠΑΚ), για την απελευθέρωση της Ελλάδας από τη χούντα των συνταγματαρχών.

«Εκ των υστέρων λέω ότι χαραμίσαμε τα χρόνια με το ΠΑΚ και στη συνέχεια με το ΠΑΣΟΚ. Ολα αυτά τα χρόνια τα θεωρώ χαμένα. Αυτό το λέω γιατί μας δόθηκε η ευκαιρία την πρώτη και δεύτερη τετραετία να φτιαχτεί η Ελλάδα με το ΠΑΣΟΚ και δεν κάναμε τίποτα. Κάναμε υπερδανεισμό και διασπάθιση του δημόσιου χρήματος, ενώ ο Ράλλης μάς παρέδωσε μια οικονομία σχετικά καλή κι εμείς τη διογκώσαμε. Κι αυτές οι αυξήσεις που δόθηκαν στους εργαζομένους με τη δεύτερη τετραετία του ΠΑΣΟΚ και την υποτίμησης της δραχμής, η οποία έγινε τον Οκτώβριο του 1985, εξανεμίστηκαν τελικά, γιατί την πήραν πίσω».

Υποστηρίζει πως ο Ανδρέας Παπανδρέου ήταν ευκολόπιστος ή για την ακρίβεια παλίμβουλος, δηλαδή άλλαζε εύκολα γνώμη. «Δεν ήρθαμε ποτέ σε ρήξη, αλλά λειτουργούσε υπογείως, κατευθυνόμενος από το περιβάλλον του.

»Ηρθα σε ρήξη με αυτούς τους ανθρώπους, εκείνοι ζήτησαν την κεφαλήν μου επί πίνακι και έτσι απομακρύνθηκα. Αν ο Ανδρέας είχε καλούς συνεργάτες, θα είχε και καλή διακυβέρνηση.

»Η Αμαλία Φλέμινγκ τού είχε πει πως “δεν έχετε τη σοφία του Φερδινάνδου και της Ισαβέλλας”, δηλαδή της επιλογής των συνεργατών του» επισημαίνει και προσθέτει με νόημα για τους ανθρώπους που ήταν στο στενό περιβάλλον του και τον επηρέαζαν: «Οταν ήμουν εγώ στο ΠΑΚ στην Αυστραλία και είχα τον Ανδρέα υπό την προστασία μου, δεν υπήρχαν όλοι αυτοί οι “Ηρακλείς του στέμματος”, που στη συνέχεια εμφανίστηκαν πλάι του κι έγιναν βασιλικότεροι του βασιλέως. Ειδικά στη δικτατορία οι δικοί του άνθρωποι ήμασταν ελάχιστοι, αλλά και στις εκλογές, το 1974, οι ψηφοφόροι του δεν ήταν πολλοί, αφού τότε το ΠΑΣΟΚ πήρε μόνο 12,5%. Αν ήξερα την περίοδο του ΠΑΚ ότι θα γινόμασταν κυβέρνηση με αυτού του είδους το περιβάλλον που κυβέρνησε την Ελλάδα, θα έμενα στην Αυστραλία και δεν θα ανακατευόμουν καν με το ΠΑΣΟΚ.

»Η αλήθεια είναι πως από την πρώτη στιγμή στο πλευρό του πρωθυπουργού τα είδα όλα αυτά και είπα να φύγω, αλλά ο Μένιος Κουτσόγιωργας δυο τρεις φορές με παρότρυνε να παραμείνω. Επειτα ήταν αργά, δεν ήταν εύκολο να φύγεις, γιατί μετά θα έμενα και στον δρόμο».

Ο πρόεδρος δεν προόριζε τον γιο του για αρχηγό του Κινήματος

Στην ερώτησή μας ποια ήταν εκείνη την εποχή η σχέση του Ανδρέα Παπανδρέου με τα παιδιά του (και ειδικά με τον Γιώργο, που αργότερα έγινε πρωθυπουργός της Ελλάδας), μας είπε πως «τότε τα παιδιά του δεν είχαν στενές σχέσεις μαζί του και ίσως γι’ αυτό το περιβάλλον του, εκμεταλλευόμενο αυτό το κενό, κυβερνούσε με μεγάλη άνεση. Πάντως, ο Ανδρέας δεν προόριζε τον γιο του Γιώργο για αρχηγό του ΠΑΣΟΚ. Ο ίδιος έλεγε ότι “το ΠΑΣΟΚ δεν κληρονομείται” και, βέβαια, αν ζούσε σήμερα, δεν θα ήταν καθόλου ευτυχής με αυτό που έκανε ο γιος του: την υπαγωγή της Ελλάδας στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο».

Η ΠΟΛΥΤΑΡΑΧΗ ΖΩΗ ΤΟΥ

Από τη Δωδώνη και την Αυστραλία έως τη δίκη για το απόρρητο ημερολόγιο!

Ο Βασίλης Κεραμάς γεννήθηκε το 1941 στο Ριζό Δωδώνης – Ιωαννίνων και τελείωσε το Γυμνάσιο στον Πειραιά. Μετά τη στρατιωτική θητεία του γράφτηκε στην Πάντειο Σχολή και μπήκε στο Σώμα της Αστυνομίας Πόλεων τον Απρίλιο του 1965, όταν ήταν κυβέρνηση ο Γεώργιος Παπανδρέου. Η απριλιανή δικτατορία τον απέλυσε από την Αστυνομία ως Παπανδρεϊκό και μετανάστευσε στην Αυστραλία, όπου παρέμεινε ως τον Ιούνιο του 1977. Στην Αυστραλία εργάστηκε στους σιδηρόδρομους, ενώ δίδασκε την ελληνική γλώσσα σε ιδιωτικά και κοινοτικά σχολεία της παροικίας. Ως ιδρυτικό μέλος του ΠΑΚ Αυστραλίας ανέπτυξε σημαντική αντιστασιακή δράση και συνδέθηκε προσωπικά με τον Ανδρέα Παπανδρέου. Υπήρξε μέλος της Επιτροπής Αποκατάστασης της Δημοκρατίας για την Ελλάδα στην Αυστραλία, μέλος του Αυστραλιανού Εργατικού Κόμματος και του απαγορεύτηκε η είσοδος στην Ελλάδα από τους συνταγματάρχες.

Την περίοδο 1975 – 1977 ήταν ειδικός γραμματέας της Ελληνικής Ορθοδόξου Κοινότητας Μελβούρνης και Βικτωρίας και από το 1974 ως το 1977 υπεύθυνος Οργανωτικού και γραμματέας του ΠΑΣΟΚ Μελβούρνης. Το 1977 πήρε μέρος στην Πανελλήνια Συνδιάσκεψη του ΠΑΣΟΚ, ως αντιπρόσωπος του κινήματος στην Αυστραλία. Στις 20 Αυγούστου 1977 επανήλθε στο Αστυνομικό Σώμα, μετά την ακύρωση της απόλυσής του από το Συμβούλιο της Επικρατείας και στις 31 Αυγούστου 1977 αποσπάστηκε στην προσωπική ασφάλεια του Ανδρέα Παπανδρέου, στο Καστρί. Τον Σεπτέμβριο του 1978 μπήκε στη Σχολή Αξιωματικών Αστυνομίας Πόλεων, απ’ όπου αποφοίτησε τον Ιούλιο του 1981 με άριστα και πάντα ως αρχηγός της τάξεώς του. Από τον Αύγουστο του 1981 ως τις 21 Μαΐου του 1986 διατέλεσε προϊστάμενος της προσωπικής ασφάλειας του πρωθυπουργού στο Καστρί (από τον Αύγουστο του 1984 ήταν και διευθυντής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του).

Το μπεστ σέλερ

Το 1989 ο Βασίλης Κεραμάς (ενώ βρισκόταν «στο ψυγείο» από επαγγελματικής πλευράς, αφού μετά την υπηρεσία στον πρωθυπουργό τον τοποθέτησαν για λίγο στο υπουργείο Δημοσίας Τάξης «και μετά στο… πουθενά», όπως λέει ο ίδιος) κυκλοφόρησε το βιβλίο «Απόρρητο ημερολόγιο στο Καστρί». Πρόκειται για ένα μπεστ σέλερ που έκανε πάταγο και δημιούργησε μεγάλες αναταράξεις στο ΠΑΣΟΚ, με αποτέλεσμα να του ασκηθεί αυτεπάγγελτα ποινική δίωξη για παραβίαση υπηρεσιακού απορρήτου. Υστερα από πολλές αναβολές, το 1991 το Εφετείο τον αθώωσε και το 1996 αποστρατεύτηκε.

Από τότε ζει με τη σύνταξή του μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. «Είμαι πιστός στη ρήση του Επίκουρου “Λάθε βιώσας” και πλέον έχω επιλέξει συνειδητά να ζω στην αφάνεια» λέει ο κύριος Κεραμάς για τον τρόπο ζωής που ακολουθεί. Αυτός είναι κι ο λόγος που με κανένα τρόπο δεν ήθελε να τον φωτογραφήσουμε στη διάρκεια της συνέντευξής μας.

 

{{-PCOUNT-}}29{{-PCOUNT-}}

Ακολουθήστε την Espresso στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ MOBILE APP ΤΗΣ ESPRESSO

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΗ

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ