Αναγεννούν τον ιστό του πολφού ρίχνοντας μέσα βλαστοκύτταρα.
Στο χρονοντούλαπο της… οδοντιατρικής ιστορίας υπόσχεται να βάλει τα σφραγίσματα και τις απονευρώσεις νέα θεραπεία που βασίζεται στα βλαστοκύτταρα. Ιάπωνες επιστήμονες δοκίμασαν αυτή τη νέα θεραπευτική προσέγγιση σε δόντια σκύλων και διαπίστωσαν ότι τα κύτταρα αναγέννησαν τον ιστό του πολφού που βρίσκεται μες στο δόντι, με αποτέλεσμα αυτός να καλύψει πλήρως τους ριζικούς σωλήνες. Μέχρι σήμερα τα δόντια με κουφάλες θεραπεύονται με την αφαίρεση του πολφού που έχει φλεγμονή και την κάλυψή του. Αυτή η μέθοδος όμως έχει περιορισμένη επιτυχία, ενώ το πρόβλημα κάποιες φορές επιδεινώνεται, με αποτέλεσμα να φτάνει η στιγμή που πρέπει να γίνει αφαίρεση του δοντιού.
Στην έρευνα που έγινε με επικεφαλής τη δρα Μισάκο Νακασίμα του Εθνικού Κέντρου Γηριατρικής και Γεροντολογίας στο Ομπού της Ιαπωνίας, δοκιμάστηκε μια θεραπεία βασισμένη σε βλαστοκύτταρα, η οποία στόχο έχει την αναγέννηση του πολφού και κατά συνέπεια την πλήρη αποκατάσταση της δομής και της υγείας του δοντιού. Παράλληλα πρόθεση των επιστημόνων ήταν η εκτίμηση της ασφάλειας της μεταμόσχευσης των βλαστοκυττάρων πολφού στους ανθρώπους για να μπορέσουν να προχωρήσουν σε κλινικές μελέτες. Αρχισαν διανοίγοντας τους ριζικούς σωλήνες σε μια ομάδα δεκαοκτώ σκύλων και συλλέγοντας από εκεί βλαστοκύτταρα πολφού. Αυτά στη συνέχεια τα επεξεργάστηκαν στο εργαστήριο με αυξητικούς παράγοντες. Οταν μελέτησαν τα αποτελέσματα, διαπίστωσαν ότι τα κύτταρα που είχαν περάσει από επεξεργασία με αυξητικούς παράγοντες προκάλεσαν πράγματι την αναγέννηση του ιστού του πολφού, σε βαθμό που αυτός κάλυψε πλήρως τους ριζικούς σωλήνες των δοντιών των σκύλων.
«Παρατηρήσαμε επίσης ότι τα βλαστοκύτταρα του πολφού που είχαν περάσει από επεξεργασία με αυξητικούς παράγοντες είχαν ως αποτέλεσμα σημαντικά μεγαλύτερη ποσότητα αναγεννημένου συμπλέγματος οδοντίνης – πολφού σε σύγκριση με τα βλαστοκύτταρα που δεν είχαν εμποτιστεί με τέτοιους παράγοντες» διευκρινίζει η δρ Νακασίμα. Αλλες αξιοσημείωτες παρατηρήσεις ήταν ο μειωμένος αριθμός των φλεγμονωδών κυττάρων, η μείωση του κυτταρικού θανάτου αλλά και η σημαντική αύξηση της νευριτικής ανάπτυξης. Τέλος, δεν παρατηρήθηκαν ενδείξεις τοξικότητας ή παρενεργειών. Βάσει αυτών των προκλινικών αποτελεσμάτων, οι αρμόδιες ιαπωνικές αρχές έχουν δώσει το πράσινο φως για την έναρξη κλινικής δοκιμής.
ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΥ