Για μια θέση στον… ήλιο από το 2017 έως σήμερα οι νέοι και οι νέες της χώρας μας πεινάνε, δεινοπαθούν, καίγονται από τον ήλιο, γεμίζουν δερματικά εξανθήματα από τα κουνούπια και το άγχος, τραυματίζονται στον Αγιο Δομίνικο. Ολα αυτά είναι ένας συνδυασμός τόσο της οικονομικής κρίσης που μαστίζει τη χώρα όσο και της «χρυσόσκονης» των media, πασπαλισμένης με μπόλικο χρήμα και δόξα, που δίνει ο Τούρκος τηλεοπτικός παραγωγός Ατζούν Ιλιτζαλί!

Μέχρι που το 2026, προτού το ριάλιτι επιβίωσης κλείσει δεκαετία στη χώρα μας, έρχεται το πολύ σοβαρό ατύχημα του 22χρονου Σταύρου Φλώρου και το πανελλήνιο συγκλονίζεται. Το κοινό αρχίζει να σκέφτεται γιατί οι νέοι μας λιμοκτονούν και βάζουν σε κίνδυνο τη ζωή τους στα γαλαζοπράσινα νερά της Καραϊβικής. Τον ίδιο πιο βαθύ προβληματισμό, ύστερα από το αρχικό σοκ, έχουν και οι παίκτες του φετινού «Survivor».
Στο πλαίσιο αυτό υπάρχει, λοιπόν, έντονη φημολογία ότι οι συμπαίκτες του Σταύρου Φλώρου σκέφτονται να ζητήσουν λεφτά από τον Ατζούν Ιλιτζαλί για την ψυχική οδύνη που υπέστησαν μετά τον τραυματισμό του Σταύρου Φλώρου. Ο παραγωγός του reality και το κανάλι έχουν πολλά θέματα ανοιχτά να θέσουν στο τραπέζι των συζητήσεων, όπως το θέμα της ασφάλειας των παικτών, κάτι που έχει στενοχωρήσει και προβληματίσει έντονα τον Σκάι. Η υπόθεση του Σταύρου Φλώρου δεν είναι απλά ένα σοβαρό περιστατικό που συνέβη στο reality, είναι μέγα ζήτημα.

Στο «Survivor» πάντα προκύπταν προβλήματα που τα δημιουργούσε η ασιτία. Η αναζήτηση τροφής δημιουργούσε πολλά προβλήματα, που κουκουλωνόντουσαν από τους παίκτες και την παραγωγή μόλις ικανοποιούσαν την πείνα τους. Εχουμε ακούσει παίκτες να έχουν φάει έντομα, δηλητηριασμένα ψάρια, ακόμα και λάστιχα! Οι περισσότεροι γύρισαν πίσω με προβλήματα γαστρεντερικά και οι γυναίκες με προβλήματα ορμονικά – συνήλθαν, δε, έπειτα από χρόνια. Κάποιοι ακόμη το παλεύουν, όμως δεν μίλησαν, γιατί είχαν ανάγκη τα χρήματα.
Ενα τεράστιο θέμα συζήτησης άνοιξε μετά το τραγικό ατύχημα του Σταύρου Φλώρου στον Σκάι. Καθώς ο Ατζούν ανέλαβε μια παραγωγή εκατομμυρίων στην άλλη άκρη του κόσμου και μετέφερε νέους ανθρώπους χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από τα σπίτια τους, χτίζοντας ένα υπερθέαμα βασισμένο στη σωματική εξάντληση, την επιβίωση και τον ανταγωνισμό, έπρεπε η ασφάλεια να τεθεί ως προτεραιότητα.

Ο Σταύρος Φλώρος δεν πήγε στον Αγιο Δομίνικο για να γυρίσει πίσω στην Ελλάδα έχοντας υποβληθεί σε αλλεπάλληλα χειρουργεία και με μια ζωή εντελώς διαφορετική από εκείνη που άφησε πίσω του. Ενα παιδί έφυγε υγιές, γεμάτο όνειρα και βρέθηκε να δίνει μάχη όχι για το έπαθλο, αλλά για την ίδια του τη ζωή. Με άρτο και θεάματα φτάσαμε στο σημείο σήμερα να προσευχόμαστε για τον Σταύρο Φλώρο και έχουμε όλοι μας μεγάλη ευθύνη.








