Το σύνθημα του Αντρέα Τρινκιέρι στους παίκτες της Εθνικής μπάσκετ.
Στο Καρπενήσι βρίσκεται από χθες η εθνική ομάδα μπάσκετ για την προετοιμασία της εν όψει του Ευρωμπάσκετ. «Τέσσερα χρόνια είναι πολλά χωρίς μετάλλιο» είπε μεταξύ άλλων ο Αντρέα Τρινκιέρι και ξεκινώ το ρεπορτάζ από αυτά τα λόγια του ομοσπονδιακού τεχνικού, διότι, κατά την άποψή μου, αναδεικνύουν το μεγαλείο αυτής της ομάδας (και διά στόματος αλλοεθνούς).
Το τελευταίο μετάλλιο ήρθε το 2009, όταν στην Πολωνία -ξανά σε Ευρωμπάσκετ- η παρέα των Σπανούλη, Ζήση, Σχορτσανίτη, Κουφού, Καïμακόγλου, Μπουρούση, Καλάθη, Πρίντεζη, Φώτση, Γλυνιαδάκη, Καλαμπόκη και Περπέρογλου και με πρωτομάστορα τον Γιόνας Καζλάουσκας κατέκτησε το χάλκινο (μετά την επικράτησή της στον μικρό τελικό επί της Σλοβενίας 57-56). Μεσολάβησε το Ευρωμπάσκετ του 2011 στη Λιθουανία (έκτοι) και ο αποκλεισμός από τους Ολυμπιακούς του 2012.
Τέσσερα χρόνια (=δύο διοργανώσεις) χωρίς βάθρο είναι πολλά σύμφωνα με τον Τρινκιέρι! Είναι αυτό που λέμε «μας έχετε κακομάθει, κύριε πρέσβη». Εν προκειμένω, μας έχουν κακομάθει οι Ελληνες πρεσβευτές μας από το 1987 και έκτοτε…
«Ομως το μετάλλιο είναι απλώς μια λέξη. Πρέπει να κάνουμε αυτά τα λόγια πράξη, με θυσίες, όλοι μας για τον κοινό σκοπό. Πάντως είναι ένας ρεαλιστικός στόχος» συμπλήρωσε στη δήλωσή του ο ομοσπονδιακός, στέλνοντας διπλό μήνυμα («δύσκολο μεν, μπορούμε δε»).
Οσο για τους Κουφό, Καλάθη, Σχορτσανίτη που για διάφορους χιλιο-αναλυμένους λόγους δεν έδωσαν χθες το «παρών»; Ο Τρινκιέρι δεν θα μπορούσε να το πει καλύτερα: «Οταν είσαι στην εθνική ομάδα μιλάμε για εθνική περηφάνια. Δεν υπάρχουν δικαιολογίες και εξηγήσεις»…
Ο Σπανούλης το είπε κι εκείνος με τον δικό του τρόπο: «Προτιμώ να μιλήσουμε για τα παιδιά που είναι εδώ. Αποτελεί τιμή και περηφάνια να ανήκεις σε μια ομάδα που θα εκπροσωπήσει τη χώρα σε ένα τόσο μεγάλο γεγονός».
Ο Ζήσης εξήγησε γιατί ήδη χρίζονται εκ των φαβορί: «Πιστεύω το ότι μας κατατάσσουν ανάμεσα στα φαβορί έχει να κάνει και με το ρόστερ αλλά και με το μέταλλο που έχει αυτή η ομάδα».
Ο Πρίντεζης, πάλι, προτιμάει το «μικρό καλάθι, βλέποντας και κάνοντας».
ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΑΡΑΖΙΩΤΗΣ