Euro 2004: Όταν ο Ρεχάγκελ έγινε… Έλληνας κι εμείς Γερμανοί!

«Μικρή βαλίτσα να πάρεις…». Η προτροπή κυριαρχούσε το καλοκαίρι του 2004 κι είχε διττή σημασία. Μικρή για το σύντομο διάστημα της παραμονής, τρεις αγώνες στον όμιλο, αλλά και για λίγα γκολ στην εστία μας.

• Από τον Άγγελο Μενδρινό

Με αντιπάλους Πορτογαλία (διοργανώτρια), Ισπανία και Ρωσία οι ελπίδες πρόκρισης ήταν μηδαμινές.

Διαβάστε ακόμη

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

Η άγνωστη σχέση του Ωνάση με την αδελφή της Τζάκι Κένεντι

Σήμερα το όνομα Καρολάιν Λι Μπουβέ μπορεί να μην λέει τίποτα. Όμως στις αρχές της δεκαετίας του ΄60 ήταν από τα δημοφιλέστερα πρόσωπα του…

Η εθνική πριν τους αγώνες έκανε «μίνι προετοιμασία» στην κεντρική Ευρώπη κι οι δημοσιογράφοι πήγαμε δέκα μέρες νωρίτερα για να την συναντήσουμε στο Πόρτο.

Όλα ήταν χαλαρά. Θυμάμαι, με τον Μιχάλη Τσώχο, απεσταλμένος του ΑΝΤ1, του ΜΕΓΚΑ εγώ, έπρεπε να μοιραζόμαστε την κάμερα που είχαμε για να καλύπτουμε τις προπονήσεις, μοιράζαμε την δουλειά για να μπορέσουμε να δούμε και κανένα άλλο ματς. Όλα έμειναν στα χαρτιά. Μόνο το Αγγλία – Πορτογαλία καταφέραμε να δούμε.

Ο Ότο Ραχάγκελ και οι διεθνείς ήταν συγκρατημένοι. Ο Γερμανός δεν έπαυε να τονίζει ότι μπορούμε να πάμε καλά. Δεν συμμεριζόμαστε την αισιοδοξία του. Άλλωστε πριν φύγει είχε δεχτεί σκληρή κριτική για τις επιλογές.

-Γιατί δεν κάλεσες το Ζήκο, του έλεγαν

-Δεν χωρούσε ο Στολτίδης σε αυτή την ομάδα; Τον προκαλούσαν άλλοι.

Ο Γερμανός δεν είχε δουλέψει ξανά σε εθνική. Είχε μάθει από τις ομάδες να δουλεύει με συγκεκριμένους παίκτες. Εκ του αποτελέσματος δικαιώθηκε.

Σήμερα τον περιβάλλει το φωτοστέφανο του θριαμβευτή. Τότε όμως τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Στην γωνία τον περίμεναν κι ήταν πολλοί.

Ο συνεργάτης του Γιάννης Τοπαλίδης «φίλτραρε» αυτά που γράφονταν, αλλά ο ίδιος καταλάβαινε περισσότερα απ’ όσα νομίζαμε. Ευτυχώς για όλους τότε δεν υπήρχε «Χ» και τα άλλα μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης που ο καθένας γράφει ότι θέλει.

Οι πρώτες επιτυχίες, η νίκη στο Ντραγκάο, 2-1 την Πορτογαλία, δημιούργησαν αισιοδοξία, αλλά τα πόδια πατούσαν, ακόμα, γερά στο έδαφος.

Ο κόσμος ήταν ελάχιστος, Θυμάμαι χαρακτηριστικά ένα γκρουπ με Ελληνοαυστραλούς. Ήθελαν να δουν τα δύο πρώτα ματς και στη συνέχεια θα πήγαιναν στη Ελλάδα. Έμειναν μέχρι τέλους κι επέστρεψαν στην δεύτερη πατρίδα τους. Ελλάδα και μπάνια γιοκ…

Θυμάμαι, ακόμα έναν Έλληνα από τη Βενεζουέλα. Είχε έρθει με τον γιο του ένα δεκάχρονο παιδί που δεν μιλούσε ελληνικά για να δουν το πρώτο ματς. Βρισκόταν στην Πορτογαλία για δουλειές.  Κόλλησαν και ο γιος ζήτησε από τον πατέρα του να μάθει τη γλώσσα για να ζητά αυτόγραφα από τους παίκτες!

«Ο γιος μου έγινε Έλληνας μέσα στο από ποδόσφαιρο» μου είχε πει…

Αγώνα με αγώνα η Ελλάδα έδειχνε ότι μπορεί να προβληματίσει κάθε αντίπαλο. Μετά το ματς με τη Γαλλία ακόμα κι οι παίκτες άρχισαν να το πιστεύουν ότι μπορούν να κάνουν το θαύμα. Σε αυτό υπάρχει μια σκηνή. Λίγο πριν τελειώσει το ημίχρονο ο Καραγκούνης φεύγει μπροστά κι ο Ζιντάν τον τραβά από τη φανέλα!

Οι ελάχιστοι Έλληνες των πρώτων ημερών έγιναν χιλιάδες τη μέρα του τελικού. Το πρωί της 4ης Ιουλίου η Λισαβόνα ήταν μπλε όπως έλεγε και το σύνθημα. Στην οδό Ερμού τέτοια εποχή άκουγες λιγότερα ελληνικά.

Οι περισσότεροι ζητούσαν ένα εισιτήριο. Ο αποκλεισμός της Ισπανίας ήταν μια κάποια λύση αφού η ομοσπονδία τους είχε προμηθευτεί πολλά που στη συνέχεια δεν είχε τι να τα κάνει.

Ήδη είχα 18 χρόνια στο ρεπορτάζ των εθνικών ομάδων, από το 1986, κι είχα ζήσει όλους τους τρόπους αποτυχίας της. Έβλεπα όμως στις προπονήσεις, στις λίγες κουβέντες με τους παίκτες μετά από αυτές τη σοβαρότητα που αντιμετώπιζαν την πρόκληση.

Όσο για τον Ρεχάγκελ απολάμβανε τον θρίαμβο. Περισσότερο απολάμβανε τα γερμανικά μέσα που τον είχαν κάνει ήρωα αφού η γερμανική ομάδα είχε αποχαιρετήσει. Η «Bild» έδινε το σύνθημα.

Είχα βρει κι ένα κόλπο για να του αποσπώ μια δήλωση. Καθημερινά αγόραζα ένα φύλλο της εφημερίδας και του το έδινα. Εκείνες τις μέρες και το… φτέρνισμα, ο βήχας του Ότο ήταν είδηση.

Ομολογώ πως δεν είχαμε καταλάβει το τι συνέβαινε στην Ελλάδα εκείνες τις μέρες. Βλέπαμε στα βίντεο της τηλεόρασης τον κόσμο στους δρόμους, τις τεράστιες συγκεντρώσεις σε διάφορες πόλεις, αλλά κανείς δεν είχε καταλάβει ότι μια χώρα ζούσε για το Euro. Ακόμα και  στις πολύωρες ζωντανές συνδέσεις μετά τα ματς ακούγαμε τι γινόταν στη χώρα, αλλά δεν το είχαμε αντιληφθεί σε όλο το εύρος.

Το πάρτι για το τρόπαιο μετά το γήπεδο συνεχίστηκε στο ξενοδοχείο. Εκεί πήγε ο Κώστας Καραμανλής, φρέσκος πρωθυπουργός, αλλά παλιός φίλαθλος. Ήξερε όλους τους παίκτες, μίλησε μαζί τους, απολάμβανε κι αυτός την στιγμή.

Την επόμενη μέρα η αποστολή επέστρεφε στην Ελλάδα. Το ΜΕΓΚΑ ήταν το μόνο κανάλι που είχε ζωντανή σύνδεση με την αποχώρηση των διεθνών. Από κοντά κι ένα συνεργείο του αγγλικού SKYsports. Προσπαθούσε να ξεχωρίσει τους παίκτες. Πήγε στον Ρεχάγκελ, ατύχησε. Δεν μιλούσε αγγλικά.

Έμεινα δύο μέρες ακόμα στην Πορτογαλία. Δεν υπήρχε θέση σε καμία πτήση. Και τότε κάνοντας ζάπινγκ στο CNN και το BBCworld έβλεπα να διακόπτουν κάθε τόσο το πρόγραμμα για να δείξουν την υποδοχή στην Αθήνα. Έβλεπα το πλήθος να έχει κατακλύσει κάθε γωνιά της διαδρομής και φυσικά το Παναθηναϊκό Στάδιο κι αναρωτιόμουν: Έμεινε κανείς στο σπίτι;

Σε αυτό το Μουντιάλ ο Ότο Ρεχάγκελ έγινε… Έλληνας. Άφησε κατά μέρος το ψυχρό στιλ και το απόλαυσε με την ψυχή του. Κι εμείς όμως αισθανθήκαμε λίγο Γερμανοί. Είμαστε πια πρωταθλητές, μέλη εντός κλειστού κλαμπ κι αυτός ο τίτλος ξέραμε ότι θα είναι σημείο αναφοράς για πολλά χρόνια. Ακόμα και σήμερα!

Άλλα γεγονότα τέτοια μέρα

362 π. Χ: Ο Επαμεινώνδας νικά στη Μαντινεία τους Αθηναίους και τους Σπαρτιάτες, αλλά τραυματίζεται θανάσιμα στη μάχη.

1776: Ο Τόμας Τζέφερσον, αντιπρόσωπος της Βιρτζίνια, διαβάζει το κείμενο της Διακήρυξης της Ανεξαρτησίας. Έτσι γεννήθηκαν οι ΗΠΑ….

1807: Γεννιέται ο επαναστάτης Γκιουζέπε Γκαριμπάλντι. Με τις δικές του προσπάθειες ενώθηκε η Ιταλία κι απαλλάχτηκε από τους Αυστριακούς. Πέθανε το 1882.

1821: Στη Μάχη του Πέτα 6.000 Τουρκαλαβανοί νικούν 2.000 Έλληνες. Αναμεσά τους και πολλοί φιλέλληνες που έδωσαν τη ζωή τους.

1900: Γεννήθηκε ο Λουίς «Σάτσμο» Άρμστρογκ, ο βασιλιάς της Τζαζ. Πέθανε στις 6 Ιουλίου 1971.

1927: Γεννιέται στη Ρώμη η Ιταλίδα ηθοποιός Τζίνα Λολομπριτζίτα. Πέθανε στην ίδια πόλη το 2023.

1942: Για πρώτη φορά γίνεται κοινή αεροπορική επιδρομή με αμερικανικά και αγγλικά αεροπλάνα. Στόχος ήταν βάσεις των Ναζί στην Ολλανδία..

1943: Δύναμη τριών χιλιάδων ανδρών του ΕΔΕΣ αρχίζει εκτεταμένες επιχειρήσεις κατά των δυνάμεων κατοχής. Στόχος τους να παραπλανήσουν τους Γερμανούς για τον τόπο της συμμαχικής απόβασης.

1952: Πραγματοποιείται στην Αθήνα βουβή πανελλήνια διαμαρτυρία για το Κυπριακό, ως συνέχεια μεγάλου συλλαλητηρίου που έγινε στην Ομόνοια.

1976: Ισραηλινοί κομάντος επιχειρούν εισβολή σε αεροπλάνο που είχαν καταλάβει ΄Άραβες αεροπειρατές στο αεροδρόμιο Έντεμπε της Ουγκάντα. Από την συμπλοκή σκοτώνονται 4 Ισραηλινοί κομάντος και είκοσι στρατιώτες της Ουγκάντα.

1978: Γεννιέται το μοντέλο Βίκυ Καγιά.

1997: Προσεδαφίζεται στον Άρη ο Παφθάϊντερ (εξερευνητής). Το τηλεκατευθυνόμενο ρομπότ της ΝΑΣΑ εξερευνά τον «κόκκινο πλανήτη». Η προσεδάφισή του μεταδόθηκε μέσω ίντερνετ σ’ όλο τον κόσμο.

2001: Πεθαίνει η ηθοποιός Κατερίνα Βασιλάκου (60 χρ.).