Η Διεθνής Ημέρα της Οικογένειας καθιερώθηκε το 1993 με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ (A/RES/47/237) και εορτάζεται κάθε χρόνο στις 15 Μαΐου.
Οικογένεια;
Ποιους νιώθουμε οικογένεια; Τι είναι η οικογένεια; Γιατί είναι άραγε τόσο κομβικός και σπουδαίος ο ρόλος της;
Η οικογένεια οριοθετεί, διαμορφώνει πρότυπα και αξίες, χρειάζεται να ορίζεται από ουσιαστικούς δεσμούς αγάπης και την αλληλοϋποστήριξη. Είναι εύλογο να υπάρχει αμοιβαιότητα μεταξύ των μελών που την συντελούν, όπως φυσικά και αίσθημα ευθύνης, ενσυναίσθησης, κατανόησης, σεβασμού και αποδοχής.
Η οικογένεια αποτελεί λοιπόν το πρώτο σχολείο για τα παιδιά, καθώς καθοδηγούνται με κλιμακωτά βήματα και προχωρούν ανακαλύπτοντας τον εαυτό τους χτίζοντάς τον.
Δεν έχει σημασία η μορφή της οικογένειας
Οι μορφές της είναι διάφορες, αλλά δεν έχει καθόλου σημασία και δεν ενδείκνυται να ακολουθείται κάποιο πρωτόκολλο σωστού τύπου οικογένειας. Όλες έχουν μοναδική χροιά και μάχονται για κάτι καλύτερο και αξιοπρεπέστατο.
Σύμφωνα με τους κοινωνιολόγους διακρίνονται μόλις έξι διαφορετικές μορφές.
Συγκεκριμένα:
Η πυρηνική οικογένεια: ο πιο παραδοσιακός τύπος οικογένειας, ο οποίος αποτελείται από δύο ενήλικες γονείς, οι οποίοι φροντίζουν τα παιδιά.
Η μονογονεϊκή οικογένεια: ένας ενήλικας γονέας μεγαλώνει τα παιδιά του μόνος του, είτε επειδή χήρεψε, είτε επειδή ο έτερος γονέας δεν συμμετέχει στην ανατροφή των παιδιών, μετά από χωρισμό ή διαζύγιο.
Η ανασυσταμένη οικογένεια: προκύπτει από τη συνένωση δύο οικογενειών με διάφορους συνδυασμούς. Διαζευγμένοι γονείς δημιουργούν καινούργιες σχέσεις ή ξαναπαντρεύονται και μεγαλώνουν τα παιδιά με τους νέους συντρόφους, οι οποίοι μπορεί να έχουν και δικά τους παιδιά ή και όχι.
Η οικογένεια χωρίς παιδιά: δύο άνθρωποι που αγαπιούνται τόσο ώστε να διαβιούν μαζί για χρόνια, συνιστούν οικογένεια, ακόμα κι αν δεν έχουν αποκτήσει παιδιά είτε από επιλογή είτε από κάποιο παθολογικό αίτιο.
Ευρύτερη οικογένεια: ο όρος αναφέρεται στα παρακλάδια της πυρηνικής οικογένειας, τους παππούδες και τις γιαγιάδες, τους θείους και τις θείες, τα ξαδέρφια κ.λπ. Σε κάποιους πολιτισμούς η ευρύτερη οικογένεια συμμετέχει στενά στην ανατροφή των παιδιών, σε άλλους οι σχέσεις είναι πιο απόμακρες.
Όλα τα είδη οικογένειας μοχθούν για το ορθό, το κατάλληλο, το ιδανικό για την εξέλιξη, την διαμόρφωση των παιδιών χωρίς καμία απολύτως εξαίρεση. Δεν υπάρχει καλύτερος ή χειρότερος τύπος οικογένειας. Κάθε ένας εν δυνάμει μάχεται για το καλύτερο!
Οικογένεια πολλές φορές δεν αισθανόμαστε μόνο όσους δενόμαστε με δεσμούς αίματος, αλλά και άλλους που δενόμαστε κοινωνικά, συναισθηματικά, ή όπως διαμορφώνονται και ξετυλίγονται οι ανθρώπινες σχέσεις.
Οικογένεια λοιπόν μπορεί να αισθανόμαστε τους κολλητούς μας, τον σύντροφο μας ακόμα και τους συναδέλφους μας, με τους οποίους μοιραζόμαστε μεγάλο μέρος της καθημερινότητάς μας.