Το Οικουμενικό Πατριαρχείο ανέγραψε στο Αγιολόγιο τον μοναχό που θα εορτάζεται στις 12 Ιουλίου
Τον γέροντα με τη γλυκιά μορφή, που ένιωσε τον ανθρώπινο πόνο και σχεδόν 21 χρόνια μετά την κοίμησή του συνεχίζει να τον απαλύνει, έναν μοναχό του οποίου οι προφητείες, οι διδαχές και τα θαύματα έγιναν «καταφύγιο» για πλήθος πιστών, ανέγραψε χθες στο Αγιολόγιο της Ορθόδοξης Εκκλησίας το Οικουμενικό Πατριαρχείο. «Η Αγία και Ιερά Σύνοδος ομοφώνως αποδεχθείσα εισήγησιν της Κανονικής Επιτροπής ανέγραψεν εις το Αγιολόγιον της Ορθοδόξου Εκκλησίας τον μοναχόν Παΐσιον Αγιορείτην» επισημαίνεται στο λιτό ανακοινωθέν του Πατριαρχείου, με το οποίο επικυρώθηκε ότι ο Αγιορείτης μοναχός Παΐσιος γίνεται ο νεότερος άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας! Οι καμπάνες στο ιερό ησυχαστήριο του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου στη Σουρωτή Θεσσαλονίκης, όπου έχει ενταφιαστεί ο γέροντας, ηχούν από χθες χαρμόσυνα και οι ψυχές εκατομμυρίων χριστιανών σε όλο τον κόσμο, όπου είναι γνωστός ο χαρισματικός γέροντας, «πλημμυρίζουν» από αγαλλίαση, δέος και συγκίνηση. Η ημέρα της κοίμησής του (12 Ιουλίου) θα είναι η ημέρα που θα γιορτάζεται η μνήμη του. Ο όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (κατά κόσμον Αρσένιος Εζνεπίδης) γεννήθηκε στις 25 Ιουλίου του 1924 στα Φάρασα Καππαδοκίας. Ο πατέρας του ονομαζόταν Πρόδρομος και η μητέρα του Ευλαμπία και είχε οκτώ αδέλφια. Στις 7 Αυγούστου του 1924 βαφτίστηκε από τον ιερέα της ενορίας του, τον Αρσένιο, τον οποίο αργότερα η Ορθόδοξη Εκκλησία αναγνώρισε ως άγιο.
Στην Κόνιτσα
Ο Αρσένιος επέμεινε και του έδωσε το δικό του όνομα «για να αφήσει καλόγερο στο πόδι του». Τελείωσε το δημοτικό σχολείο στην Κόνιτσα και από μικρός είχε κλίση προς τον μοναχισμό. Μετά την απόλυσή του από τον Στρατό, το 1949, πήγε στο Αγιον Ορος. Επρεπε όμως να αποκαταστήσει τις αδελφές του και για έναν χρόνο επέστρεψε στην κοσμική ζωή. Το 1950 βρέθηκε ξανά στο Περιβόλι της Παναγιάς, στο κελί των Εισοδίων της Θεοτόκου, όπου γνώρισε τον πατέρα Κύριλλο. Το 1954 έφυγε από την Εσφιγμένου όπου διέμεινε τέσσερα χρόνια και κατευθύνθηκε προς τη Μονή Φιλοθέου. Το 1956 χειροθετήθηκε «Σταυροφόρος» και πήρε το «Μικρό Σχήμα». Τότε ονομάστηκε Παΐσιος. Για μερικά χρόνια έζησε στη Μονή Γενεθλίων της Θεοτόκου στο Στόμιο και στο Ορος Σινά, στο κελί των Αγίων Γαλακτίωνος και Επιστήμης.
Το 1964 επέστρεψε στο Αγιον Ορος. Δύο χρόνια αργότερα ασθένησε, εισήχθη στο «Παπανικολάου» και του αφαιρέθηκε τμήμα των πνευμόνων. Προκειμένου να αναρρώσει φιλοξενήθηκε στη Μονή Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου στη Σουρωτή. Το 1967 μετακινήθηκε στο Λαυρεώτικο κελί του Υπάτου και άρχισε να δέχεται επισκέψεις πιστών. Το 1979 πήγε στη Μονή Κουτλουμουσίου, όπου διέμενε στην Παναγούδα, μια σκήτη εγκαταλειμμένη. Παρά το βεβαρημένο πρόγραμμά του συνέχιζε την ασκητική ζωή.
Ξεκουραζόταν μόνο δύο τρεις ώρες την ημέρα και εξακολούθησε να δέχεται και να προσπαθεί να βοηθά όλους τους επισκέπτες. Συνήθιζε μάλιστα να φτιάχνει «σταμπωτά» μικρά εικονίσματα, τα οποία χάριζε στους επισκέπτες σαν ευλογία.
Μετά το 1993 παρουσίασε αιμορραγίες, αλλά έλεγε ότι «όλα θα βολευτούν με το χώμα». Τον Νοέμβριο του ίδιου έτους βγήκε τελευταία φορά από το Αγιον Ορος και πήγε στη Σουρωτή. Ενώ ετοιμαζόταν να φύγει, μεταφέρθηκε στο Θεαγένειο, όπου του έγινε διάγνωση για όγκο στο παχύ έντερο. Στις 4 Φεβρουαρίου του 1994 χειρουργήθηκε και τη Δευτέρα 11 Ιουλίου του 1994 ο γέροντας κοινώνησε τελευταία φορά, γονατιστός μπροστά στο κρεβάτι του. Κοιμήθηκε το βράδυ της Τρίτης 12 Ιουλίου του 1994.
Στο Ιερό Ησυχαστήριο του Αγ. Ιωάννη στη Σουρωτή
Λίγες ημέρες προτού το Οικουμενικό Πατριαρχείο ανακοινώσει την αγιοκατάταξη του Παϊσίου απεβίωσε ο αδελφός του. Ο Ραφαήλ Εζνεπίδης έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 96 ετών, μία ημέρα μετά τη μεγάλη γιορτή των Χριστουγέννων, στις 26 Δεκεμβρίου του 2014. Ο γέροντας Παΐσιος ενταφιάστηκε έπειτα από επιθυμία του στο Ιερό Ησυχαστήριο του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου στη Σουρωτή Θεσσαλονίκης.
«Εδώ τελείωσε η ζωή, εδώ και η πνοή μου, εδώ το σώμα θα θαφτή, θα χαίρη και η ψυχή μου, ο Αγιος μου κατοική, Αυτό είναι τιμή μου, πιστεύω Αυτός θα λυπηθή, την άθλια ψυχή μου, θα εύχεται στον Λυτρωτή, Να ‘χω την Παναγιά μαζί μου» αναγράφεται στη μαρμάρινη πλάκα, όπως επίσης ο ίδιος είχε ζητήσει. Το ησυχαστήριο ανήκει στη Μητρόπολη Κασσανδρείας, ιδρύθηκε το 1972, είναι αφιερωμένο στον Αγιο Ιωάννη τον Θεολόγο και στον Αγιο Αρσένιο τον Καππαδόκη.