Ο ηθοποιός βρέθηκε 19 μέρες στη Μαδαγασκάρη για να συνδράμει το μεγάλο φιλανθρωπικό έργο του μητροπολίτη Πρόδρομου
Aπό τη Μαρία Ανδρέου
Δεκαεννέα ημέρες μακριά από τις ιαχές του πολέμου αλλά κοντά στα παιδιά του νησιωτικού συμπλέγματος της Μαδαγασκάρης, στον Ινδικό Ωκεανό, το τέταρτο μεγαλύτερο νησί στον κόσμο, βρέθηκε ο δημοφιλής ηθοποιός και πρώην ευρωβουλευτής από τη Λάρισα, Αλέξης Γεωργούλης.
Ο ηθοποιός ανέβασε φωτογραφίες στους προσωπικούς λογαριασμούς του στα κοινωνικά μέσα δικτύωσης, όπου φαίνεται να προσφέρει φαγητό σε παιδιά σχολείου από μια κατσαρόλα στην ύπαιθρο, και η χαρά του ως μάγειρα ήταν μεγάλη. Μάλιστα, καλούσε τα παιδάκια να πουν «γεια σου Ελλάδα» και να χαιρετήσουν από τη μικρή οθόνη.
Σε άλλο βίντεο, ο Αλέξης Γεωργούλης φούσκωνε μπαλόνια για τα παιδιά, φαινόταν και το σχολείο τους, ενώ εκείνα είχαν κάνει έναν κύκλο γύρω του και ο ίδιος κρατούσε το κινητό του και τραβούσε βίντεο.
Η «Espresso» συνομίλησε με τον γνωστό ηθοποιό, ο οποίος μας είπε: «Οπως βλέπετε, είμαι στη Μαδαγασκάρη. Εχουμε έρθει με το διεθνές ειδησεογραφικό πρακτορείο Greek Reporter για να βοηθήσουμε από τη μεριά μας στο μεγάλο φιλανθρωπικό έργο του μητροπολίτη Πρόδρομου. Το έργο στην Ιερά Επισκοπή Τολιάρας και Νοτίου Μαδαγασκάρης, που είναι μία τις επαρχίες του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας, είναι αξιέπαινο. Σκοπός μας είναι να συγκεντρώσουμε ένα αξιόλογο οπτικοακουστικό υλικό για να προβάλουμε αυτό το έργο του φωτεινού μητροπολίτη, που είναι ένα σπουδαίο παράδειγμα στους καιρούς μας. Επειδή εδώ έχουν τον πρώτο ρόλο τα παιδιά, η εκκλησία, οι θείες λειτουργίες, τα παιδιά εκκλησιάζονται κάθε Κυριακή, θα τα πούμε διεξοδικά, με το καλό, όταν γυρίσω, πρώτα ο Θεός, στην Ελλάδα. Γιατί εδώ πρέπει να κάνουμε το έργο που κληθήκαμε με αγάπη να πράξουμε πολύ μακριά από την πατρίδα, σε μια άλλη χώρα, σε έναν άλλον τόπο, κουλτούρα και φύση. Ολο αυτό γίνεται με μεγάλη χαρά και απόλυτη πίστη στον Θεό».
Να τονίσουμε ότι ο σπαρτιατικής καταγωγής επίσκοπος Τολιάρας και Νοτίου Μαδαγασκάρης Πρόδρομος, ύστερα από οκτώ χρόνια ιεραποστολής στη Νότια Μαδαγασκάρη των 15.000.000 κατοίκων, έχει πλέον γίνει ένα µε τους ανθρώπους που καθημερινά πασχίζουν για το αυτονόητο: την τροφή, το νερό και την εκπαίδευση. Αγαθά που σε αυτό το κομμάτι της Αφρικής φαντάζουν άπιαστο όνειρο.
Στα παιδικά ματάκια, στην απόγνωση των γονέων εκεί βρίσκει τη δύναμη ο αξιαγάπητος μητροπολίτης να προσπαθήσει για ένα καλύτερο αύριο του λαού που καθοδηγεί πνευματικά, κάνοντας την αγάπη του Ευαγγελίου και της Καινής Διαθήκης πράξη.
Ο επίσκοπος Τολιάρας και Νοτίου Μαδαγασκάρης Πρόδροµος είχε πει σε συνέντευξή του: «Τα τελευταία χρόνια στη Νότια Μαδαγασκάρη, µε την οικονομική στήριξη του κόσμου από την Ελλάδα, χτίστηκαν από εμάς 15 ιεροί ναοί και εννέα σχολεία, που φιλοξενούν περισσότερα από 7.000 παιδιά, τα οποία λαμβάνουν δωρεάν εκπαίδευση. Επίσης, µια κλινική που εξυπηρετεί 3.000 ανθρώπους κάθε μήνα, και ιατρεία. Αλλά και σχολές πληροφορικής και αγγλικής γλώσσας, 25 πηγάδια για καθαρό νερό, που άλλαξαν τη ζωή χιλιάδων ανθρώπων, και πρόγραμμα σίτισης για 500 υποσιτισμένα παιδιά. Τα έργα που έχουμε υλοποιήσει στη Νότια Μαδαγασκάρη δεν είναι απλώς πρακτικές λύσεις στα προβλήματα των ανθρώπων, είναι ένα φως ελπίδας σε έναν κόσμο γεμάτο δυσκολίες. Οταν οι άνθρωποι βλέπουν ότι υπάρχει κάποιος που νοιάζεται, νιώθουν ότι δεν είναι ξεχασμένοι…».
Αξίζει να σημειωθεί ότι η Ιερά Επισκοπή Νοτίου Μαδαγασκάρης ιδρύθηκε το 2018. Την ίδια ημέρα εξελέγη από την Ιερά Σύνοδο πρώτος επίσκοπος ο μέχρι τότε ηγούμενος της Ιεράς Μονής Παναγίας Μυρτιδιώτισσας Γιαουντέ, αρχιμανδρίτης Πρόδρομος Κατσούλης.
Η Επισκοπή διαθέτει την Ιερά Μονή του Αγίου Ιωσήφ του Ησυχαστή, σε προάστιο της πόλης Τολιάρα. Η κατασκευή της ιεράς μονής άρχισε το 2019 και εγκαινιάστηκε το 2022 από τον Πατριάρχη Αλεξανδρείας Θεόδωρο Β’.
Στην Επισκοπή λειτουργεί το Θεολογικό και Εκκλησιαστικό Σεμινάριο «Ο Αγιος Ευαγγελιστής Μάρκος», με σκοπό τον καταρτισμό των υποψήφιων κληρικών και κατηχητών, αλλά και τη θεολογική επιμόρφωση των κληρικών που ήδη διακονούν και υπηρετούν στην Επισκοπή.
Στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Τολιάρας λειτουργεί η κλινική της Επισκοπής. Η κλινική διαθέτει οφθαλμιατρείο, οδοντιατρείο, αιματολογικό εργαστήριο, εργαστήριο ακτινολογίας, με σύστημα υπερήχων, μαστογράφο, αξονικό και μαγνητικό τομογράφο, δωρεές της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας.
Στους χώρους της κλινικής, εκτός από την τακτική λειτουργία των ιατρείων και των εργαστηρίων, πραγματοποιούνται εθελοντικές επισκέψεις από ομάδες και οργανισμούς από την Ελλάδα.
Ο θεοφιλέστατος επίσκοπος, η καρδιά του οποίου αρχικά είχε αγαπήσει τον μοναχισμό, μέχρι που ο Θεός τον αξίωσε να βρίσκεται σε αυτό το κομμάτι της Αφρικής, όπου οι κάτοικοι ζουν σε συνθήκες πρωτόγονες, συχνά χωρίς πρόσβαση σε βασικές υποδοµές, και οι γυναίκες κουβαλούν βαριά δοχεία µε νερό από µολυσµένες πηγές, ενώ οι άντρες παλεύουν µε τη γη χρησιµοποιώντας ξύλινα αλέτρια και βόδια, κάνει θεάρεστο έργο. Σε όλους αυτούς η μητρόπολη προσφέρει τα πάντα δωρεάν, χωρίς καµία διάκριση.
Ο ίδιος είχε αναφέρει σε δηλώσεις του: «Η ζωή είναι σκληρή, αλλά γεµάτη αξιοπρέπεια. Οι άνθρωποι δεν ζητούν, παρότι τα χρειάζονται όλα. Αυτό µε κάνει να θέλω να κάνω περισσότερα. Οι σοβαρές ασθένειες, όπως η ελονοσία και η δυσεντερία, κάνουν τα παιδιά να είναι πιο ευάλωτα, και πολλές φορές έχουµε δει µικρά αγγελούδια να χάνουν τη ζωή τους από ασθένειες που θα µπορούσαµε να τις είχαµε προλάβει. Οι ορθόδοξοι ναοί μας γίνονται φάροι ελπίδας. Θυµάµαι ένα µικρό χωριό όπου οι κάτοικοι εργάζονταν εθελοντικά για να ολοκληρωθεί ο ναός τους. Οταν εγκαινιάστηκε, έκλαιγαν από χαρά, νιώθοντας ότι είχαν έναν δικό τους τόπο προσευχής. Η κοινωνία στη Νότια Μαδαγασκάρη θυµίζει έναν κόσµο που έχει παραµείνει αµετάβλητος για αιώνες. Οι άνθρωποι ζουν σε παραδοσιακές καλύβες, φτιαγµένες από ξύλο, χόρτο και λάσπη. ∆εν υπάρχει ηλεκτρισµός. Το φως της ηµέρας καθορίζει τη ζωή τους, καθώς, µετά τη δύση του ηλίου, οι νύχτες είναι σκοτεινές, φωτισµένες µόνο από το φεγγάρι και τις λάµπες πετρελαίου».
Πώς ζουν, όμως, οι κάτοικοι του νησιού; Ο μητροπολίτης είχε πει: «Η γεωργία είναι η κύρια δραστηριότητα, αλλά είναι αρχέγονη: ξύλινα αλέτρια, βόδια και λίγα εργαλεία. Στους αγρούς δουλεύουν όλοι: άντρες, γυναίκες και παιδιά. Τα παιδιά συχνά σταµατούν το σχολείο για να βοηθήσουν στις δουλειές. Παρατηρώντας αυτήν την κοινωνία, νιώθεις µια βαθιά συγκίνηση αλλά και οδύνη. Θυµάµαι µια µητέρα να επιστρέφει µε τον γιο της έπειτα από ώρες πεζοπορίας. Τα ρούχα τους ήταν βρεγμένα από ιδρώτα και τα πόδια τους γεµάτα σκόνη και πληγές, αλλά η ελπίδα στο πρόσωπό της, καθώς µας έδινε µια καλή σοδειά ως ευχαριστία για το έργο µας, ήταν συγκλονιστική. Μια φορά, κατά τη διάρκεια µιας λειτουργίας, ένα µικρό κορίτσι ήρθε και άφησε ένα λουλούδι στην εικόνα της Παναγίας. Οταν τη ρώτησα γιατί, µου είπε “γιατί µου έδωσε φαγητό και παιχνίδια στο σχολείο”».